Ποίηση

Την κουρτίνα μην κοιτάξεις, τι θα ψάξεις που δεν το ‘χεις βρει; Από συνήθεια μην έρθεις, μη με λυπηθείς ούτε στιγμή. Κι αν το βήμα...

Να συμπληρώνεις τη σάρκα μου με τη σάρκα σου. Την ψυχή σου γενναιόδωρα να με κερνάς όταν ένα γινόμαστε… Οι σκέψεις σου άξαφνα να γίνονται...

Ανέκαθεν είχα μια ιδιαίτερη προτίμηση στις δημιουργίες των δρόμων. Συνθήματα σε τοίχους, παγκάκια, πεζοδρόμια. Γραμμένα με σπρέι, μαρκαδόρο, στυλό. Αραδιασμένες λέξεις σε σύντομες φράσεις. Μικρά...

Είναι και κάποια μάτια που σε μαγνητίζουν στο ηλεκτροφόρο πεδίο τους. Σε παρασύρουν στον εύφλεκτο πυρήνα τους. Σε βουλιάζουν στο χωμάτινο πυθμένα τους. Κι εσύ,...

Γεμάτο το ποτήρι με νερό ίσαμε το χείλος του. Αφημένο στον ήλιο, ώρες, μέρες, μήνες, χρόνια. Σώθηκε η στάθμη του. Στέγνωσε η δροσιά του. Και...

Δες με. Κλειστό βιβλίο έγινα. Ενα- ένα τα γράμματα, γλιστρούν αργά και αθόρυβα από τις κολλημένες σελίδες. Γίνονται λέξεις ανείπωτες και κρύβονται πίσω από σιωπές...

-Μου έγραψες : 2:22 -Και σου απάντησα : κάνε μια ευχή. -Και μου ξανα έγραψες : και τώρα τι κάνουμε εδώ; -Και σου απάντησα ξανά...

Ένιωσα φιλί ξένο στα χείλη σου και δίστασα. Να αφεθώ ξανά δε ρίσκαρα. Ό,τι μπορείς μου έδωσες, στο χάος με παρέδωσες, με όλο σου το...

Σε μια σιωπή παγιδευμένη στων ουρανών σου τις καμπύλες. Εκεί με βρίσκω όταν χάνομαι. Σε μια φωτιά ακατοίκητη στων στεναγμών σου τις αφίξεις. Εκεί γεννιέμαι...

Ήρθε ακριβώς στην ώρα του. Επικοινωνούσαμε συχνά διαδικτυακά, μα πρώτη φορά τον έβλεπα. Δική του ήταν και η πρωτοβουλία της δια ζώσης γνωριμίας μας! Εντυπωσιακό...

Χανόμουν στα δάση των ματιών σου για να βρίσκομαι. Κι εσύ, αντί να μοσχοβολάς ταξίδι κι Αύγουστο, χαράμιζες το άπειρο για μια επιβεβαίωση εφήμερη. Χανόμουν...

Δίπλα στην απέραντη θάλασσα γαληνεύω και ηρεμώ, όταν ένα χάδι αποφασίζω να δώσω στον ίδιο μου τον εαυτό. Δε θα με προδώσω. Ναι, θα με...

Κι αν δεν έμαθες ποτέ πόσο σ’ αγάπησα, τι σημασία έχει; Τι θα άλλαζε στην Αγάπη αυτή; Θα άλλαζε τον Ουρανό; Θα άλλαζε την όμορφη...

Υπάρχω χωρίς εσένα, μέσα στα παπλώματά μου νιώθω πιο καλά. Βράδια που ξεχνούσες ότι μια αγκαλιά ζητάει  ο άνθρωπός (σου). Στις παρενθέσεις έρωτες χωρούν πολλοί....

Το ρολόι σήμανε μεσάνυχτα. Σηκώθηκα αποφασισμένη. Από το ζεστό κρεβάτι μου. Με τρεμάμενα χέρια και με το μέτωπο να στάζει ιδρώτα. Μια φωνή μέσα μου...

 Κραυγή σου στέλνω απελπισίας. Είναι μία από τις πολλές φορές που σε ζητώ. Πότε θα έρθεις, να χαρείς, να σε χαρώ; Να μοιραστούμε μια στιγμή...

Παλινδρομώ ερωτικά. Υπαρξιακές αναθυμιάσεις. Ανύπαρκτα αερικά,  μνημονεύω -στο βωμό του έρωτος- τεχνηέντως τον πόνο. Έμπρακτες εμμονές. Σκέψεις σε φαντασία που ζωντανεύουν. Είναι πραγματικές και με...

Στις τεθλασμένες των αιώνων. Στα πορφυρένια όνειρα των λουλουδιών. Στους ροδανθούς των ξεχασμένων σου ασμάτων. Σε μια βροχή που χόρευε tango σφυρίζοντας. Ίπταμαι καθώς γλιστρώ...

Επιθυμία δεν είσαι εδώ• γαργαλάω τα θέλω μου και είσαι απούσα. Κι αυτή η σιωπή μια βοή πικρόχολη που τις νύχτες με θυμώνει και ξεσπάω....

Κρυφοκοιτάζω τον ερχομό σου απ’ το παράθυρο. Κάνω πως δεν ακούω τις σειρήνες στο αδιέξοδο. Κάνω πως δεν ακούω το όνειρο στην απομάκρυνση. Ακροβατώ μες...

Το βράδυ το κλειδί πίσω από την πόρτα. Μην πληγώσω και μην πληγωθώ. Μη μάθω πώς είναι εγωισμό να χάνεις. Ασφάλεια σε τοίχους τέσσερις. Δωμάτιο...

Κατά κόσμον υπαρκτοί. Μες στον κόσμο φανεροί. Οι καλοί. Οι κακοί. Οι αδιάφοροι. Οι βαλτοί.  Βουτηγμένοι στον ανθρωπισμο της απανθρωπιας τους οι τέσσερις κατηγορίες τους...

Με προσκάλεσε η αστροφεγγιά σε συνεστίαση. Η Πούλια, ο Αυγερινός, η Μεγάλη Άρκτος με την κόρη της, ήταν όλοι εκεί. Θύμισες τσιμπολογούσαμε και τις κούπες...

Μιας και οι ψυχές αφέθηκαν ελεύθερες στη γη Και όμορφα, σοφά κορμιά τις συνόδευσαν εκεί Όλες οι εμπειρίες φαντάζουν σαν μαγεία Όλες οι αναμνήσεις γίνονται...

Τα σύμπαντα και τα αστέρια, σε πήραν από τα χέρια μου. Έπεφτε η αυλαία μας, κι ό,τι ήταν δεδομένο, το αγκάλιασε η νύχτα.   Έπλεκε...