Απωθημένα
Απωθημένα, κουτάκια ερμητικά κλειστά που τα φύλαγες μέσα στα μύχια της ψυχής σου, του είναι σου. Ό,τι σε φόβιζε, σε απέτρεπε ή σε εξίταρε, το...
Απωθημένα, κουτάκια ερμητικά κλειστά που τα φύλαγες μέσα στα μύχια της ψυχής σου, του είναι σου. Ό,τι σε φόβιζε, σε απέτρεπε ή σε εξίταρε, το...
Σπουδαίο πράγμα το να είσαι άνθρωπος. Θα μου πεις, αυτό δεν είμαστε όλοι, τι λες τώρα; Μα όχι, υπάρχουν ειδοποιείς διαφορές μεταξύ των πραγματικών προαναφερθέντων...
Αισθάνομαι πραγματικά τυχερή που μένω σε πόλη παραλιακή. Δεν έχουν όλοι μια θάλασσα στα πόδια τους ξέρεις. Και δεν είναι μόνο τα καλοκαίρια που μπορείς...
Όταν οι πρώτες ακτίνες του ηλίου προσπαθούν να μπουν φοβισμένες από τις γρίλιες του παραθύρου, οι ανάσες ακόμη λειτουργούν ρυθμικά και γαλήνια. Ένα χαμόγελο φωτός...
Είναι το τίποτα λίγο και δεν αρκεί για να ξυπνάω με ένα χαμόγελο στα χείλη, είναι που νιώθω ότι ο τόπος αυτός δε...
Σε χρειάζομαι… Σε χρειάζομαι κάθε μέρα και πιο πολύ. Μου έχεις γίνει απαραίτητη. Δεν περνάει στιγμή που να μη σε σκεφτώ, να μη φέρω στο...
Της το είχα υποσχεθεί. Της το είχα τάξει ότι θα κατέβαινα στην αποθήκη και θα έψαχνα για εκείνο το παραμύθι που είχα από παιδί, από...
Χάραξα πάνω στο κορμί μου με ανεξίτηλο στυλό όλα αυτά που ποτέ μου δεν είπα. Όχι γιατί δεν μπορούσα να τα πω. Όχι γιατί...
Μια ιστορία για τον έρωτα και την αγάπη, διαφορετική από όσες γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, θα σας διηγηθώ. Ήταν κάποτε ένας μικρός σκανδαλιάρης ανθρωπάκος, έμοιαζε με...
Αν υπάρχει κάτι το οποίο δεν πρόκειται ποτέ να συνηθίσω, είναι η αίσθηση της απογοήτευσης που προκαλούν οι άνθρωποι που τελικά τοποθετούν τη ματαιοδοξία και...
Χαίρετε. Τον 180 αιώνα αραχτός στο μεσαιωνικό κάστρο του στο Στρόμπερι Χίλ , ο άγγλος συγγραφέας Χόρας Γουόλπολ , 4ος Κόμης του Όρφορντ έδωσε ,...
Πόσο μεγάλη φαντάζει από μακριά εκείνη η μικρή πολιτεία, χτισμένη από πέτρες, με τις μεγάλες ανηφόρες που τις μετέτρεπαν σε κατηφόρες τα αθώα παιδικά...
Έλα λοιπόν! Έλα να κάνουμε έναν απολογισμό! Αυτή την φορά θα σε προκαλέσω εγώ. Θα το αντέξεις; Τροφοδοτούσες για καιρό ένα τέλος, χωρίς ποτέ...
«Πως είναι δυνατόν να πέφτω πάνω σε ανθρώπους με παρόμοιες εμπειρίες και βιώματα; Και γιατί πάντα με το πέρασμα του χρόνου εγώ έχω να αντιμετωπίσω...
«Χρειάζομαι λίγο χρόνο για να βρω τον εαυτό μου» Πόσες φορές έχεις ακούσει αυτή την φράση; Ή πόσες φορές έχεις πει εσύ ο ίδιος πως...
Έλα ζήσε την ζωή μου και μετά τα ξαναλέμε! Μήνες τώρα, στέκομαι και παρατηρώ την συμπεριφορά των ανθρώπων. Αυτών που συναντώ στον δρόμο κάθε πρωί,...
Πληρώνεις με εγωισμό, απελευθερώνεσαι από το ‘’εγώ’’. Το τίμημα αξίζει, συνοδοιπόρε μου καλέ. Αυτά σκέφτομαι ενόσω κάνω μπάνιο και χάνω τη στιγμή που το χλιαρό...
Εγκληματίας όποιος σκορπίζει πόνο κι όχι έρωτα! Oπου έβαλε το χέρι του ο άνθρωπος ή θα μεγαλουργούσε ή θα δημιουργούσε την απόλυτη καταστροφή. Eχουν χαθεί...
Εγώ παιδί μου είμαι τρελή ! Μαγειρεύω κρατώντας το κουζινομάχαιρο, αλλά -αν χρειαστεί- σε σφάζω απαλά με λόγια που μοιάζουν με το μπαμπάκι που έχω...
Πάντα μου άρεσαν οι ήσυχοι άνθρωποι. Δεν αγαπώ την φασαρία. Ούτε τις δυνατές φωνές. Βασανίζουν την ψυχή μου και την γεμίζουν με πόνο. Ποτέ μου...
Όταν οι στάλες της βροχής δεν ενοχλούνε. Όταν οι λέξεις γίνονται σιγή. Όταν τα σύννεφα σου τραγουδούνε και ξύπνιο σε βρίσκει η αυγή. Όταν τα...
Θα θελα να μαι μια ελπίδα. Να αλλάζω την όψη στα πρόσωπα των ανθρώπων. Να ταξιδεύω από μυαλό σε μυαλό και να αλλάζω τις σκέψεις....
Χάθηκες. Κρύφτηκες πίσω από άνανδρες σιωπές, αναπάντητες κλήσεις και μηνύματα χωρίς αποδέκτη. Ησυχία, απώλεια βουβή μ’ ένα «γιατί» να μεγαλώνει, να γιγαντώνεται, όσο περνούν...
Οι άνθρωποι ζούμε την ζωή μας, ο καθένας σε έναν διαφορετικό ρυθμό. Αγαπάμε, προσφέρουμε, δημιουργούμε, μοιραζόμαστε, ελπίζουμε, κάνουμε λάθη, λυγίζουμε και ξανασηκωνόμαστε. Πολλές φορές θα...
Τον συναντώ κάθε μέρα την ίδια πάντα ώρα, στο ίδιο ακριβώς σημείο. Εγώ με το τσιγάρο στο στόμα και με το αριστερό χέρι βιδωμένο στο...