Ποίηση

Αναπνέω μια ησυχία  γεμάτη θόρυβο εκπλήξεων  και μια κραυγή στολισμένη ευαισθησία.   Αναπνέω δακρυγόνα παρηγοριάς    και μια ελπίδα καλοντυμένη    σε μέγεθος έξτρα large. ...

Θα γεύομαι τα κρίματα των ξένων στο κορμί σου. Θα επιμένω, όμως, μαζί σου για άλλη μια νύχτα.   Θα προσπαθώ να αδιαφορώ για ό,τι...

Υπεκφεύγω. Φυγοπονώ. Επιδερμώ. Γυρίζω περιμετρικά έξω από τις παγίδες. “Έχω το νου μου”, λέω συνεχώς. Πώς έγιναν τότε, τέτοιες ανοιχτές πληγές; Είναι οι νύχτες βαθιές...

  Εαρινή μου κάθαρση, φιλί στο μάγουλο και μάγουλο στο στήθος.   Θερμοκρασία δωματίου πιάνω, τα χείλη σου δε φτάνω.   Για λίγο ήρθες να...

Στην άλλη άκρη της εικονικής, θα περιμένω. Να δω για λίγο τη μορφή σου, θ’ ανασαίνω. Κι όταν μου πεις, “πρέπει να κλείσω”, ν’ αναμένω....

Γερνάω στης νιότης σου το φίλημα και με σταγόνες δροσιάς σου με ραντίζεις. Ν’ αδημονώ για ν’ αναπνεύσω μια ανάσα σου ακόμη. Στη δύση μου...

Πού απόψε κατοικείς; Σε ποια αγκαλιά θα αφεθείς; Κι αν λίγο με θυμηθείς, θα είμαι ευτυχής που οι σκέψεις μας ενώθηκαν για τόσο δα.  ...

Κατοικείς σε oλοφώτεινες κρύπτες του νου. Η ψυχή σε ζητά. Το μυαλό σε φωνάζει. Οι στιγμές, παραληρούν για μία σου αποθέωση. Τα σώματα, σε πλήρη...

Μαγεία το πρώτο σκίρτήμα. Τα αλάρμ της αναμονής. Η προσδοκία για το άγνωστο που έλκει. “Έχω φτάσει, Σε περιμένω από κάτω”. Το μήνυμα που διαβάστηκε....

Η πράσινη κουκκίδα σου. Η ωσεί παρουσία σου. Μακριά μου και κοντά μου. Τα τρίτα μάτια μας. Κοιτάς κι εσύ την πράσινη κουκκίδα μου. Χοροπηδάνε...

Κι όταν σου άπλωνα στράτα σου τη ζωή μου, γη και ουρανός με έραιναν με θάματα. Στέρφα πια η γη. Άνυδρα τα ουράνια. Μαυροφορούσες θύμησες...

Σιωπή στα χείλη σου. Πονώ. Δακρύζω  και τα δάκρυα  βαφτίζονται με το όνομά σου.   Ξέρω τι θα ακολουθήσει. Ο κόσμος γύρω μου θα σβήσει....

Απόψε λέω να με διαλύσεις ολοκληρωτικά να με καταλύσεις.  Αφού δεν είσαι εδώ ποιο μονοπάτι να διαβώ; Τη θεϊκή μου έκπτωση να ολοκληρώσεις.   Μια...

  Έγινες εμμονή, μάτια μου. Από εκείνες που ταλανίζουν το αίμα και το νου. Από εκείνες τις αξεπέραστες, τις άπειρες.  Υπάρχεις μόνιμα κι ολοκληρωτικά.  Σαν...

Με χρυσόσκονη απ’ τα χρόνια θα ντύσω τη νοσταλγία ψελλίζοντας ονόματα. Και σε δοχεία σκαλιστά θα ζωντανέψω τη μορφή σου ανασαίνοντας… Έτσι θα αναδύεται στο...

Νωχελική αγάπη δάκρυ στη νιοστή. Πόνος στη νιοστή.   Αγάπη αντικριστά με μη αγάπη. Ναι, αυτό το αρνητικό σύμβολο των Μαθηματικών, καταλήγει σε άρνηση. Αρνητικότητα....

Θα γεύομαι τη νύχτα μέσα από τα ποιήματά σου… θα ξενυχτάω μαζί σου και θα επιτρέπω στα βράδια να πολιορκούν τη σκιά μου να εισχωρούν...

Σφίγγεται η καρδιά στο πρώτο μη δοθέν φιλί. Σφίγγεται και καρτερεί.   Και η αγκαλιά, άδεια τα βράδια στα μεταμεσονύχτια σκοτάδια.   Πώς θα ειπωθεί...

Έγινε κρύσταλλο η παρηγοριά. Για να την ακουμπάω και να κόβομαι σε αναρίθμητα κομμάτια. Έτσι το θέλησε η νύχτα.  Να με κλείνει μέσα της και...

Μια ιδιωτική σιωπή σε ένα κρεβάτι επάνω. Μυστικά πολλά και κρατημένα για μια άλλη ζωή.   Κάποτε μαζί ίσως υπάρξουμε και κάθε σύμβαση ταράξουμε.  ...

    Έστω ότι οι μαθηματικοί’ κάναν λάθος. Έστω ότι ένα και ένα μας έκανε ένα… Έστω ότι και όλοι οι φυσικοί κάναν λάθος. Έστω...

Και θα φεύγουμε απ’το λιμάνι με ένα βάρος στην καρδιά. Αυτά που δεν ειπώθηκαν ποτέ θα κουβαλάμε, μονάχα λόγια που μας πλήγωναν πολύ.   Εσύ...

Μία μάσκα μου κρύβει τον ήλιο. Το βλέμμα μου θολό ατενίζει έναν μισό ορίζοντα. Από τα σύννεφα και κάτω, φόβος κι ένας ενοχλητικός συριγμός. Από...

Κι η ελπίδα φόρεσε την πίστη με θάρρος σε τιμή ευκαιρίας. Για ένα πάθος που έψαχνε τη λύτρωση μέσα στα συντρίμμια. Για μια σωτηρία που...