Ψυχογραφήματα

Έρημοι δρόμοι, σημείο μηδέν κι εμείς σε ένα δικό μας κόσμο να ψάχνουμε τρόπο να βάψουμε τη ρίζα των μαλλιών γιατί βγήκαν τα σκούρα από...

Όλα γύρω μου, μοιάζουν να νοσούν. Δεν είναι που χάσαμε την επαφή με τον έξω κόσμο, όχι, δεν είναι ετούτο που νιώθω μέρα με την...

Έμοιαζα σχεδόν έτοιμη να απαλλαχθώ από κάθε πιθανό επίγειο κίνδυνο που θα με εμπόδιζε να ελευθερωθώ από τα δεινά του κόσμου. Σταμάτησα να παίρνω στα...

Σήμερα μου λες κλεισμένος μέσα στο σπίτι πόσο σπουδαία είναι η ζωή. Αναρωτιέσαι και μονολογείς για το πότε θα ξεμπερδέψουμε από αυτή τη θλιβερή κατάσταση....

Φοράω ένα φουστάνι στα χρώματα της Άνοιξης. Αυτής που φέτος τρέχει τόσο πολύ και εμείς δεν μπορούμε να τη φτάσουμε.   «Την Άνοιξη αν δεν...

Από παιδί με θυμάμαι να μετράω βράχους! Μέτρησα πολλούς μέχρι να καταφέρω να σε περιγράψω. Και κύματα, απ’ αυτά που έσκαγαν στα πόδια μου κάθε...

Πρώτη φορά, οι σιωπές κρύβουν τόση ερημιά και φόβο. Πρώτη φορά, τα μάτια δεν αγκαλιάζουν τον άλλον που βαδίζει δίπλα του με ζεστασιά αλλά τον...

Στις μέρες μας είναι της «μόδας» το να σωματοποιούμε τα καταπιεσμένα μας συναισθήματα. Απόδειξη αποτελεί, ότι τα τελευταία χρόνια μπήκαν για τα καλά στη ζωή...

Τα τελευταία τρία χρόνια θαρρώ πως σταμάτησα να μεγαλώνω. Με συνεπήρε το γεγονός πως αποφάσισα να ωριμάσω. Αποστασιοποιήθηκα εν γνώσει μου από τους πολλούς και...

Είναι το πράσινο των ματιών σου που σμίγει με τις πρώτες αχτίδες φωτός δημιουργώντας αποχρώσεις κατάνυξης και αισιοδοξίας. Μια πρωτόγνωρη χρωματική πανδαισία, σε ένα ερημωμένο...

Να προσέχεις… Μ’ ακούς; Να προσέχεις!   Ο καιρός αγρίεψε μάτια μου…  Από τη μια στιγμή στην άλλη, σηκώθηκαν άγρια  αδάμαστα κύματα στο πέλαγος που...

Αποκαρδιωτικά λίγοι και με μη στέρεα συναισθήματα εμφανίζονται πολλοί εδώ και καιρό. Μικρόψυχοι και ανόητοι, με έναν τσαμπουκά άνευ ουσίας απέναντι στη ζωή, λες και...

Εγκλεισμός: λέξη με πολλά αγκάθια. Ίδια παραμένει η πληγή, σε κάθε αλλιώτικο χέρι. Για εσένα, που είσαι άνεργος και φιλονικείς με την απραξία σου. Για’...

Αυτές τις δύσκολες ώρες δοκιμάζονται οι σχέσεις των ανθρώπων. Τα νεύρα μας είναι πλέον τεταμένα. Η υπομονή μας έχει εξαντληθεί. Οι αντοχές μας δοκιμάζονται, οι...

Όχι φίλε μου… Εγώ αυτό το μονοπάτι, το στρωμένο με ροδοπέταλα που λένε, δεν το γνωρίζω. Γνωρίζω όμως καλά ανθρώπους που το διάβηκαν. Μαζί τους...

Διαβάζω πολλά και διάφορα λόγω των συνθηκών και ημερών που διανύουμε. Κάποια είναι αστεία, κάποια λιγότερο, κάποια σπέρνουν το φόβο και τον τρόμο. Περί εγκλεισμού...

Το φεγγάρι σκαρφάλωσε στον ουρανό για άλλη μια φορά. Διεκδίκησε τη θέση που δικαιωματικά του αξίζει. Για λίγες ώρες μονάχα, θα γινόταν μάρτυρας σε όσα...

Κάποτε ήμουν των ανθρώπων, των φαινομενικά φυσιολογικών, τώρα σταμάτησα να ανήκω σε αυτήν την κατηγορία. Επίγειες και μη, δυνάμεις έχρισαν την ψυχή μου επαναστατική και...

Ώρα 02:24 π.μ.   Η ώρα δεν περνάει.    Τα μάτια βαριά μα δεν κλείνουν κι απόψε.    Και το κορμί σου, ανήσυχο, παλεύει μάταια...

Κοιτάζω το δρόμο και βλέπω ερημιά. Σφίγγεται η ψυχή, στην ιδέα αυτής της απότομης συρρίκνωσης. Σαν μια παύση πρέπει να το δούμε για να μπορέσουμε...

Είναι και αυτός ο ήλιος που’ χει βαλθεί να μου σπάσει τα νεύρα. Η Άνοιξη οργιάζει έξω και εγώ δεν μπορώ να την χαρώ. Εγώ...

Εγκλεισμός σε 4 τοίχους. Ένα αίσθημα αποπνικτικό η εκούσια φυλάκιση. Μια βραχνάδα οι σχέσεις που χάνονται σε καλώδια τηλεφώνων. Ο φόβος διάχυτος, ο πανικός δεδομένος....

Πάει, τελείωσε. Αυτό ήταν. Η αρχή του τέλους αυτού του κόσμου. Δοκιμάζονται αντοχές, συνειδήσεις. Μα κυρίως δοκιμάζεται σκληρά το μέσα μας. Συνθλίβεται. Χαμήλωσε η φωνή...

Αλήθεια τώρα, βαρέθηκα και στο λέω με το χέρι στην καρδιά, φτάνει. Αντιλαμβάνομαι πως η κατάσταση που ζούμε είναι πολύ δύσκολη, μένουμε στα σπίτια μας...

Ο Κορωνοϊός μας χτύπησε την πόρτα. Ένας αόρατος εχθρός. Μία απειλή σοβαρότατη για τον πληθυσμό μας. Η παρουσία του δυστυχώς πέρα από τα άλλα απειλεί...