Ποίηση

Στη Θεσσαλονίκη θα σε ψάχνω, σε στενά μας γνώριμα τα φιλιά μας θα αναβιώνω.   Και θα χάνομαι σε αγκαλιές σκοτεινές, εφήμερες. Με μια ανάγκη...

Θα συντελείται ο έρωτάς μας σε χρόνο πια παροδικό μονομερώς και αδιαλείπτως νοσηρός.   Φιλί απλό και ένα, ψυχρό και υποκριτικό.   Θα κρύβω μέσα...

Μέσα στο χιόνι, τρεμοπαίζει μια φλόγα. Πες με τρελό, μα σου λέω πως το ‘δα! Μέσα στο κρύο, μια φωτιά συντηρείται. Μια τόση φλογίτσα που...

Η νύχτα ύφαινε με τις κλωστές που μια νέα ζωή ξέραβε από τις μνήμες του παρελθόντος. Τα σωθικά μου ξερνούσαν το μελανό τους χρώμα. Για...

Ήμουν τόσο αφελής που δεν κατάλαβα ότι η “αγάπη” σου κούρνιαζε μέσα σε θέατρα και παραστάσεις.  Ήμουν τόσο τυφλή από έρωτα, που δεν κατάλαβα ότι...

Είναι περίεργα τα όνειρα. Εκπληρώνονται όταν δεν το περιμένεις. Σωρηδόν εμφανίζονται οι ευχές όταν δεν είναι πια το ίδιο σημαντικές.   Ό,τι καρτέρησες ποτέ κατασκοπεύει...

Κι αν σου γράφω πια από συνήθεια προσπαθώ συνέχεια μες στη μνήμη να σε νιώσω, δε θα ήθελα να σε ξεχάσω, δε θα ήθελα να...

Μη ρίχνεις το αδηφάγο βλέμμα σου στο εξωτερικό μου περίβλημα. Δεν ακούς τη φωνή μου που πάλλεται; Ριγά; Ανταριάζει από συναίσθημα; Τα χρώματα που βλέπεις...

Και πάλι κάτι λείπει κι η λύπη αγριεύει τα μεσάνυχτα… σαν κάτι λέξεις που σκορπίζουν το φθινόπωρο με θρυμματίζει το ολόγιομο φεγγάρι… πες μου… σε...

To όνομά σου άξιο για ποιήματα πολλά. Έχω τα γραπτά μου για πατήματα, τα δικά σου βήματα να μην ξανάβρω. Ψιθυρίζω το όνομά σου καθώς...

Ήταν από εκείνο το ζεστό φως το άσβεστο. Ήταν εκείνο το κύμα που σε τραβάει μέσα του. Ήταν το λευκό που κανείς δεν μπορούσε να...

Πονάνε οι αποστάσεις. Βλέπεις, άλλο πράγμα τα λόγια, άλλο τα έργα. Σε αντίθετες σφαίρες κινούνται. Σε αντίθετες φορές. Δεν έρχεσαι. Κι οι υποσχέσεις, λαβώνουν της...

Δίπλα στη θάλασσα  σε αγκάλιασα για λίγο, προσπαθώντας με τις λέξεις να σου πω αυτό που νιώθω.   Στον έρωτα αποφάσισε η ζωή το όνομά...

Επιμένω σε κάτι που δεν έχει λογική. Προσπαθώντας με επιμονή ν’ απογυμνώσω τη λογική καθώς μου αντιστέκεται. Βραδιάζει κι από νωρίς όλα φωνάζουν το όνομά...

Τα χέρια του… Τα χέρια του είναι καταφύγια. Ακουμπάω πάνω τους τις λύπες μου και τα παράπονα και εκείνα τα ηρεμούν μέχρι να αποκοιμηθούνε. Τοποθετώ...

Γοητεύομαι απ’ τις παύσεις. Έλκομαι απ’ τη στοργή κι ας μην υπάρχουν τρόποι να συλλαβίσεις σε μια αγκαλιά την ομορφιά της. Εισχωρώ σε μια ρωγμή...

Της ησυχίας οι σιωπές, δεν είναι φτιαγμένες από σάρκα. Έχουν ένα πρόσωπο καθαρό κι αέρινο. Έχουν πονεμένο παρελθόν και παρόν που παλεύει με χίλια τόσα...

Δύο περιστέρια ακροβατούν σε μιαν αντένα. Ο άνεμος άγρια ουρλιάζει σαν να απειλεί, σαν να προειδοποιεί. Τριγύρω σμήνη ανήσυχα πετούν, μια μαύρη θύελλα στον ουρανό...

Τι λέξεις αρμόζουν στον έρωτα; Να αρθρώσω λόγο δεν μπορώ. Κόκκινο ρούχο πεταμένο στη σιωπή ό,τι ήθελα να πω. Βαμμένο στο χρώμα που θυμάσαι και...

  Σέρνεται η σκέψη πάνω στις αλγεινές αναμνήσεις.  Το φιδίσιο κορμί της γδέρνει τις πληγές.  Ο πόνος ωσάν φρεσκοχυμένο αίμα αναβλύζει. Ο χρόνος μετέωρος στέκει. ...

Αβίαστα μιλάς, λες και δεν έγινε κάτι σπουδαίο. Τον έρωτά μου σου μαρτύρησα  και μαρτυρώ χρόνια πολλά,  γενέθλια ειρωνικά θα έπρεπε να υπάρχουν για τις...

Τάσεις φυγής. Καταστροφής. Μια ελπίδα σπασμένη, κάπου χαμένη. Ένα όνειρο άδειο στέκει καθάριο στο δρόμο που φεύγει και κάτι πίσω δε φέρνει. Ένα θαύμα σαν...

Αγάπη μου, μη φανερώσεις το πόσο με αγαπάς. Κράτησέ το για απόθεμα, εκεί που θα πας. Εκεί να δείξεις όλη σου τη δύναμη την αντοχή...

Μανούλα μου, δεν ξέρω που θα έφτανα  για μια αγκαλιά σου ακόμα.  Σε τι δρόμους κακοτράχαλους  θα μάτωνα τα πόδια μου αν να σε φτάσω,...