Μικρές ιστορίες

Με έπιασε μέσα στο βράδυ μια λιγούρα. Το εργένικο ψυγείο στην κουζίνα δε μου άφηνε επιλογές. Φόρεσα το τζιν τρύπιο παντελόνι μου και έχωσα στην...

Ένα τασάκι γεμάτο αποτσίγαρα και μια κούπα καφέ. Έτσι ξεκινάει η μέρα. Κάθε μέρα. Για χρόνια. Πόσα; Σάμπως και θυμάται νομίζεις; Από τότε που κάποια...

Δυο σπίρτα, πεταμένα, σ’ ένα δάσος, που ξεχάσανε να σβήσουν. “Αύριο θα ‘ρθω”, μου είπες, σιωπηλά. Μπερδεύτηκαν οι νύχτες.   Δυο τρένα, χαλασμένα, αναμένουν επιβάτες...

Η μπόρα είχε μόλις κοπάσει. Το τοπίο θύμιζε έντονα ρημαδιό με τις  ταμπέλες των μικρών καφέ και τις  καρέκλες τους ξεσπιτωμένες. Δεν τα κατάφεραν  να αντισταθούν  στη δίνη του...

Σήμερα δεν ήθελε να πάρει το αυτοκίνητό της. Είχε διάθεση για περπάτημα. Έβαλε τα γυαλιά ηλίου και βγήκε από το σπίτι. Κατέβαινε τα σκαλοπάτια και...

Της το είχα υποσχεθεί. Της το είχα τάξει ότι θα κατέβαινα στην αποθήκη και θα έψαχνα για εκείνο το παραμύθι που είχα από παιδί, από...

  Πόσο μεγάλη φαντάζει από μακριά  εκείνη η μικρή πολιτεία,  χτισμένη από πέτρες, με τις μεγάλες ανηφόρες  που τις μετέτρεπαν σε κατηφόρες  τα αθώα παιδικά...

Τον συναντώ κάθε μέρα την ίδια πάντα ώρα, στο ίδιο ακριβώς σημείο. Εγώ με το τσιγάρο στο στόμα και με το αριστερό χέρι βιδωμένο στο...

Τι θα ήταν ένα ανοιξιάτικο πρωινό,  αν δεν είχε χαράξει η αυγή σε χειμωνιάτικες μέρες; Μια ηλιόλουστη μέρα,  αν δεν είχε περιπλανηθεί τη νύχτα; Πώς...

  Κάποτε έφτιαξα ένα ξύλινο καράβι. Να ταξιδεύει σε θάλασσες ανοιχτές. Εκεί που η ατέλειωτη θέα του ορίζοντα σου γεννά την περιέργεια να γνωρίσεις το...

Είχα τους ενδοιασμούς μου όταν το πήραμε στο σπίτι. Δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι εκτός από δυο σκυλιά και δυο παπαγάλους θα φιλοξενούσαμε και ένα...

Μια φορά και έναν καιρό, ήταν ένας καιρός.. Μια χρονική συγκυρία, μια συνάντηση τεσσάρων ανθρώπων. Ένας άνδρας, τρείς γυναίκες! Μα τι νοσηρή φαντασία θα σκεφτείς!...

Στο τέλος της μέρας ο διακόπτης γυρνάει. Οι φωνές ησυχάζουν. Τα φώτα σβήνουν. Τα νευρικά γέλια παύουν να ηχούν. Τα επιτηδευμένα χαμόγελα παγώνουν στα χείλη....

Ακουμπισμένη εκεί, στο κάγκελο του μπαλκονιού της, είχε κλείσει τα μάτια αφήνοντας το βραδινό αεράκι να της χαϊδεύει το πρόσωπο και ν’ ανακατεύει τα μακριά...

Άκουσα πως οι ομορφότερες νότες Γράφονται πάνω σε ξεθωριασμένες γραμμές πενταγράμμου, σελίδων χιλιοτσαλακωμένων.   Οι πιο όμορφες νότες βρίσκουνε πάντοτε τροπο να ξεπηδήσουν απ´ τις...

Ίσα – ίσα που άρχισαν οι ακτίνες του ήλιου να κάνουν την πρώτη τους εμφάνιση ζωγραφίζοντας ένα όμορφο και γαλήνιο χαμόγελο στο πρόσωπο της. Ένιωθε...

Γεννηθήκαμε κάποια χρονιά απ΄τις πολλές ο κάθε ένας από εμάς σε κάποιο μέρος. Μεγαλώναμε, μαθαίναμε, ζούσαμε στιγμές, γελούσαμε και όταν πέφταμε και χτυπούσαμε τα γόνατά...

Η Ματούλα μπήκε στην αίθουσα κρατώντας αγκαζέ το άσπρο αφράτο μπράτσο της Βερενίκης. Ένα αμυδρό χαμόγελο- αυτό της αμηχανίας- είχε καρφιτσωθεί με το έτσι θέλω...

Δυο άγνωστοι θεωρητικά συναντήθηκαν κάποια στιγμή πρόσωπο με πρόσωπο. Δεν είχαν ανταμωθεί ποτέ εκ του σύνεγγυς, αν και κάποια πράγματα τους ένωναν βαθιά. Σε ένα...

Άκουγα πάντα πως μετράει η πρόθεση, έτσι πάντα καταλάβαινα τις προθέσεις των άλλων. Άργησα λίγο να τις διακρίνω. Δεν είχα μάθει βλέπεις να ξεχωρίζω πότε...

Το φως που περνούσε από τις γρίλιες του παράθυρου την ξύπνησε. Χτύπησε πάνω στα μάτια της που ανοιγόκλεισαν με κόπο. Πονούσαν. Ένιωθε τα βλέφαρά της...

  Επόμενη στάση Καλαβρέντζου. Μέσα στο αστικό λεωφορείο όπως το αποκαλούν στο νησί, άκουγες αυτή την αυτόματη ενημέρωση προς τους επιβάτες. Και ίσως αν την...

  Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κορίτσι. Αυτό το κορίτσι ήταν συνεσταλμένο, ήρεμο. Της άρεσε η ησυχία, τα ταξίδια και οι όμορφες εικόνες....

  Και ξεκινάς ξανά, πεζός, ξυπόλυτος. Ακολουθώντας μονοπάτια βυθισμένα στο χώμα. Χωρίς να βλέπεις πόσο μουσκεμένα είναι από το δάκρυ. Ξέρω καλά Ποτέ δεν πρόσεξες...

Μονόδρομος, η μετωπική Ήταν πάντα ορμητική στα συναισθήματα της μα τα κρατούσε φυλακισμένα μέσα της. Στο παρελθόν έβγαζε τις αδυναμίες της προς τα έξω, αλλά...