Είναι που ξέχασα να είμαι ευγνώμων
Είναι καιρός τώρα. Πολύς. Είναι μια καθημερινότητα που με βρίσκει να γκρινιάζω. Να σιχτιρίζω από το πρωί που θα ανοίξω τα μάτια μου. Είναι αλήθεια...
Είναι καιρός τώρα. Πολύς. Είναι μια καθημερινότητα που με βρίσκει να γκρινιάζω. Να σιχτιρίζω από το πρωί που θα ανοίξω τα μάτια μου. Είναι αλήθεια...
Η ζωή δε σε ρωτάει όταν αρχίζει η κατηφόρα αν αντέχεις. Εσύ κατρακυλάς κι εκείνη σε κοιτάζει ανέκφραστη για να δει τη δύναμή σου. Παίζει...
Ήταν Μάρτιος του 2019 όταν στο σχολείο μας ήρθε η καλύτερη καθηγήτρια του κόσμου όλου. Από το πρώτο κιόλας λεπτό που την αντίκρισα, κατάλαβα πως...
Ποτέ μου δεν κατάφερα να φτάσω στην κορυφή που ήθελα. Πάντα ένα εμπόδιο υπήρχε στην ανοδική πορεία μου. Για την ακρίβεια, αυτός ο ασήμαντος μικρόκοσμός...
Μέσα «κοινωνικής» δικτύωσης ονομάστηκαν από τους δημιουργούς τους, παρ’ όλο που θα έπρεπε να πάρουν τον τίτλο των μέσων απομόνωσης, κατάθλιψης και ψευδαίσθησης. Η παραπλάνηση...
Η μέρα περνάει σχετικά εύκολα και γρήγορα. Υπάρχει το φως, που ενίοτε, διακόπτει τη ροή των σκέψεών μου – το μισώ αυτό, κάθε φορά. Ύστερα,...
Ένα χτύπημα στο κινητό. Ένας συνηθισμένος ήχος, που τόσα χρόνια δε σου δημιουργούσε κανένα συναίσθημα, μπορεί να σου ανατρέψει όλα σου τα σχέδια, όλη σου...
Σε έναν κόσμο τόσο άδειο, που ακόμα και ο χρόνος τον έχει εγκαταλείψει. Κάθε σήμερα, κάθε αύριο, σκηνές σε επανάληψη, που σαν ψηφιακός τίτλος, παίζει...
Έρχονται στιγμές που κάθεσαι μόνος, βουβός και ακίνητος μπροστά σε αυτή τη σχεδόν άδεια ντουλάπα, με μερικά πουκάμισα στις βαριές ξύλινες κρεμάστρες. Κάθεσαι, κοιτάζεις και...
Βρίσκομαι στη μέση δυο εποχών! Εκείνης που οι άνθρωποι επικοινωνούσαν με την καρδιά και το συναίσθημα τους, και αυτή την τωρινή, που οι νέοι επικοινωνούν...
Με τα μάτια του σώματος, κοίταξα τον κόσμο. Με τα μάτια του πνεύματος, είδα την πλάση. Ήρθα για να ξαναφύγω. Χάθηκα για να βρεθώ. Βρέθηκα...
Κοινωνίες γεμάτες ανθρώπους δυστυχισμένους, που αρνούνται να ζητήσουν βοήθεια λόγω της υπεροψίας τους. Με πήρε πολύ καιρό να μάθω να αναγνωρίζω τα σημάδια τους και...
Ήταν αλλιώς τα απογεύματα εκείνα που καθόταν μόνη της, στην αγαπημένη γωνιά του μπαλκονιού. Ναι, ήταν εν τέλει, πολύ διαφορετικά. Κι ας ήταν καλοκαίρι. Το...
Σούρουπο, ο κόσμος λιγοστός και οι φωνές ελάχιστες. Ίσα που ακούγονται κάποιες. Πιστεύω πως είναι η πιο ιδανική ώρα για μια βόλτα στη θάλασσα. Ακόμη...
Τελικά έμαθα ότι μόνο κάνοντας την υπέρβαση, μόνο τότε μπορείς να αισθάνεσαι καλά με τον εαυτό σου. Αξίζει τον κόπο να προσπαθήσεις γιατί εσύ είσαι...
Α ρε κόσμε, ώρες ώρες θέλω να σε πιάσω από το λαιμό και να σε στραγγαλίσω. Να σου χρεώσω όλες τις αδικίες του κόσμου. Ώρες...
Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να υποκρίνεσαι; Το πρωί να δείχνεις ευτυχισμένος και το βράδυ να παλεύεις με τον εαυτό σου; Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να...
Εμένα μου αρέσει να κλείνω τους κύκλους μου. Νιώθω άβολα όταν είναι μισάνοιχτοι και ματώνω. Καλύτερα να ξέρω ότι άλλος ένας έκλεισε, παρά να είμαι...
Δεν μπορώ να στριμώχνω ό,τι περισσεύει μέσα στο μυαλό μου. “Ό,τι έζησες, ό,τι πέρασε, άσ’ το και προχώρα” ακούω συχνά μια φωνή να μου φωνάζει ...
Να μάθεις να επιλέγεις. Μεγάλωσες πλέον για να έχεις στην τσέπη σου την παρόρμηση και τον ενθουσιασμό. Σειρά έχει η εμπειρία και η τάξη. Μεγάλωσες...
Δεν είναι λίγες οι φορές που λέω στον κόσμο πως παράλληλα με την ιατρική θέλω να ασχοληθώ με τη μουσική, το θέατρο και τη λογοτεχνία,...
Και έρχεται η ώρα που πρέπει να φύγεις, η στιγμή που συνειδητοποιείς ότι δεν υπάρχει χώρος για’ σένα. Νιώθεις περισσότερο ότι είσαι εμπόδιο, ανεπιθύμητη η...
Την αγαπούσε ακόμα ή είχε πάψει να ελπίζει στην καλή κοινή τους πορεία; Κι αν δεν υπήρχε πλέον αυτή η ελπίδα, είχε μαζί της αυτό...
Να ξυπνήσεις ένα πρωί και να σκεφτείς λίγο διαφορετικά τα πράγματα. Να προσπαθήσεις να δεις τη ζωή πιο ανάλαφρα αλλά ρεαλιστικά. Να απολαύσεις στιγμές, εικόνες...
“Ρίσκαρε” μου φωνάζω. Υπερασπίσου τα αισθήματα σου σαν να μην ήτανε ποτέ δικά σου. Άνοιξε το παράθυρο κι άσε να μπει φως. Πόσο θα αντέχεις...