Μεταξύ μας

Εκείνον τον Οκτώβριο θυμάσαι; Μου έστελνες φωτογραφίες από τη θάλασσα. Δε χόρταινα να τις βλέπω. “Στείλε μου μερικά βίντεο αν μπορείς”, σου είχα πει σε...

Σ’ άκουγα με προσοχή, σιωπηλός. Ήρθε η ώρα ν’ απαντήσω. Δε με πείθεις, κορίτσι μου. Ίδια λόγια ακριβώς, ίδιο και το σενάριο. Προσπαθεις να με...

Την ώρα που νυχτώνει, μερικές στιγμές νομίζω πως η νύχτα ντυμένη με κοσμήματα και στολισμένη με βελούδινα ρούχα έρχεται κοντά μου, σκύβει και με κοιτάζει...

Και ποιος γιός δεν έχει αδυναμία στα φαγητά της μητέρας του; Και ποιος γιός μπορεί χωρίς εκείνη; Και ποιος γιός δε μεγαλώνει ποτέ και στα...

Παλινδρομώ ερωτικά. Υπαρξιακές αναθυμιάσεις. Ανύπαρκτα αερικά,  μνημονεύω -στο βωμό του έρωτος- τεχνηέντως τον πόνο. Έμπρακτες εμμονές. Σκέψεις σε φαντασία που ζωντανεύουν. Είναι πραγματικές και με...

Στις τεθλασμένες των αιώνων. Στα πορφυρένια όνειρα των λουλουδιών. Στους ροδανθούς των ξεχασμένων σου ασμάτων. Σε μια βροχή που χόρευε tango σφυρίζοντας. Ίπταμαι καθώς γλιστρώ...

Όχι, καρδούλα μου. Δε θα σου απολογηθώ για όλες εκείνες τις στιγμές που ήμουν δίπλα σου με ψυχή και σώμα. Γνωρίζεις και γνωρίζω. Θα σου...

Ναι; Μ’ ακούς, κυρ – Στέφανε; Βάλανε πάλι φωτιές! Και όχι μια και δυο, αλλά πολλές φωτιές! Έτσι, για να τα δείχνει η τηλεόραση και...

Είχαν πάντα τόσο πολλά να πουν… Γιατί σταμάτησαν οι άντρες να φέρνουν λουλούδια, ή μήπως πρώτα σταμάτησαν οι γυναίκες να φοράνε σέξυ εσώρουχα; Είναι λίγο...

Θέλω να πιώ όλο το Βόσπορο… Αγαπημένο τραγούδι με τη μελωδική φωνή του Αλκίνοου Ιωαννίδη. Και ποιος δεν το έχει σιγοτραγουδήσει σε κάποια συναυλία του;...

Δεν την παλεύω άλλο! Εσύ; Το κεφάλαιο γρίνιας ξεκινά ευθύς αμέσως χωρίς πολλά πολλά γιατί ο χρόνος τρέχει και πίσω δεν γυρίζει (τι είπα πάλι...

    Σκέφτομαι λοιπόν απόψε, ποσο περήφανο θα ένιωθε εκείνο το παιδάκι που κάποτε ήμουν αν έβλεπε πόσα έχω καταφέρει… Πόσα εμπόδια έχω ξεπεράσει, πόσους...

  Ελληνικά κανείς τους δε μιλάει! Ενώ, εγώ το αγόρι, τα μιλάω και μάλιστα πάρα πολύ καλά! Και κάνει ζέστη! Και το σπίτι δε με...

    Θυμάμαι και γαληνεύω… και χαμογελά η καρδιά μου… και γεμίζω ευφορία, ελπίδα, όνειρα ατέρμονα… Με προθέσεις αγνές, σαν ο νους μου αλητεύει στα...

Δεν έχω χώρο πιά για χάρες ούτε για να σκορπίζομαι. Δε θέλω να μου παραχωρεί κανένας τον αέρα του, θέλω το δικό μου αέρα να...

Μοναξιά Μοναξιά. Ναι. Αυτήν, που κανείς άλλος δεν νιώθει απόλυτα, εκτός από εσένα. Αυτήν, που οι λέξεις πλατιάζουν δίχως άκρη. Αυτήν, που οι ανάγκες παίζουν...

Είναι όμορφα εκεί έξω… Ο Μάιος φτάνει στο τέλος του. Το καλοκαίρι μια ανάσα μονάχα. Η φύση οργιάζει. Λουλούδια ανθισμένα που μοσχοβολούν, πεταλούδες πετούν εδώ...

Διαβάζω… άρα; ΖΩ!!! του Κωνσταντίνου Ιωακειμίδη Όλοι με ρωτούν για τη βιβλιοθήκη μου η οποία δεσπόζει στο σαλόνι του σπιτιού μου και φιλοξενεί αμέτρητα βιβλία....

Αυτό που αλλοιώνει, ή αν θες με άλλα λόγια “χαλάει” την εικόνα και το κάδρο μέσα στο οποίο έχεις βάλει τον άλλον, είναι οι προσδοκίες...

  Δεν έχει σημασία, αν εργάζομαι ή όχι. Αν είμαι μικρή ή μεγάλη στα χρόνια. Αν γέννησα ή υιοθέτησα. Δεν έχει καμία σημασία, αν είμαι...

Κάθε παιδί γεννιέται με μια συγκεκριμένη ιδιοσυγκρασία. Πάνω σε αυτήν όμως εμείς μπορούμε να χτίσουμε ή να γκρεμίσουμε. Ανάλογα από το αν και με ποιό...

Αν τα βλέπεις όλα μαύρα ή αν η γκαντεμιά σου χτύπησε απροειδοποίητα την πόρτα ή ακόμα χειρότερα αν αισθάνεσαι ότι πνίγεσαι και ότι όλοι οι...

Μια φορά – δεν θυμάμαι να υπήρξε δεύτερη φορά – και έναν καιρό… άκου: «έναν καιρό;». Υπήρχε δηλαδή καμιά περίπτωση οι καιροί να είναι ταυτόχρονα...

  “ Η σκέψη και η γραφή μοιάζουν με άγουρο φρούτο. Κάθε ξαναζέσταμα της καινούργιας ημέρας ωριμάζουν κι άλλο, όμως δεν καταφέρνουν ποτέ να παλιώσουν...

Με κάνεις να θέλω να σ’ τα ξεκλειδώσω όλα, όχι για να τα δω εγώ, αλλά για να τα δεις εσύ. Κρύβεις ένα μεγάλο θησαυρό...