Μεταξύ μας

Μαύρισε απόψε ο ουρανός μαύρισε ο κόσμος όλος μάνες μαυροφορέθηκαν βουβοί οι πατεράδες… Πάγωσαν μάτια και ψυχές κι άλλες ψυχοραγούνε πώς να αντέξουν το κακό...

Βασίλισσα. Άρχει του βασιλείου της. Με δόλια μέσα η κατάκτηση της κορώνας της. Η αναλλοίωτη εικόνα της˙ διακαής πόθος επικράτησής της. Υπό την κυριαρχία και...

Γιατί έτσι είμαι εγώ, βρε παιδιά. Αισιόδοξη. Χαμογελάω και όποιον παρασύρω μαζί μου καταφέρνω να του αλλάξω διάθεση. Μια φορά έρχεται η ευκαιρία για όλα....

“Πάρε με όταν φτάσεις”. Αυτή η φράση με έχει στιγματίσει. Θα μείνει μέσα μου χαραγμένη για πάντα. Θυμάμαι τον εαυτό μου φοιτήτρια χρόνια πριν στην...

Παιδιά που δεν προλαβαν να ονειρευτούν, να ζήσουν, να ερωτευτούν, ούτε καν να πουν ενα ύστατο αντίο τους αγαπημένους τους. Παιδιά που έλιωσαν μαζί με...

Προσοχή στο κενό μεταξύ συρμού και αποβάθρας. Ένα κενό απύθμενο που βυθίζει. Καταπίνει θύματα χωρίς έλεος. Πόλεμος εν καιρώ ειρήνης. Τα κάστρα πέφτουν εκ των...

Είμαι αναπαυμένος, μάνα. Μια αστραπή, βροντερή, τρομακτική, με φως εκτυφλωτικό από δίπλα μου… κι αυτό ήταν, μάνα μου. Δεν πονώ πια. Δε φοβάμαι πια. Δεν...

«Ναι, ρε μαμά, θα σου στείλω μόλις φτάσω. Τι αγχώνεσαι; με το τρένο θα είμαι, τι μπορεί να συμβεί;» Πολλοί το σκέφτηκαν. Κάποιοι το είπαν....

– Ένα ποτηράκι ακόμα και θα φύγω, υπόσχομαι! Είχε αφυδατωθεί η διάθεσή του για ζωή, περισσότερο απ’ το κορμί του. Φιλικός του χώρος, περιβάλλον αποδοχής,...

Μάτια μου, ο κόσμος όπου ζεις βαρέθηκε να ρίχνει τα χαρτιά για να καταλάβει τι ζητάς. Του είναι δύσκολο να μυρίζει τα νύχια του κάθε...

Κάθομαι και σκέφτομαι, πόσο με ταλαιπώρησα. Πόσο! Πόσο! Πόσο! Να ευχαριστώ μια ζωή τους άλλους και να μου αφήνω συνεχώς τα απομεινάρια. Και πάλι, μήπως...

Κι όταν αποφασίσεις να κάνεις την υπέρβασή σου και να ζήσεις εκείνες τις στιγμές που η ζωή σού στέρησε, κάν’ το χωρίς περιορισμούς και όρια....

Μιλώ σε σένα που ανεβάζεις τον πήχη ολοένα και ψηλότερα και αντιμετωπίζεις σε κάθε σου βήμα την επίκριση από τον εσωτερικό σου κριτή. Σε σένα...

Κράτησα το κεφάλι μου ψηλά, περνούσα δύσκολες στιγμές, προσπαθώντας εδώ και καιρό να πάρω τη σωστή απόφαση. Και η απόφαση ελήφθη μετά από πολλά εσωτερικά...

Αναπνέω μια ησυχία  γεμάτη θόρυβο εκπλήξεων  και μια κραυγή στολισμένη ευαισθησία.   Αναπνέω δακρυγόνα παρηγοριάς    και μια ελπίδα καλοντυμένη    σε μέγεθος έξτρα large. ...

– “Θέλετε καστανή ή λευκή ζάχαρη στον καφέ σας κυρία;”, ρώτησε με στωϊκή ευγένεια την πελάτισσα, ο Κοσμάς. Από το πρωί, ούτε και ξέρει πόσους...

Για τους ανθρώπους γύρω σου κάνεις ό,τι μπορείς. Για τους ανθρώπους που αγαπάς κάνεις κι αυτά που νόμιζες ότι δεν μπορούσες. Άραγε, όταν δεν κάνεις...

Θα ήθελα ένα βράδυ να τα ξεχάσουμε όλα και να αγκαλιαστούμε σφιχτά μέχρι να σπάσουμε τρυφερά μέσα στην αγάπη μας. Να κουμπώσουμε ξανά τις ψυχές...

Οι άνθρωποι που αγαπώ είναι εκείνοι οι απλοί άνθρωποι, που είναι κι οι πιο ουσιαστικοί στη ζωή μου. Που είναι σαν τα μωρά, αγνοί κι...

Επέλεξα να είμαι αυτή που θα θέτω τους όρους. Θέλω να λαμβάνω μόνο θετικά πράγματα και κάθε φορά θα γίνομαι όλο και πιο απαιτητική γιατί...

Άφησα τα παπούτσια που μου χάρισες  δίπλα στο κρεβάτι.  Για να θυμάμαι κάποιες φορές  πως η ζωή μου, φορούσε τα βήματά σου. Για να θυμάμαι...

Η Ευσταθία μπήκε προσεκτικά στο δωμάτιο. Δεν ήθελε επ’ ουδενί να τον ξυπνήσει. Τα μάτια του ήταν κλειστά. Το πρόσωπο άγγιχτο, παγωμένο, στραμμένο προς το...