Ψυχογραφήματα

14 Μαρτίου 2020

Αναμένοντας το άγνωστο

Ένα κορίτσι στέκεται πίσω από ένα παράθυρο. Φορώντας λευκό μακρύ φόρεμα, σκορπά το βλέμμα της στον ορίζοντα. Περιμένει. Ίσως κάποιον, ίσως κάτι, ίσως τίποτα. Στέκει...

21 Φεβρουαρίου 2020

Ένα άγγιγμα δίνει όλες τις απαντήσεις

Τα λόγια βγαίνουν βεβιασμένα και τα μάτια δεν αντέχουν στο αντίκρισμα του βλέμματος και χαμηλώνουν. Μοιάζει ανυπόφορο το παρατεταμένο κοίταγμα, δε γίνεται απλά. Η λαχτάρα...

17 Φεβρουαρίου 2020

Πυξίδα μου το άγνωστο και προορισμός το ανέφικτο

Μάτια υγρά, χείλη σφιγμένα, ανάσα καυτή. Στέρεψε το οξυγόνο μου. Η απελπισία συσσωρεύτηκε σαν κόμπος στο λαιμό μου και η απογοήτευση ηχεί στα στήθη μου...

10 Φεβρουαρίου 2020

Να πλάσω έναν κόσμο δικό μου θέλω, που να μην ντροπιάζει την καρδιά μου

    «Ν’ απομείνεις μόνος και ν’ αρχίσεις να πλάθεις εσύ, με μοναχά τη δύναμή σου, έναν κόσμο που να μην ντροπιάζει την καρδιά σου.»...

5 Φεβρουαρίου 2020

Ο χορός μας!

Σε μια καθημερινότητα γεμάτη άγχος, υποχρεώσεις και απελπισία, δυο ψυχές ανταμώθηκαν. Δεν είχαν σώμα, δεν είχαν μορφή και όμως ερωτεύτηκαν. Πόσες φορές προσευχήθηκαν αυτός ο...

3 Ιανουαρίου 2020

Για κάποιους οι γιορτές έχουν άλλο χρώμα

Περιμένω στη στάση το λεωφορείο, όταν νιώθω ένα σκούντημα. Μια ηλικιωμένη, που κάθεται στο παγκάκι πίσω μου, μου δείχνει την κενή θέση δίπλα της. Αρνούμαι...