Γλυκέ μου, Οδυσσέα!
Γλυκέ μου, Οδυσσέα, σου γράφω από τη μακρινή χώρα που επέλεξα να ζήσω. Μακριά από όλους αυτούς που σκοτώνονταν στο όνομά μου. Αυτός ο πόλεμος...
Γλυκέ μου, Οδυσσέα, σου γράφω από τη μακρινή χώρα που επέλεξα να ζήσω. Μακριά από όλους αυτούς που σκοτώνονταν στο όνομά μου. Αυτός ο πόλεμος...
Θέλεις να ερωτευτούμε; Να λικνίζεται η νύχτα στην κίνηση; Να κοιταζόμαστε στα μάτια και να μη σταματάμε να μεθάμε από έρωτα; Θέλεις να γίνεις η...
Υψώστε στον αέρα τα ποτήρια. Κάντε πρόποση στο ιερό και άπιαστο όνομά της. Αφήστε να κυλήσει το αλκοόλ μέσα στο αίμα, να ζαλίσει, να παρασύρει,...
Πλησίαζαν μεσάνυχτα! Οι αναμνήσεις τον έπνιγαν. Αδιαφόρησε για τις εσωτερικές συγκρούσεις, ενστικτωδώς οδηγήθηκε στον υπολογιστή του. “Η δικιά μου” έγραφε η σελίδα με το καταχωρημένο...
Μυρικασμοί ατέλειωτοι. Αναμασημένες σκέψεις. Φεύγουν, ξανάρχονται, επεξεργάζονται, αναλύονται τόσο ώστε να μένουν στεγνές. Μένει η πρώτη ύλη. Συντροφικότητα. Είναι άραγε τόσο μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή...
Πώς να ήταν άραγε μια ζωή δίχως εσένα; Πώς να ήταν μια μέρα που θα ξυπνούσα και δε θα έβρισκα μήνυμά σου στο κινητό μου...
Γύρισε βαριεστημένα τα κλειδιά στην πόρτα, έβγαλε τις άβολες γόβες και μαζί όλο το dress code της δουλειάς και αφήνοντας απ’ έξω τον πολυφορεμένο ρόλο...
Θα ήθελα ένα βράδυ να τα ξεχάσουμε όλα και να αγκαλιαστούμε σφιχτά μέχρι να σπάσουμε τρυφερά μέσα στην αγάπη μας. Να κουμπώσουμε ξανά τις ψυχές...
Άφησα τα παπούτσια που μου χάρισες δίπλα στο κρεβάτι. Για να θυμάμαι κάποιες φορές πως η ζωή μου, φορούσε τα βήματά σου. Για να θυμάμαι...
Αν την αγάπη τη φοβάσαι, μην μπεις στον κόπο και με πλησιάσεις, θα χάσουμε και οι δυο το χρόνο μας. Δε θα σου ζητήσω ποτέ...
Δεν ξέρω τι μετάνιωνες… Χαθήκαμε… το ξέρω, δε σ’ αρέσει. Ο κόσμος είναι τεράστιος και οι κανόνες ακόμα εκεί. Σ’ το έλεγα πάντα μα ακόμα...
Έφυγες. Χωρίς μια λέξη. Εξαφανίστηκες. Σαν φάντασμα. Χάθηκες. Αναπάντεχα. Σε μια πλάνη ορατών και αοράτων αισθήσεων. Τουλάχιστον μια απάντηση είχα δικαίωμα να την έχω. ...
Δε θυμάμαι πώς με λένε. Νομίζω “αποτύπωμα”. Σαν αυτό το αφηρημένο γκρι που αφήνουν οι σκιές στην άμμο. Σαν αυτό το περίεργο κίτρινο χρώμα...
Δύο βήματα μπρος, δύο βήματα πίσω, προσποίηση, ξεφεύγω, στάζει ένα δάκρυ, το σκουπίζω με μια κίνηση να μην το δει κανείς, γυρίζω το βλέμμα μου,...
Καλύτερα έτσι. Πού να διαλέγεις μονή πλευρά τώρα… Άσε που δε ζεις μέσα στη δίνη της μονοτονίας. Τώρα που στέγνωσε η πηγή της αγάπης και...
Πόσο πολύ σε αγάπησα άραγε; Με ποια δύναμη έκλεινα επιδεικτικά τα μάτια μου σε όλα σου τα λάθη, σε όλες σου τις αδυναμίες… έλεγα στον...
Και τώρα, μικρέ μου θησαυρέ, που ταξιδεύεις σε πολιτείες μαγικές και μέρη αχαρτογράφητα· τώρα που κάτω από τα βλέφαρά σου κλείνεις τον παράδεισο· την ώρα...
Κατοικείς σε oλοφώτεινες κρύπτες του νου. Η ψυχή σε ζητά. Το μυαλό σε φωνάζει. Οι στιγμές, παραληρούν για μία σου αποθέωση. Τα σώματα, σε πλήρη...
Μην ανησυχείς, εγώ ποτε ξανά δε θα επιτρέψω στη ζάλη του μυαλού μου να φέρει τη μορφή σου μέσα στο άχρωμο δωμάτιό μου. Ποτέ ξανά δε...
Μπορεί το σύμπαν που συνωμότησε για να συναντηθούμε να ηττήθηκε, θύμα μιας άλλης συνωμοσίας, του φθόνου και της χολής. Μπορείς να ακυρώσεις όλα τα βλέμματα...
Σε αγαπώ τόσο, ώστε να σε τοποθετώ στα πιο μακρινά μου όνειρα. Σε αγαπώ τόσο, ώστε να σε θυμάμαι τότε που δεν υπήρχες. Άγριος άνεμος,...
Μια προς μια παρακολουθώ τις άμυνές μου να παραδίνουν τα όπλα νικημένες. Προσπάθησα πολύ, δε σ’ το κρύβω. Προσπάθησα να αντισταθώ σε όλα όσα με...
Σε ακούω να φωνάζεις. Μη φωνάζεις, ταράζεται η ψυχή μου. Τρέμει η καρδιά μου, ο χτύπος της γίνεται αλλόκοτος, δυνατός μα ανήσυχος. Δε μ’ αρέσει...
Προσπαθώ να ξεχαστώ. Να πάρω το μυαλό μου έστω και για ένα λεπτό από τη σκέψη σου. Αποφάσισα λοιπόν να γράψω για κάτι άλλο. Να...
Δεν ξέρω τι με πληγώνει περισσότερο… εσύ, ή το ρυτιδιασμένο πρόσωπο της νύχτας που μπλέκεται στα δάχτυλά μου… Δεν ξέρω τι με σκοτώνει περισσότερο… εσύ,...