Πλέξαμε μια ολόκληρη ζωή περιμένοντας το άπιαστο
Πλέξαμε μια ολόκληρη ζωή περιμένοντας το άπιαστο αντί να τολμήσουμε να το αρπάξουμε από τα μαλλιά. Δεν είναι σίγουρο όταν τολμάς ότι ακουμπάς πάντα τα...
Πλέξαμε μια ολόκληρη ζωή περιμένοντας το άπιαστο αντί να τολμήσουμε να το αρπάξουμε από τα μαλλιά. Δεν είναι σίγουρο όταν τολμάς ότι ακουμπάς πάντα τα...
Μικρές στιγμές ευτυχίας, οι πιο απλές μου στιγμές. Όλα αυτά τα μικρά κομμάτια παζλ που τα θεωρώ ασήμαντα, όμως όταν τα ενώσω δημιουργούν τη ζωή...
Χαίρετε. Ο Απρίλης μας αφήνει με μια στυφή γεύση. Αν μπορούσα να τον χαρακτηρίσω ήταν ο μήνας που η ζωή μπήκε σε παύση. Τα ξέρουμε,...
Ξυπνάς κάθε πρωί, συνέρχεσαι από το λήθαργο του ύπνου και είναι η ώρα που φανερώνονται οι εσωτερικές ρωγμές. Αυτή η καθημερινή προσήλωση στο χτίσιμο του...
Το κεφάλι μου έχει γίνει σούπα, και σκέψου δεν έχουν περάσει πολλές μέρες που είμαι μέσα. Δεν αντέχω άλλο να παίζουν μόνιμα ειδήσεις στην τηλεόραση,...
Αγαπώ τον εαυτό μου και δεν το θεωρώ εγωιστικό. Μου αφιερώνω στιγμές, που κάποτε δεν τολμούσα γιατί φοβόμουν να κάνω κάτι, δίχως την άδεια κάποιου. Δεμένη από...
Όσα σημάδια αδυναμίας, όσες ευαίσθητες χορδές, όσες αγκαλιές και αποστάσεις κι αν βάλεις, δε βοηθούν να τους επιβληθείς όταν δεν είσαι έτοιμος να πάρεις αποφάσεις....
Κάποιες στιγμές η πένα μας πρέπει να σκληραίνει. Πρέπει να είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε πλήρως ότι είναι η ώρα να απαγκιστρωθούμε γρήγορα από αυτόν...
Κάνοντας μια βόλτα στα δρομάκια του μυαλού, θυμήθηκα μικρές προσωπικές ιστορίες. Άλλες χαρούμενες και άλλες λιγότερο ευχάριστες. Σαν τις βόλτες στα πάρκα, όπου κάθε παγκάκι...
Είναι απόγευμα Κυριακής και εγώ κάθομαι στο μπαλκόνι μου παρέα με μια κούπα ζεστό καφέ και ένα τσιγάρο. Γύρω μου υπάρχουν απλωμένες σε μπαλκόνια και...
Δεν ξέρω πώς να σου εξηγήσω. Δεν ξέρω αν μπορέσεις να με καταλάβεις. Ψάχνω τις λέξεις ολόκληρες από τη γέννα τους για να χαράξω πάνω...
Ξαπλωμένη στον καναπέ ατενίζω έξω από το παράθυρο, όσο η αγαπημένη μου μουσική ηχεί στα ακουστικά και με ταξιδεύει. Ο ήλιος με τυφλώνει και στρέφω...
Πριν σε γνωρίσουμε η μοναξιά το ίδιο χρώμα είχε. Δεν έβγαλε πόδια η μοναξιά και χέρια, δε φύτρωσε μέσα μας ξαφνικά ένα στόμα και μας...
Καταντήσαμε να ηρεμούμε μόνο όταν μας το επιβάλλουν. Απίστευτο ε; Κι όμως κύριες και κύριοι! Καραντίνα ημέρα… δεν ξέρω κι εγώ ποια μέρα ξημέρωσε σήμερα,...
Απωθημένα… κουτάκια ερμητικά κλειστά που τα φύλαγες μέσα στα μύχια της ψυχής σου, του είναι σου. Ό,τι σε φόβιζε, σε απέτρεπε ή σε εξίταρε, το...
Τόσος θόρυβος και καθώς περνάει η ζωή χάνονται πολύτιμες ώρες. Οι μέρες εξαφανίζονται σαν να κάνουν κατοστάρια και τα χρόνια που έφυγαν τα κοιτάς από...
Είναι από τις φορές που το μυαλό μου έχει σταματήσει. Η έμπνευση έχει στερέψει. Κανένα συναίσθημα. Τίποτα. Προσπαθώ, μα μάταια. Προσδοκίες και όνειρα. Με μαθηματική...
Έρημοι δρόμοι, σημείο μηδέν κι εμείς σε ένα δικό μας κόσμο να ψάχνουμε τρόπο να βάψουμε τη ρίζα των μαλλιών γιατί βγήκαν τα σκούρα από...
Όλα γύρω μου, μοιάζουν να νοσούν. Δεν είναι που χάσαμε την επαφή με τον έξω κόσμο, όχι, δεν είναι ετούτο που νιώθω μέρα με την...
Έμοιαζα σχεδόν έτοιμη να απαλλαχθώ από κάθε πιθανό επίγειο κίνδυνο που θα με εμπόδιζε να ελευθερωθώ από τα δεινά του κόσμου. Σταμάτησα να παίρνω στα...
Σήμερα μου λες κλεισμένος μέσα στο σπίτι πόσο σπουδαία είναι η ζωή. Αναρωτιέσαι και μονολογείς για το πότε θα ξεμπερδέψουμε από αυτή τη θλιβερή κατάσταση....
Φοράω ένα φουστάνι στα χρώματα της Άνοιξης. Αυτής που φέτος τρέχει τόσο πολύ και εμείς δεν μπορούμε να τη φτάσουμε. «Την Άνοιξη αν δεν...
Από παιδί με θυμάμαι να μετράω βράχους! Μέτρησα πολλούς μέχρι να καταφέρω να σε περιγράψω. Και κύματα, απ’ αυτά που έσκαγαν στα πόδια μου κάθε...
Πρώτη φορά, οι σιωπές κρύβουν τόση ερημιά και φόβο. Πρώτη φορά, τα μάτια δεν αγκαλιάζουν τον άλλον που βαδίζει δίπλα του με ζεστασιά αλλά τον...
Στις μέρες μας είναι της «μόδας» το να σωματοποιούμε τα καταπιεσμένα μας συναισθήματα. Απόδειξη αποτελεί, ότι τα τελευταία χρόνια μπήκαν για τα καλά στη ζωή...