Το ηλιοβασίλεμα της επιστροφής
Κοίταξέ με, ζωή. Μου χρωστάς ένα ηλιοβασίλεμα. Να είναι το πιο γλυκό, το πιο γαλήνιο από όσα έχω ζήσει, γεμάτο από απαλές ροζ, χρυσές και...
Κοίταξέ με, ζωή. Μου χρωστάς ένα ηλιοβασίλεμα. Να είναι το πιο γλυκό, το πιο γαλήνιο από όσα έχω ζήσει, γεμάτο από απαλές ροζ, χρυσές και...
Αν μπορούσες να στρέψεις το βλέμμα σου επάνω σου. Αν μπορούσες να σε δεις εκτός από τα καρέ που σε απαθανατίζεις στο φακό, θα καταλαβαινες,...
Αν ο χρόνος πάγωνε, όλα θα έμεναν ακίνητα. Κι εγώ, θα μπορούσα να παρατηρώ, χωρίς να με κυνηγάει τίποτα. Ούτε ρολόγια, ούτε υποχρεώσεις, ούτε η...
Μερικές στιγμές απογοητεύεσαι, αναρωτιέσαι αν υπάρχει κάποιος σκοπός σε αυτή τη ζωή. Μακάρι, λες, να σταματήσεις να «ζεις» και να βιώνεις ό,τι ταλαιπωρεί την ψυχή...
Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αστέρι μου… …και κάθομαι στην αμμουδιά, δίπλα μου να σκάει το κύμα, και βλέπω την απέραντη θάλασσα, αυτό το...
Ποτέ δε φεύγω στα δύσκολα. Φεύγω όταν ο άλλος δε με σέβεται. ( Μαρία Βούλγαρη, 225, Εκδόσεις Απόπειρα) Η έλλειψη σεβασμού είναι το σημείο καμπής...
Πολλά από αυτά που τριγυρίζουν στη σκέψη μου, μοιάζουν σαν τα φώτα που ανάβουν μέσα στη νύχτα και φωτίζουν τους δρόμους από τις λεωφόρους μέχρι...
Ένα μικρό παιδί μιλά μέσα στην ψυχή μου πολλές φορές. Πότε είναι μαζεμένο σε μια γωνίτσα, πότε ξεσπά κάνοντάς μου παράπονα για πράγματα που δεν...
Υπάρχουν και εκείνοι οι άνθρωποι που έχουν ανοικτή καρδιά, ένα χαμόγελο για όλους δεν το σκέφτονται και πολύ. Δίνουν με την ψυχή τους, προσφέρουν από...
Η ώρα πέντε και κάτι μα δεν κλείνει το μάτι. Η ζέστη είναι αφόρητη κι εγώ παλεύω με τα μαξιλάρια μου. Αλλάζω πλευρό και τρόπο...
Είμαι σχεδόν 53. Από αρκετά μικρή έγραφα και πολύ γρήγορα κατάλαβα πως οι λέξεις ήταν ο μόνος τρόπος να αποφορτιστώ. Αναρωτιέμαι συχνά αν οι λέξεις...
Σταμάτα να πολεμάς αυτό που είσαι. Είσαι αυτό που είσαι και αυτό είναι οκ. Μπορείς να είσαι ό,τι θες και αυτό είναι εντάξει. Μπορείς να...
Καθόλου δε με έβλαψε! Ήμουν και παραμένω ρομαντικός, ονειροπόλος, εμπιστεύομαι ακόμα τους ανθρώπους! Βάζω χρώμα στη ζωή, τα σκοτεινά με φως τα ντύνω. Στα ταξίδια...
…είναι από δύσκολο έως ακατόρθωτο να προσπαθήσεις να ζεις με την απουσία ενός αγαπημένου προσώπου που έφυγε από τη ζωή πρόσφατα… …είναι απίστευτο το γεγονός...
Πάντα ήθελα να ζήσω απλά. Ακόμα από την παιδική ηλικία, ήξερα το πώς ήθελα να ζω. Δεν ξέρω, όμως, αν το ήξερα με τη μορφή...
Είμαι καλά. Οχυρωμένος ισόβια στο ζοφερό κι αδηφάγο σκοτάδι μου. Στην αυτοσχέδια εκείνη φυλακή που καταδίκασα το άψυχο σώμα μου να ζει μέχρι να ξημερώσει,...
Ζούμε σε έναν κόσμο διαρκούς προβολής. Κάθε στιγμή μπορεί να γίνει εικόνα, κάθε εμπειρία υλικό για ανάρτηση. Μέσα σε αυτή τη συνεχή ροή, γεννιέται ένα...
Μερικές στιγμές, στέκομαι μπροστά σε έναν καθρέπτη, αυτές τις λίγες, τις σπάνιες, που η βουή της ζωής σωπαίνει κουρασμένη από την προσπάθειά της να ακούγεται...
Γιατί να επιμείνω; Έτσι κι αλλιώς έχεις αποφασίσει να κρατήσεις ό,τι θέλεις, μάλλον ό,τι σε βολεύει από ότι είπαμε. Αποφάσισες να τραβήξεις τη δική σου...
Είναι κάποιες μέρες, που ο ήλιος είναι πιο μουντός, οι ήχοι πιο βρώμικοι, τα χρώματα πιο μπερδεμένα. Είναι κάποιες μέρες που ξημερώνουν βαριές και ο...
Περίλυπη είναι η ψυχή μου. Αισθάνομαι αυτές τις στιγμές να σπαρταρά σαν πληγωμένο περιστέρι. Σε μια φυλακή σκοτεινή από του θανάτου την οσμή, σπαράζει από...
Ο πραγματικός λόγος που νιώθεις αυτή την απελπισμένη πραγματικά παρόρμηση να εξηγήσεις τον εαυτό σου σε κάποιον που σε πλήγωσε δεν είναι ότι αναζητάς απλώς...
… τόσο κοντά είναι το σχολείο μου από το σπίτι. Κάθε απόγευμα, την ώρα που πηγαίνω για μάθημα, κάνω ένα τσιγάρο. Πριν περάσω την πόρτα...
Ξέρεις τι παρατηρώ μεγαλώνοντας; Κι ίσως να το παρατηρείς κι εσύ διαβάζοντας τώρα αυτές τις γραμμές. Βαριέμαι εύκολα τους ανθρώπους που δεν καταφέρνουν να διεγείρουν πνευματικά...
Πάμε για ένα χαμόγελο και σήμερα, έμοιαζε να λέει αυτό το πρωϊνό, που «έσκασε» χαρούμενο μπροστά μου, μόλις άνοιξαν τα μάτια μου. Είναι μια ακόμα...