Ψυχογραφήματα

…από παιδί περπάτησα σε δρόμους και μονοπάτια που ήταν γεμάτα με ολάνθιστα λουλούδια, χιλιάδες χρώματα ανακατεμένα και σπάνιες μυρωδιές… …λίγο αργότερα, οι ίδιοι δρόμοι και...

Στα 53 μου… Δεν ψάχνω πια να αποδείξω τίποτα  – ούτε στους άλλους, ούτε στον εαυτό μου. Κάποτε ήμουν γεμάτη ανασφάλειες. Στην εφηβεία μου, εκείνα...

Η «ΕΥΤΥΧΙΑ» γράφεται με κεφαλαία γράμματα… Είναι μια όμορφη λέξη που αποτελείται από επτά μόνο γράμματα. Είναι ένα συναίσθημα που το συναντάμε εκεί έξω. Άνθρωποι...

Ζούμε στην εποχή της “αυτοβελτίωσης”.  Λειτουργούμε λες και ο εαυτός μας είναι μια επιχείρηση που πρέπει να πετύχει, να εξελιχθεί και να γίνει κερδοφόρα. Καταστρώνουμε...

Έπαιρνε φόρα και έπεφτε με δύναμη πάνω στα όριά της. Μόλις όμως τα ακουμπούσε με τις άκρες των δακτύλων της αυτά άρχιζαν να ταλαντεύονται με...

Πέρασαν χρόνια πολλά, μια ζωή σχεδόν, μέχρι να καταλάβω πως δεν ειναι η αίσθηση του χρόνου ίδια για όλους. Είναι φορές που εύχεσαι να σταματήσει...

Δες με. Κλειστό βιβλίο έγινα. Ενα- ένα τα γράμματα, γλιστρούν αργά και αθόρυβα από τις κολλημένες σελίδες. Γίνονται λέξεις ανείπωτες και κρύβονται πίσω από σιωπές...

Μπαίνω στο αυτοκίνητο. Δυναμώνω την ένταση της μουσικής. Παίρνω μια βαθιά εισπνοή κοιτώντας τον καθρέφτη με σκοτεινό βλέμμα. Βγαίνω στη λεωφόρο. Καθώς ανεβάζω ταχύτητα, ανεβαίνουν...

“Επιμένω σ’ έναν άλλο κόσμο. Τον έχω τόσο ονειρευτεί, τόσο πολύ έχω σεργιανίσει μέσα του, που πια είναι αδύνατο να μην υπάρχει.” Χ. Λάσκαρης Δεν...

Η ζωή ζει στο μαζί. Αλλά εσύ σε ποιο «μαζί» ζεις; Η ζωή δεν είναι μοναχικό ταξίδι, όσο κι αν φαίνεται μερικές φορές, όσο κι...

Κοίταξέ με, ζωή. Μου χρωστάς ένα ηλιοβασίλεμα. Να είναι το πιο γλυκό, το πιο γαλήνιο από όσα έχω ζήσει, γεμάτο από απαλές ροζ, χρυσές και...

Αν μπορούσες να στρέψεις το βλέμμα σου επάνω σου. Αν μπορούσες να σε δεις εκτός από τα καρέ που σε απαθανατίζεις στο φακό, θα καταλαβαινες,...

Αν ο χρόνος πάγωνε, όλα θα έμεναν ακίνητα. Κι εγώ, θα μπορούσα να παρατηρώ, χωρίς να με κυνηγάει τίποτα. Ούτε ρολόγια, ούτε υποχρεώσεις, ούτε η...

Μερικές στιγμές απογοητεύεσαι, αναρωτιέσαι αν υπάρχει κάποιος σκοπός σε αυτή τη ζωή. Μακάρι, λες, να σταματήσεις να «ζεις» και να βιώνεις ό,τι ταλαιπωρεί την ψυχή...

Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αστέρι μου… …και κάθομαι στην αμμουδιά, δίπλα μου να σκάει το κύμα, και βλέπω την απέραντη θάλασσα, αυτό το...

Ποτέ δε φεύγω στα δύσκολα. Φεύγω όταν ο άλλος δε με σέβεται. ( Μαρία Βούλγαρη, 225, Εκδόσεις Απόπειρα) Η έλλειψη σεβασμού είναι το σημείο καμπής...

Πολλά από αυτά που τριγυρίζουν στη σκέψη μου, μοιάζουν σαν τα φώτα που ανάβουν μέσα στη νύχτα και φωτίζουν τους δρόμους από τις λεωφόρους μέχρι...

Ένα μικρό παιδί μιλά μέσα στην ψυχή μου πολλές φορές. Πότε είναι μαζεμένο σε μια γωνίτσα, πότε ξεσπά κάνοντάς μου παράπονα για πράγματα που δεν...

Υπάρχουν και εκείνοι οι άνθρωποι που έχουν ανοικτή καρδιά, ένα χαμόγελο για όλους δεν το σκέφτονται και πολύ. Δίνουν με την ψυχή τους, προσφέρουν από...

Η ώρα πέντε και κάτι μα δεν κλείνει το μάτι. Η ζέστη είναι αφόρητη κι εγώ παλεύω με τα μαξιλάρια μου. Αλλάζω πλευρό και τρόπο...

Είμαι σχεδόν 53. Από αρκετά μικρή έγραφα και πολύ γρήγορα κατάλαβα πως οι λέξεις ήταν ο μόνος τρόπος να αποφορτιστώ. Αναρωτιέμαι συχνά αν οι λέξεις...

Σταμάτα να πολεμάς αυτό που είσαι. Είσαι αυτό που είσαι και αυτό είναι οκ. Μπορείς να είσαι ό,τι θες και αυτό είναι εντάξει. Μπορείς να...

Καθόλου δε με έβλαψε! Ήμουν και παραμένω ρομαντικός, ονειροπόλος, εμπιστεύομαι ακόμα τους ανθρώπους! Βάζω χρώμα στη ζωή, τα σκοτεινά με φως τα ντύνω. Στα ταξίδια...

…είναι από δύσκολο έως ακατόρθωτο να προσπαθήσεις να ζεις με την απουσία ενός αγαπημένου προσώπου που έφυγε από τη ζωή πρόσφατα… …είναι απίστευτο το γεγονός...

Πάντα ήθελα να ζήσω απλά. Ακόμα από την παιδική ηλικία, ήξερα το πώς ήθελα να ζω. Δεν ξέρω, όμως, αν το ήξερα με τη μορφή...