Μεταξύ μας

Πόσο άσχημος και δυσάρεστος γίνεται συνεχώς αυτός ο μικρόκοσμος που ζούμε… Απάνθρωπα που εξελίσσεται η ανθρωπότητα με ένα “εγώ” γιγαντωμένο και ένα “εμείς” ανύπαρκτο. Κουράστηκα....

Μη σκέφτεσαι τη ζωή σου σαν μια μακρινή και ατελείωτη διαδρομή.  Είναι φθαρτή και πεπερασμένη. Για αυτό να ζεις την κάθε σου μέρα δυνατά και...

Οι άνθρωποι, έτσι, χωρίς να ξέρει κανείς τον πραγματικό λόγο, θα συνεχίσουν να μας απογοητεύουν. Και εμείς θα συνεχίσουμε να τους υπερεκτιμούμε. Και η κατάθλιψη...

Και πέρασαν τα χρόνια, πέρασαν οι μέρες, οι ώρες, τα λεπτά. Οριστικά και αμετάκλητα. Αν ρωτήσεις τι θυμάμαι από εσένα, θα σου πω ένα ατέρμονο...

Υπάρχει μια μερίδα ανθρώπων οι οποίοι έχουν μεγαλώσει (από μικρά παιδιά ακόμη) φροντίζοντας τους άλλους. Μπορεί δηλαδή από πολύ μικρή ηλικία να είχαν την ευθύνη...

Δυο μίλια από το νησί, στη μέση του πελάου, βράχος θεόρατος υψώνεται πάνω από το νερό, κοφτερός και απότομος. Κι όπως λούζεται στο φως του...

Είναι προφανές ότι ταλαντευόμαστε μεταξύ των δυο κόσμων, της λογικής και των συναισθημάτων. Ο νους παλινδρομεί μπρος πίσω σαν ένα εκκρεμές χωρίς να μπορεί να...

Στέκεται μπροστά από τον καθρέφτη και κλαίει. Τα δάκρυά της μια μικρή βροχή. Κάποια διάφανα, κάποια άλλα πάλι κόκκινα. Μάλλον θα είναι αυτά της καρδιάς....

Αν την αγάπη τη φοβάσαι, μην μπεις στον κόπο και με πλησιάσεις, θα χάσουμε και οι δυο το χρόνο μας. Δε θα σου ζητήσω ποτέ...

Είμαι εσύ.  Είμαι μια σταγόνα σιωπής που κυλάει στις φλέβες σου.  Είμαι ένα χαμόγελο που χορεύει στο βλέμμα σου. Είμαι η παύση και το κόμμα...

Είμαι σίγουρη πλέον ότι στη ζωή δεν έχει αξία κανένας περισσότερο από εσένα. Εννοείται πως όλα αυτά είναι φιλοσοφίες όταν έχεις φάει τα χαστούκια σου....

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, πολλοί ασχολούμαστε με απολογισμούς, ισολογισμούς, οριστικοποιούμε τον προϋπολογισμό μας για την επόμενη χρονιά και πολλά άλλα, εξίσου ενδιαφέροντα!   Κάποιοι μένουν...

Πρόσεχε τα όνειρά σου. Αγάπα τα.  Φρόντιζέ τα. Να τα ταΐζεις κάθε μέρα με ελπίδα. Να τα ξεδιψάς με προσπάθεια. Να τα γλυκομιλάς,  σα μικρά...

Θα γεύομαι τα κρίματα των ξένων στο κορμί σου. Θα επιμένω, όμως, μαζί σου για άλλη μια νύχτα.   Θα προσπαθώ να αδιαφορώ για ό,τι...

Ένα είδος ψυχολογικής κακοποίησης, ένα είδος πάλης, ένα σπάσιμο νεύρων, ένα παιχνίδι δύναμης. Αν μιλήσεις μπαίνεις τιμωρία. Αν εκφραστείς μπαίνεις τιμωρία. Αν αντιδράσεις μπαίνεις τιμωρία...

Έχεις τρομάξει ποτέ από τον ίδιο σου τον εαυτό; Από το πόσο έξω έχει πέσει, πόσο λάθος εκτίμηση έκανε, πόσο άσκεφτα και α-νόητα έπεσε σε...

Έφυγες. Χωρίς μια λέξη. Εξαφανίστηκες. Σαν φάντασμα. Χάθηκες. Αναπάντεχα. Σε μια πλάνη ορατών και αοράτων αισθήσεων.   Τουλάχιστον μια απάντηση είχα δικαίωμα να την έχω. ...

Δοκίμασα φέτος στο στολισμένο δέντρο μου να κρεμάσω μόνο θετική ενέργεια. Να γεμίσω το σπίτι μου με ανθρώπους που φωλιάζουν μέσα στην καρδιά μου και...

  Δε θυμάμαι πώς με λένε. Νομίζω “αποτύπωμα”. Σαν αυτό το αφηρημένο γκρι που αφήνουν οι σκιές στην άμμο. Σαν αυτό το περίεργο κίτρινο χρώμα...

Κοίτα πίσω απ’ τα σύννεφα Υστερα μου λες πως καταλαβαίνεις τη ζωή… Πώς να σε πιστέψω; Αφού δεν αντικρύζεις την ψυχή σου και αδυνατείς να...

Μη γεμίζεις τη ματιά σου με αυτά τα ανάμεικτα άτομα που σκέφτονταν πάντα την πάρτη τους. Τη βόλεψή τους. Τη βολή τους. Την άνεσή τους....

Σκέφτομαι ότι εάν θυμώσω, μόνο εγώ θα στεναχωρηθώ στο τέλος. Είμαι μειονότητα μπροστά σε όλα αυτά τα αρπακτικά που βάλθηκαν να μας καταπιούν. Αναρωτιέμαι, τα...

Είναι ένα κλικ. Η στιγμή που συνειδητοποιείς πως όλα όσα ήξερες δεν ισχύουν. Η στιγμή που, ενώ νόμιζες πως έχτιζες, όλα ήταν ετοιμόρροπα. Και να...