Μικρές ιστορίες

Στο παλιό εξοχικό σπίτι της οικογένειας που κατοικούσε χρόνια στην περιοχή, υπήρχε ένα ξύλινο σπιτάκι πάνω στο δέντρο που ήταν στην άκρη του κήπου. Όποιος...

Πετάω… Μισάνοιξε τα μάτια του, τόσο όσο… εκείνη είχε αποκοιμηθεί. Τόση ώρα άκουγε τις σκέψεις της. Πόσο τρελό να καταλαβαίνεις τις σκέψεις του άλλου χωρίς...

Η άλλη πλευρά… Εκείνη! Άνοιξε τα μάτια της. Εκείνος κοιμόταν ακόμα. Αντικριστά. Κοντά. Οι μύτες τους σχεδόν ακουμπούσαν. Είχε τυλίξει τα δάχτυλα του σφιχτά στο...

  Κι αν ήρθε το Φθινόπωρο και πέφτουνε τα φύλλα σου, εσύ μη φοβηθείς. Είναι η ώρα να ξεκουραστείς και να πετάξεις από πάνω σου...

Φρενάρει απότομα μπροστά από το σπίτι της. Η μουσική στη διαπασών, η Evanesence διέλυε κάθε αντίσταση. Το πρόσωπο κατακόκκινο. Καιγόταν. Το αίμα του κόχλαζε μέσα...

Μια κάμερα αιωρείται γύρω από έναν άνδρα που περπατάει στους δρόμους της πόλης. Είναι ο Φίλιππος. Χαμένος στις σκέψεις του και τα άγνωστα συναισθήματα που...

Η μυρωδιά του ιδρώτα είχε αναμειχθεί με κάτι πιο αόρατο, ένα απροσδιόριστο βάρος που πλάκωνε το δωμάτιο μέσα σε μια σιωπηλή ένταση. Εκείνη καθόταν στην...

Μυαλό Vs Καρδιά! Άλλος όμως είναι ο νικητής! Το μυαλό και η καρδιά μια μέρα πιαστήκαν στα χέρια. Χαμός έγινε, όλοι μαζεύτηκαν και προσπάθησαν να...

«Φεύγω, αλλά δε θα χαθούμε, να το θυμάσαι. Το ξέρω πως δεν προλάβαμε να ζήσουμε όλα όσα υποσχεθήκαμε ο ένας στον άλλον, ίσως δεν είπαμε...

Μια φωνή μεταλλική ενημέρωσε τους επιβάτες πως βρίσκονται στη στάση Astoria–Ditmars Blvd κι αμέσως οι πόρτες του μετρό άνοιξαν σαν στόματα σαρκοφάγων μηχανημάτων που συναντάς...

Ήταν ακόμη πρωί, τόσο νωρίς, που η υγρασία είχε απλωθεί σαν αραχνοΰφαντο σεντόνι πάνω στο λιθόστρωτο σοκάκι, αναγκάζοντας τους λιγοστούς περαστικούς να βαδίζουν αργά, κάπως...

Έκρυψα ένα χάρτινο κουτί κάτω από το κρεβάτι μου. Είναι παλιό, απο κάτι ξεχασμένα μποτάκια της μαμάς νούμερο 38, λιωμένο σε δύο γωνίες γιατί κάποτε...

Συμβαίνουν κι αυτά, ίσως να ήταν όνειρο, ίσως πάλι και όχι. Πάντως το μοιράζομαι μαζί σας και νομίζω πως θα χαμογελάσετε με αυτήν τη μικρή...

Η Ιφιγένεια ακούμπησε την τσάντα της πλάι στη φθαρμένη πολυθρόνα της μαμάς Κατερίνας. Ήταν η αγαπημένη της: λευκή, παράταιρη με τη βαριά διακόσμηση του υπόλοιπου...

Μερικές φορές θέλει η σκέψη μου μια απόδραση από τη γείωση της καθημερινότητας. Θέλει να στοχαστεί και αναζητά «κάτι» να ενσωματώσει το λόγο, η το...

Αυτό το βραδάκι τα πλάσματα του δάσους συζητούν για τα θέματα που απασχολούν εκείνα, αλλά και τους ανθρώπους. Όλες οι συναντήσεις γίνονται κάτω από τον...

Μια φορά κι έναν πολύ βροχερό καιρό ήταν η Δευτέρα. Η συγκεκριμένη Δευτέρα δεν ήταν σαν όλες τις άλλες. Είχε και όνομα και ιδιότητα. Τη...

Κάποτε, στα πολύ παλιά χρόνια, κατοικούσε στο μεγάλο δάσος μια νεράιδα σοφή, που το όνομά της ήταν Διώνη. Είχε πολλή καλοσύνη, γνώση και σοφία από...

Ήρθε ακριβώς στην ώρα του. Επικοινωνούσαμε συχνά διαδικτυακά, μα πρώτη φορά τον έβλεπα. Δική του ήταν και η πρωτοβουλία της δια ζώσης γνωριμίας μας! Εντυπωσιακό...

Σήμερα, 27 Απριλίου 1941, τα γερμανικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Αθήνα. Ο αέρας που αναπνέω καταδυναστεύτηκε από ξένη κυριαρχία. Η εθνική μας ελευθερία οδεύει προς το...

Η μέρα ήταν βροχερή. Τα νεύρα μου στο κόκκινο. Το μόνο πράγμα που ήθελα ήταν να πιώ έναν ελληνικό καφέ, μερακλίδικο, όπως ακριβώς τον φτιάχνει...

Εκείνη την ημέρα στο μετρό, εκείνος ο άντρας με τα ολόλευκα μακριά μαλλιά σαν μπαμπάκι και το ωχρό πρόσωπο είχε απλώσει το κοκαλιάρικο χέρι του...

Η Νύχτα αποφάσισε να φύγει, να με αφήσει στις πρωινές αποχρώσεις της αυγής, παρέα με τις σκέψεις μου, με αυτά που έχω στην ψυχή μου....

Κάθισα στο ίδιο παγκάκι μαζί του. Το μοναδικό που είχε χώρο διαθέσιμο να σταθώ για λίγο, στην άλλη άκρη βέβαια, έτσι, για τις αποστάσεις, όπως...

Επιτέλους διακοπές! Σε ένα παραδεισένιο μέρος μακριά από την Αθήνα. Δηλαδή μακριά από το σπίτι μου. Η αλήθεια είναι ότι τις τελευταίες εβδομάδες είχα τάσεις...