Βιωματικό

17 Ιουλίου 2018

Το μόνο πράγμα που μας διδάσκει ο θάνατος είναι πως είναι επείγον να αγαπήσουμε

  Δε θυμάμαι πού διάβασα αυτή τη φράση1, αλλά κάθε φορά- που δυστυχώς είναι συχνές οι φορές- ακούω κάτι το αδόκητο τη θυμάμαι. Κι όλο...

29 Μαΐου 2018

Είναι και κάτι βράδια που δε λένε να ξημερώσουν μακριά σου

Βλέμμα θολό, χαμένο μέσα στον καπνό. Η απουσία σου σκαλισμένη στο πρόσωπό μου. Σκόρπιες ελπίδες, αμέτρητα γιατί κι ένα παράπονο ανείπωτο. Αλήτης τελικά ο χρόνος....

11 Μαΐου 2018

Βουνό ή θάλασσα;

Και ενώ καλοκαιριάζει, σκεφτόμαστε όλοι μας τις διακοπές! Ξέγνοιαστες στιγμές χαλάρωσης και επαναφόρτισης δυνάμεων! Και το διαχρονικό ερώτημα “βουνό η θάλασσα” να δημιουργεί ονειρικά ταξίδια...

6 Μαΐου 2018

Πρέπει να συνεχίσω και ας χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο αργότερα…

Χωρίσαμε . Και όχι , οι τόνοι παγωτών δεν βοηθάνε , καιρό τώρα … Ένα χρόνο και κάτι , δεν προσφέρουν τίποτα , παρά μόνο...

23 Φεβρουαρίου 2018

Γράμμα σε έναν 18αρη στην Κυψέλη

Καλησπέρα. Εάν όλα έχουν πάει καλά, είναι Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 1998 απογευματάκι και ξαπλωμένος στο κρεβάτι της οδού Σκοπέλου 28 στην Κυψέλη με το τσιγάρο...

23 Φεβρουαρίου 2018

Στα υπόγεια των χειρουργείων… τα δευτερόλεπτα αιώνες!

Είναι τα κρύα υπόγεια πόρτας μεγάλης που δυστυχώς οι περισσότεροι έχουμε διαβεί.. Οι πιο τυχεροί στην αίθουσα αναμονής, να δαγκώνουμε τα δάχτυλά μας από την...

16 Φεβρουαρίου 2018

Οι άνθρωποι φτιάχτηκαν για να φεύγουν

Ζηλεύω τους περαστικούς… Όχι εκείνους που περνούν το δρόμο,  αλλά όλους εκείνους που πέρασαν  από τη ζωή μου. Άλλος αποφασιστικά, άλλος διστακτικά, άλλος χωρίς εξήγηση...