Μεταξύ μας

Πετάω… Μισάνοιξε τα μάτια του, τόσο όσο… εκείνη είχε αποκοιμηθεί. Τόση ώρα άκουγε τις σκέψεις της. Πόσο τρελό να καταλαβαίνεις τις σκέψεις του άλλου χωρίς...

Ανέκαθεν είχα μια ιδιαίτερη προτίμηση στις δημιουργίες των δρόμων. Συνθήματα σε τοίχους, παγκάκια, πεζοδρόμια. Γραμμένα με σπρέι, μαρκαδόρο, στυλό. Αραδιασμένες λέξεις σε σύντομες φράσεις. Μικρά...

Κάποιες στιγμές αισθάνομαι πως ο εαυτός μου είναι κάπου σε μια γωνίτσα. Ξαναζώ τότε τις παιδικές μου μνήμες που ξεπροβάλουν μέσα σε κάποιο παλιό μοτίβο...

…και ξέρεις γιατί; Γιατί πολύ απλά δεν υπήρξα ποτέ στη ζωή μου ερωτευμένος. Δεν αισθάνθηκα την καρδιά μου να φτερουγίζει και να χτυπάει τόσο δυνατά...

Ο παλιός μου εαυτός ήταν θαρραλέος. Πάλεψε με τέρατα και με δράκους χωρίς πολλά πολλά όπλα και εφόδια. Έδωσε γενναίους αγώνες και άνοιξε νέους δρόμους...

Η άλλη πλευρά… Εκείνη! Άνοιξε τα μάτια της. Εκείνος κοιμόταν ακόμα. Αντικριστά. Κοντά. Οι μύτες τους σχεδόν ακουμπούσαν. Είχε τυλίξει τα δάχτυλα του σφιχτά στο...

Κι αν ήρθε το Φθινόπωρο και πέφτουνε τα φύλλα σου, εσύ μη φοβηθείς. Είναι η ώρα να ξεκουραστείς και να πετάξεις από πάνω σου τα...

Ζωή, πόσο περίεργα εκπλήσσεις κάποιες στιγμές. Πότε γεμίζεις χαρά και ελπίδες τους ανθρώπους με την ασταμάτητη ροή σου, πότε με υπερηφάνεια αναδεικνύεις τα ποικίλα χαρίσματα...

Ανάβω φωτιές σε όποιο εμπόδιο πάει να μπει στην τροχιά μου. Φυσικά και όλος ο κόσμος δεν κινείται γύρω από μένα. Δεν είμαι εγώ το...

  Κι αν ήρθε το Φθινόπωρο και πέφτουνε τα φύλλα σου, εσύ μη φοβηθείς. Είναι η ώρα να ξεκουραστείς και να πετάξεις από πάνω σου...

Φρενάρει απότομα μπροστά από το σπίτι της. Η μουσική στη διαπασών, η Evanesence διέλυε κάθε αντίσταση. Το πρόσωπο κατακόκκινο. Καιγόταν. Το αίμα του κόχλαζε μέσα...

Μια κάμερα αιωρείται γύρω από έναν άνδρα που περπατάει στους δρόμους της πόλης. Είναι ο Φίλιππος. Χαμένος στις σκέψεις του και τα άγνωστα συναισθήματα που...

Μην την αφήνεις μόνη, η ζωή περνά πολύ γρήγορα και εκείνη δεν «προλαβαίνει». Ό,τι δεν έμαθε στη ζωή της, δε θα το μάθει τώρα, για...

Τους πάτησα κάτω με όλες μου τις δυνάμεις. Πήρα μια βαθιά ανάσα και γέμισα το μέσα μου με οξυγόνο και φύσηξα δυνατά – τους έδιωξα...

Μη νομίζετε πως γράφω μόνο για να τονίσω τη θετική εικόνα της ζωής… Κάποιοι απορούν με τη γραφή μου, μάλιστα σχολιάζουν πως ίσως είμαι λίγο...

Το άρωμα των νεκρών ερώτων δε φεύγει. Κατοικεί στα ντουλάπια, στις φωτογραφίες που δε διαγράφονται ποτέ, όσο κι αν πονάνε. Και ξέρεις, είναι εκεί όταν...

Ένας θρύλος λέει ότι όταν το ρολόι χτυπήσει δώδεκα φορές οι σκιές βγαίνουν στο δρόμο και χορεύουν στο χτύπο τους. Κάθε χτύπος και μια φιγούρα...

Ήταν μόνο ένα βλέμμα, το πρώτο του βλέμμα, μα εκείνη ένιωσε πως πρόλαβε να ζήσει μια ολόκληρη ζωή μέσα του. Δεν τον γνώριζε, ηταν η...

Η ζωή μου ήταν και είναι ένα αίνιγμα μεγάλο, από την ώρα που ήρθα σε αυτό τον κόσμο. Οι άνθρωποι πότε με αγκάλιαζαν και πότε...

Ήταν μόνο ένα βλέμμα, το πρώτο του βλέμμα, μα εκείνη ένιωσε πως πρόλαβε να ζήσει μια ολόκληρη ζωή μέσα του. Δεν τον γνώριζε, ηταν η...

Η δύναμη του αμοιβαίου… Οι δείκτες του ρολογιού σταμάτησαν. Τα δευτερόλεπτα έσπασαν και έγιναν χίλια κομμάτια με σκοπό να σταματήσουν το χρόνο τη στιγμή εκείνη...

Η μυρωδιά του ιδρώτα είχε αναμειχθεί με κάτι πιο αόρατο, ένα απροσδιόριστο βάρος που πλάκωνε το δωμάτιο μέσα σε μια σιωπηλή ένταση. Εκείνη καθόταν στην...

Το 1970 ο πατέρας μου έφυγε για τη Γερμανία αφού πρώτα είχε εξαντλήσει κάθε πιθανή λύση για να μπορέσει να μας ζήσει με αξιοπρέπεια. Είμαστε...

Είναι και κάποια μάτια που σε μαγνητίζουν στο ηλεκτροφόρο πεδίο τους. Σε παρασύρουν στον εύφλεκτο πυρήνα τους. Σε βουλιάζουν στο χωμάτινο πυθμένα τους. Κι εσύ,...

…από παιδί περπάτησα σε δρόμους και μονοπάτια που ήταν γεμάτα με ολάνθιστα λουλούδια, χιλιάδες χρώματα ανακατεμένα και σπάνιες μυρωδιές… …λίγο αργότερα, οι ίδιοι δρόμοι και...