Εύη Μαυρογιάννη

Δε μου αρέσει να περιμένω. Η αναμονή είναι ένα ατέρμονο ξεγέλασμα. Είναι σαν κουβέντες που έμειναν στο “διαβάστηκε”. Είναι ψεύτρα και πλανεύτρα η αναμονή. Να...

Ανάμεσα σε κάτι απροσδιόριστα διαστήματα – δεν ξέρω πια αν ήταν μέρα ή νύχτα – έσωσα της καρδιάς μου τα πολύτιμα.   Σε κάτι χειμωνιάτικες,...

Η αχαριστία είναι ατελεύτητη. Είναι κάτι το οποίο δεν έχει αρχή, ούτε τέλος. Είναι μια κατάσταση που σαν ξεκινήσει, δεν (ανα)γνωρίζει σχέσεις, συγγένειες, φιλίες. Δε...

Πόσα και πόσα δεν έχουν γραφτεί περί αγάπης; Εκατομμύρια σκέψεις κατέκλυσαν τ’ανθρώπινο μυαλό, ξεκινώντας από τις βασικές έννοιές της, μέχρι να καταλήξουν – αν κατέληξαν...

Άσχημο πράγμα η ψευδαίσθηση. Πιο πολύ, για τη σκάρτη ελπίδα. Το να ελπίζεις και μέσα σ’αυτή να πλάθεσαι, να αλλάζεις σχήματα, ν’ανάβεις και να σβήνεις. ...

Ονειρεύομαι απλά, καθημερινά πράγματα. Μόνο απλά. Κι όσο μεγαλώνω, τόσο απλότερα τα θέλω. Μια ζωή απλή. Ένα σπίτι, γεμάτο αγκαλιές, που να λέμε κάθε μέρα:...

Όταν μιλάμε για δύναμη, να μιλάμε για τ’ αδιαμαρτύρητο. Αυτό είναι η δύναμή σου. Όχι αυτά που σου λένε οι άλλοι, ότι αντέχεις, μα, όσα...

Κανένα χθες, δεν υπόσχεται τίποτα για το αύριο. Τίποτα, αν δεν προσπαθήσεις. Τίποτα δε δίνεται. Τίποτα δε χαρίζεται. Όλα είναι προσωπικές κατακτήσεις. Είσαι μονάδα, ξεχωριστή....

Η μοναχικότητα, όταν αποτελεί επιλογή, δεν είναι κατακριτέα. Μόνο μας δίνει. Μαθήματα σοφίας, κριτική σκέψη στο ξεκαθάρισμα, καθαρότητα μυαλού κι επιλογών. Σίγουρα, δεν είναι καθόλου...

Κι αν ένιωσες μια μέρα πως σε πέταξαν, σκουπίδι, ανάμεσα στα πολλά, περισσευούμενο προϊόν, πολλαπλής χρήσης – κατάχρησης, σύλλεξε τα κομμάτια που τόσο άγαρμπα σου...

Η ομορφιά, η όποια ομορφιά, έρχεται και παρέρχεται. Ποιος είναι πραγματικά δίπλα μας, καθαρά από εκτίμηση κι αγάπη; Στα social media, τείνουν να μας πλησιάζουν...

Εκείνα τα λόγια, τα λόγια σου, της καταιγίδας, δε σου’ μαθαν τόσα χρόνια, πως μόνο καταστροφή σκορπούν; Φέρνουν και ξάφνιασμα και έκπληξη φέρνουν. Τρομάζουν, αναστατώνουν...

Πονάνε οι αποστάσεις. Βλέπεις, άλλο πράγμα τα λόγια, άλλο τα έργα. Σε αντίθετες σφαίρες κινούνται. Σε αντίθετες φορές. Δεν έρχεσαι. Κι οι υποσχέσεις, λαβώνουν της...

Μεγάλωσα… Μέσα σε κάτι ερημικά μεσημέρια καλοκαιριού. Μέσα σε ατέλειωτα εφηβικά βράδια, με τη σκιά μου. Σε δωμάτια με ανθρώπους, μα μονάχη τριγύρω. Κι η...

Της ησυχίας οι σιωπές, δεν είναι φτιαγμένες από σάρκα. Έχουν ένα πρόσωπο καθαρό κι αέρινο. Έχουν πονεμένο παρελθόν και παρόν που παλεύει με χίλια τόσα...

Σε μια ψυχή – καμένο δάσος, φύσα καθαρό αεράκι μου! Ψάξε επίμονα, για τον αφημένο σπόρο. Μην την εγκαταλείπεις, κάπου, κάπως, υπάρχει κάτι βαθιά κρυμμένο...

Η μέρα εκείνη είχε φθάσει. Τα χιλιόμετρα των συζητήσεων έκοβαν το νήμα του φίνις. Με γρήγορες κινήσεις, κοίταξε επίμονα τον εαυτό της στον καθρέφτη, καθώς...

Υπάρχουν κάτι καρδιές ραγισμένες που δεν καταφέρνουν να ξανακολλήσουν. Ο ήχος του σπασίματός τους κάνει το σώμα να μην ησυχάζει ποτέ. Πίσω από κάθε τρίξιμο,...

Ένα βράδυ του Ιούλη, θυμήθηκα κάτι λόγια μεθυσμένα. Εκείνα, που μια αόρατη δύναμη τα έσπρωξε στη ζωή. Εκείνα που απρόβλεπτα έγιναν χαρά, θλίψη, δημιουργία, αποτυχία...

Πάντα αρεσκόταν στα απλά. Μια ήσυχη παρέα, μια ήρεμη και βαθιά κουβέντα και μια συνεννόηση που γινόταν χωρίς πολλά – πολλά. Και κάπως έτσι, παρέμεινε!...

Τα λάθη, είναι και θα είναι πάντα λάθη. Όσες χρυσόσκονες να βάλεις πάνω τους, όση αγάπη για δικαιολογία των αδικαιολόγητων, τα λάθη θα παραμένουν λάθη....

Πέρασες χρόνια και χρόνια με άνθρωπο που θεωρούσες “δέρμα” σου, για να φας όλη τη μαζεμένη απαξίωση, στο τέλος. Για να σε θεωρήσουν ανάξιο, που...

Οι άνθρωποι που σε άφησαν να φύγεις αμαχητί, είναι στείροι, σκοτεινοί και στεγνοί. Η καρδιά τους, χωρίς αίμα και παλμό, δε χωρά συναισθήματα, παρά μόνο...