Μεταξύ μας

Και το όνομα αυτού; Παππούς. Όχι όμως ένας συνηθισμένος παππούς. Είναι Πλανητάρχης. Φιγούρα αινιγματική και πολλάκις παρεξηγημένη. Με αμερικανόελληνικό λεξιλόγιο έχει παραμείνει στα φώτα της...

Η φύση από την αρχή της εμφάνισης του ανθρώπου, αποφάνθηκε πως θα του προσφέρει την δυνατότητα του λόγου κάτι που θεωρητικά συνεπάγεται της φρόνησης. Μα...

Να πάψει πια να ειναι μια αβουλη δαχτυλοκουκλα καρφωμένη  κι εγκλωβισμένη επάνω σ’ ένα δάχτυλο νοχελικο, ενός αδιάφορου χεριού  να την κουνησει. Να πάψει πια...

…Να είχα, λέει, μιαν αγάπη σαν αλάνα… Να κυλιόμουνα μέσα της, να ‘κανα τούμπες, να ‘πλωνα την αρίδα μου να λιαζόμουνα… Να ‘ρχόντανε τα όνειρά...

Κάποτε είπες:   “Γράφω! Γράφω γιατί η γραφή είναι το καταφύγιό μου. Το ησυχαστήριο της σκέψης και το καθαρτήριο της ψυχής μου. Η Ιθάκη μου...

Λείπεις. Άλλη μια μέρα που λείπεις. Να είναι η έβδομη; Να είναι η δέκατη; Να είναι μήνας; Δεν ξέρω. Δεν έχω αίσθηση του χρόνου. Δεν...

        Την πήρα από το χέρι και ξεκινήσαμε αυτό το ταξίδι που λέγαμε…… Σαν μετανάστες της ίδιας της ζωής με αποσκευές το...

Σήμερα λοιπόν με μια αφορμή, εκείνου του λαϊκού τραγουδιού της δεκαετίας του 90’ «ο έρωτας με έρωτα περνάει» που έπαιξε στο ραδιόφωνο μετά από χρόνια,...

  Ας μάθουμε να απόχωριζομαστε ότι δεν είναι πιά δικό μας. Κάθε τι που ζήσαμε, όταν το ζήσαμε ήταν όμορφο . Ας το αφήσουμε να...

Δύσκολη συνύπαρξη με άτομο ευρείας αναγνώρισης ψέμματα δεν θα σου πω. Ιδίως αν είσαι και χαμηλών τόνων εκεί να δεις το μπέρδεμα το ίδιο. Βλέπεις...

Ξέρετε, μέσα μας συχνά φωλιάζουν συναισθήματα ακαθόριστα. Αυτά που δεν ξέρεις πώς να τα χαρακτηρίσεις, δεν ξέρεις πού να τα εντάξεις, δεν μπορείς να τους...

Μια κουραστική μέρα φτάνει στο τέλος της, ξαπλώνεις να χαλαρώσεις… Τότε φεύγει η ένταση… Ηρεμεί το μυαλό! Γυρίζει σε στιγμές που σε στιγμάτισαν… Οι σκέψεις...

Χαίρετε. Είναι καλοκαίρι και ας μην του φαίνεται. Μεταξύ άλλων πολλών που συμβαίνουν, ανεβαίνουν σε αρχαία και νέα θέατρα οι τραγωδίες του Αισχύλου, του Σοφοκλή...

Οι ταξιδιωτικοί οδηγοί το περιλαμβάνουν στις τρεις παραμυθένιες πόλεις, μαζί με την Πράγα και την Βουδαπέστη, μια πόλη ξεχωριστή! Μια πόλη αδικημένη… Στον ιταλικό βορρά...

  Αναγνωρίζονται εύκολα ανάμεσα στο πλήθος. Ξεχωρίζουν από τους κοινούς καθημερινούς ανθρώπους. Συχνά, έχουν την έλλειψη αποτυπωμένη στα μάτια τους. Η μιζέρια διαγράφεται στις ζάρες...

  Κι έπειτα το ξημέρωμα δεν έφερε τη μέρα. Πάλι η νύχτα σε ξυπνάει βαρβαρα και σε τρομάζει. Τραντάζει με τα δυο της χέρια το...

Όσο και να μας αγαπάνε, εμείς θα γυρνάμε πάντα εκεί που αγαπάμε. Αγάπη, τι όμορφη λέξη μόνο και να την ακούς. Κι αν ψάξεις λίγο...

Άκουγα πάντα πως μετράει η πρόθεση, έτσι πάντα καταλάβαινα τις προθέσεις των άλλων. Άργησα λίγο να τις διακρίνω. Δεν είχα μάθει βλέπεις να ξεχωρίζω πότε...

  Βόλτα στο κέντρο. Πάλι. Για πολλοστή φορά. Εκεί που αδειάζει το μυαλό μου. Εκεί που μπορώ να περιπλανιέμαι με τις ώρες με μοναδική παρέα...

Το φως που περνούσε από τις γρίλιες του παράθυρου την ξύπνησε. Χτύπησε πάνω στα μάτια της που ανοιγόκλεισαν με κόπο. Πονούσαν. Ένιωθε τα βλέφαρά της...

  Ψυχή είμαι εγώ Η ύπαρξη Αθάνατη Χρόνος απόμακρος Αυτή η στιγμή Αυτό που θα ‘ρθεί Ψυχή είμαι εγώ Η ενέργεια Πηγή ζωής άυλη Της...

Τα γενέθλια του που προηγήθηκαν λίγες μέρες πριν ήταν το έναυσμα για να αποτυπώσω λέξεις για αυτόν. Τον Βασίλη της καρδιάς μας. Αυτόν τον αιώνιο...

Αφήνω το παράθυρο ανοιχτό να ακούω το αεράκι. Τσακίζω τη σελίδα στο βιβλίο μου και κοιτάζω έξω. Θα πρεπε να μαι ευτυχισμένη σκέφτομαι, είμαι υγιής...

Θα διώξω μακριά το ψεύτικο φεγγάρι που ζωγράφισες, με χρώμα φωτεινό, για να φωτίζει τις ψευδαισθήσεις μου. Αποψε λεω να ανατρέψω τη βραδιά. Να σβήνω...