14 Ιουνίου 2018

Όσο ορθώνονται με πείσμα τα “γαμώτο” μένουν αναπάντητα τα “γιατί”!

Θυμάσαι τότε που πρωτογνωριστήκατε; Θυμάσαι τις ατελείωτες ώρες που μιλούσατε στο τηλέφωνο; Θυμάσαι που μάντευε τις εκφράσεις του προσώπου σου από την άλλη άκρη της...

12 Ιουνίου 2018

Καλοκαιρινή κουβέντα περί θάλασσας και ζωής με συνοδεία μπύρας

Χαίρετε. Αμαρτία ομολογουμένη ελάττων γίνεται, χείρων δε μη ομολογουμένη, σύμφωνα με τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Συνεπώς και για να μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας, πάσχω...

12 Ιουνίου 2018

Οι αξιοπρεπείς άνθρωποι ήσυχα φεύγουν

Κάθομαι και σε παρατηρώ που μιλάς. Που οριοθετείς ανθρώπινες συμπεριφορές μέσα από τη δική σου στάση ζωής. Θολώνει το βλέμμα σου, συσπάται το χαμόγελό σου....

12 Ιουνίου 2018

Ο αναμάρτητος, πρώτος το λίθο βαλέτω.. ποιος δεν έχει απιστήσει σε αυτή τη ζωή;

Είναι γλυκό το πιοτό της αμαρτίας. Ποιος είναι αυτός που δεν λαχτάρησε να πιεί; Αυτή τη γλύκα της κλεμμένης ευτυχίας λίγο πολύ όλοι την έχουμε...

9 Ιουνίου 2018

Και αν έχεις κάτι που τελικά με τρελαίνει, αυτό είναι το βλέμμα σου

Δεν είμαστε μαζί, πιθανότατα δε θα ‘μαστε ποτέ. Το ονομάζεις συνθήκες, το ονομάζω δειλία. Μας ξέρεις καλά, δεν αντέχουμε στις μεγάλες πιέσεις μιας σχέσης. Με...

8 Ιουνίου 2018

Μαμά, μπαμπά, απ’ όλα τα «σ’ αγαπώ» που ξοδεύω, το μόνο που χρωστάω είναι σε σας!

  Πόσοι τόνοι μελάνι έχουν χυθεί για έρωτες, για αγάπες αιώνιες, για αγάπες ανόητες, για πάθη αρρωστημένα, για έρωτες βιαστικούς και έντονους, κεραυνοβόλους, αδυσώπητους, αιμοβόρους;...

5 Ιουνίου 2018

Το λάθος που φοβήθηκα να κάνω

  Μεθυσμένες ανάσες, ένοχοι αναστεναγμοί και τα τρεμάμενα δάχτυλά μου να χορεύουν και πάλι στο ρυθμό των αναμνήσεων. Στον πυρετό της απουσίας σου. Δύσκολη η...