Μικρές ιστορίες

Εκεί, στην ομίχλη της θλίψης σε βρήκα να χάνεσαι στο χθες. Σ’ ένα σκοτάδι που σκότωνε το αύριο σου. Κομπάρσος σε μια παράσταση που σε...

Έχει παγωνιά. Όλα γύρω λευκά, σαν να είναι ουδέτερα.    Το κρύο στο κορμί όμως, παλεύεται.  Θα μπω πάλι βιαστικά στο καταφύγιό μου.  Σε εκείνο...

Σήμερα ο ουρανός από ώρα είχε γεμίσει μαύρα σύννεφα που όλο και πύκνωναν και ‘στριμώχνονταν’, προμηνύοντας το ξέσπασμα καταιγίδας. Ο ήλιος έριχνε τις τελευταίες του...

Α ρε Κοκκινοσκουφίτσα..   Ακόμα και μέσα στο παραμύθι, παραμύθι σου χρεώσανε κι άλλο!   Άκου να σου πω αθώο και μικρό μου κοριτσάκι..  ...

Άλλος ένας χρόνος πέρασε.  Πλησιάζουν Χριστούγεννα.  Όλοι νιώθουν διαφορετικά. Ζεστασιά, γαλήνη κι αγάπη διάχυτη παντού. Σαν να ανάβουν τα φώτα της ψυχής ξαφνικά.  Όλα τα...

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, ανήμερα της Αγίας Αικατερίνης, μου έρχεται στο μυαλό μια εμπειρία που ευτυχώς δεν στοίχειωσε την ζωή μου, αλλά’ έκανε πολύ σοφότερο....

Μια φορά και έναν καιρό, μήνα Δεκέμβρη, παραμονή Παραμονής θα ήτανε νομίζω, προσγειώθηκε στη γη ένα μικρό τοσοδούλη αστέρι. Η νύχτα εκείνη, μεταξύ μας, ήταν...

Γλώσσα δεν έβαζε στο στόμα της. Η χαρά λένε δεν κρύβεται.   Μια  μιλούσε για τις καινούργιες κουπ που άλλαζε κάθε τόσο στο μαλλί, μια για τα...

Σου έμαθαν να διαβάζεις καλά τα παραμύθια. Να τα ζεις δίπλα στους ήρωές τους. Να ταξιδεύεις μαζί τους, μες στο δικό τους χρόνο. Να αγκαλιάζεις,...

Κι όμως, έτσι κι έγινε. Γλυκοχάραζε βλέποντας ο Θεός τους ανθρώπους από ψηλά. Το βλέμμα του έγινε ξαφνικά σκυθρωπό. Ξυπνούσαν οι άνθρωποι και μαζί μ’...

Εγώ.. Ήθελα να δω τα μάτια του μουσικού για να καταλάβω τι ήθελε να πει με αυτήν την μελαγχολική μελωδία που με έκανε εδώ και...

Επέμενε να με κεράσει στο σπίτι της ελληνικό καφέ μερακλήδικο. Καλοψημένο και με πολλές αγάπες πάνω στο καϊμάκι του, είπε στην προσπάθεια της να αποδεχτώ...

Η Μάρα έχει περάσει τα σαράντα και  δεν έχει βάλει στεφάνι ποτέ. Ίσως να έβαλε κάποιες νύχτες στα όνειρα της, δεν μπορώ να ξέρω. Μπορεί εκεί...

Είμαι σίγουρη πως όλοι λίγο ή πολύ πιστεύουμε στα παραμύθια και στον πραγματικό ερώτα , ο οποίος θα ρίξει με τα βέλη του προς δυο...

Ο Στράτος κάθε Κυριακή φορούσε το γαλάζιο του πουκάμισο στραβοκουμπωμένο, το καλό του ψάθινο καπέλο, έβαζε και ένα κλεμμένο γαρύφαλλο στο αυτί από από τον...

Ενεργοποιώ τ’ ακροδάχτυλα της μνήμης πάνω στα τάστα μιας κιθάρας!! Κι’ αρχίζω να ψιθυρίζω ένα σκοπό! Τα χείλη, έχουν χάσει το σχήμα της έπνευσης και...

Την χρησιμοποίησαν και την χειραγώγησαν χωρίς κανείς να σκεφτεί πώς ένιωθε. Το μεγαλύτερο πρόβλημα της, ήταν ότι υπήρξε μια γυναίκα που προηγούνταν της εποχής της...

Ανάμεσα στον πόνο και το άδικο, κενό κι ανυπαρξία… Σκοτεινό κελί που φυλακίζει κάποιο παράπονο…. Το δάκρυ, άδειασμα που λυτρώνει της Ψυχής το βάρος. Κόκκινοι...

Οδηγώ αποσβολωμένη, χαμένη στις σκέψεις και τα προβλήματα μου.  Ξάφνου πετάγεσαι μπροστά μου από το πουθενά, κορδωτός να οδηγείς το ακριβό το  αμάξι σου. Είσαι ακριβώς...

Κάποτε φτάνει η στιγμή που οφείλεις στον εαυτό σου να αφήσεις πίσω όλα όσα σε  κρατούσαν στάσιμο κι εγκλωβισμένο. Φτάνει εκείνη η στιγμή που οφείλεις...

Γεύμα μοναχικό, σε νύχτα με πανσέληνο. Ένα μαχαίρι κείτεται πάνω στο τραπέζι αχρησιμοποίητο. Δεν έχω δύναμη να κόψω τις εμμονές, τις ενοχές μου, τις σκέψεις...

Αλλιώς το είχα φανταστεί,  κι αλλιώς το θέμα μου προκύπτει…! Ναι, το ξέρω,  καταντώ προβλέψιμη και γραφική με αυτούς τους στίχους τραγουδιών να τιτλοφορούν τα...

Κυριακή πρωί και η Μάρω είχε ανασκουμπωθεί από νωρίς για να προφτάσει να συμμαζέψει το σπίτι, να βάλει τις φακές να γίνονται και να πάει...

Κάθε Σεπτέμβρη μια άδεια βαλίτσα με κοιτά ξεθωριασμένη από το ανελέητο και αδίστακτο πέρασμα του χρόνου. Δεν ήταν πάντα τόσο άχρωμη στ αλήθεια. Είχε το...