Ψυχογραφήματα

Ξέρω όμως και κατάλαβα από τη φωνή του πως η ψυχή του λαχταρά εμένα. Τα λόγια του προδίδουν αυτό που πραγματικά θέλει. Δε θα γυρίσει...

Τι να σώσεις όταν όλα γύρω σου καίγονται; Με τι κουράγιο να αντιδράσεις όταν μαζί τους καίγεσαι κι εσύ; Δεν τρέφεσαι πλέον με τροφή. Αυτό...

Δώσε μου μια ανάσα για αναπνοή. Ένα γέλιο για ζωή. Ένα βλέμμα για στήριγμα. Δώσε μου αυτό που νομίζεις ότι μου λείπει και θα στο...

Η αυτοφροντίδα δεν είναι κάτι περιττό αλλά μια μέγιστη ανάγκη. Ο εαυτός μας είναι ένα πρόσωπο εκλεκτό, ακριβό και το μόνο που έχουμε στην πραγματικότητα...

Κουράστηκα να νιώθω το κορμί να σέρνεται μέσα στη θολούρα του καπνού. Πνίγομαι από έλλειψη οξυγόνου μέσα στις φλόγες της ψυχής μου. Θέλω να αναρριχηθώ...

Ξέμειναν από μαγεία οι λέξεις απόψε. Φαντάζουν μουτζούρες αραδιασμένες σ’ ένα κομμάτι χαρτί. Απόψε θα σου γράψω ένα γράμμα. Ένα από αυτά που έπρεπε να...

Είναι εντάξει να μη νιώθεις καλά, είναι εντάξει να κουράζεσαι, να φοβάσαι, να πέφτεις ψυχολογικά και ν’ απομονώνεσαι κάποιες φορές. Συχνά υπερεκτιμούμε τις δυνάμεις μας...

Με βλέπεις να γελάω, να κάνω αστεία. Να ξεκαρδίζομαι και λες “αυτή δεν έχει προβλήματα”. Με βάζεις στην κατηγορία εκείνων που τα έχουν όλα λυμένα...

Ξύπνησα τρομαγμένη και δε μου συμβαίνει συχνά αυτό. Είδα εφιάλτες τρομερούς. Νομίζω παραμίλαγα μέσα στον ύπνο μου. Είχα την αίσθηση ότι ήμουν εκτός πραγματικότητας, αλλά...

“Σε τελευταία ανάλυση, χρειάζεται περισσότερο κουράγιο για να ζήσεις παρά για να αυτοκτονήσεις”. Ένα απόφθεγμα του Γάλλου συγγραφέα Albert Camus (1913 – 1960), που συνδέοντας...

Πόσο χρειάζεται να εμβαθύνουμε στον ανώτερο εαυτό μας στ’ αλήθεια ώστε να νιώσουμε κάποιον που δεν αγαπάμε; Που δεν είναι δικός μας άνθρωπος όμως να...

Ένας μικρός λόφος ανταλλάσσει γλυκά στο στόμα φιλιά με μια λίμνη αλμυρή. Εκεί μου άρεσε μικρή να ψάχνω κόκκινες παπαρούνες. Δεν ξέρω τι με έκανε πάντοτε να...

Άλλο υπεύθυνος και άλλο ενοχικός τελικά! Θα μου πείτε, μα καλά, τώρα το κατάλαβες; Καιρό τώρα αναρωτιέμαι γιατί κάποιοι άνθρωποι αποκαλούνται ενοχικοί. Για την ακρίβεια,...

Είναι μέρες που ξυπνάω χαρούμενη. Με μια γλυκιά υποψία χαμόγελου και ένα ίχνος ηλιαχτίδας να μου ζεσταίνει το άδειο μου κορμί. Μέρες φωτεινές ακόμα κι...

Μου τελείωσαν οι ανάσες. Τις ξόδεψα για να κάνω υπομονή. Για να προσμένω νύχτες αμέτρητες ένα σου σημάδι. Για να δικαιολογώ την απουσία σου, να...

Τα ζώα, τα άλογα, τα όντα μέσα σε αυτή την πλάση λίγο ή πολύ μπορούν να ζουν μεταξύ τους εναρμονισμένα. Τα βλέπεις και δεν ενοχλούν...

Όσες φορές και να σπάσεις, κάτι καλό θα σου μείνει στο τέλος εκτός από πόνο. Οι απώλειες έτσι κι αλλιώς θα έρθουν χωρίς να τις...

Τρέχει τελικά ο καιρός, τόσο που άλλες φορές δεν τον προλαβαίνω κι άλλες πάλι που με σκοτώνει με το βασανιστικό πέρασμά του. Αναρωτιέμαι πολλές φορές,...

Σκαρφάλωσα στην κορυφή του μεγαλύτερου βουνού. Πίστευα πως αν έφτανα λίγο πιο κοντά στον ουρανό, κάποιος, κάτι εκεί έξω ίσως να άκουγε την κραυγή μου....

Ξέρω, με θεωρείς ευάλωτη και αφελή. Αλλά ίσως και να είμαι, δεν ξέρω. Λες: “πρόβατο είναι, εύκολα θα μασήσει”. Η ηρεμία και η υπομονή μου...

Η ζωή λένε έχει τη γεύση και το χρώμα που της δίνουμε. Είναι μία ρήση που με βρίσκει απολύτως σύμφωνη. Αν για παράδειγμα έχουμε πειστεί...

Από την πρώιμη παιδική ηλικία οι γονείς προσπαθούν να μεταλαμπαδεύσουν στα παιδιά τους τη σημασία της ευθύνης και της ανάληψής της. Πολλοί είναι εκείνοι που...

Ωραίες οι εποχές, οι χειμώνες και τα καλοκαίρια, μα κανένα νόημα δε θα είχαν χωρίς εκείνο το χέρι που σε κρατάει σφιχτά και ταυτόχρονα σε...

Όλα έχουν αλλάξει τώρα τελευταία. Βλέπω τη ζωή να τρέχει, χωρίς ζώνη ασφαλείας. Μόνο τρέχει και γελά. «Μαζί μας;» «Δεν ξέρω. Ίσως!». Τίποτα δεν είναι...

Της Ράνιας Σιαμορέλη   – Πού είσαι; – Έρχομαι. Σε πέντε λεπτά είμαι εκεί. Σταμάτησα για καφέ. Θέλεις να σου πάρω κάτι; – Όχι, ευχαριστώ....