Μεταξύ μας

Δεν ξέρω τι με πληγώνει περισσότερο… εσύ, ή το ρυτιδιασμένο πρόσωπο της νύχτας που μπλέκεται στα δάχτυλά μου… Δεν ξέρω τι με σκοτώνει περισσότερο…  εσύ,...

Άνοστο πλησίασμα. Άβολες θέσεις. Χέρια να κρέμονται δίχως σκοπό. Βλέμματα στο κενό. Εσωτερικά ταξίδια με ανώμαλες προσγειώσεις στην πορεία και βέβαιο τέλος. Λόγια ανείπωτα. Στραγγαλισμένα...

Από καιρό τώρα άλλαξα νοοτροπίες και συνήθειες, διαφοροποιήθηκα εσωτερικά. Έβαλα ένα σακίδιο στην πλάτη με τα απαραίτητα, άνοιξα την πόρτα, την έκανα με ελαφρά πηδηματάκια...

«… O χρόνος είναι ο Δίκαιος Δικαστής της ζωής, σε αντίθεση με κάτι δήθεν Μεγαλοπρεπείς Δικαστές της ζωής.» Αυτοί λοιπόν, οι άνθρωποι τρέχουν σαν αλλοπαρμένοι,...

Πεθαίνω! Ίσως και να αυτοκτονώ σε δόσεις! Ευτυχία; Ουτοπία! Για μένα τουλάχιστον! Και όποιος λέει το αντίθετο, υποπτεύομαι πως ψεύδεται ασύστολα. Μου πήρε τη μισή...

Το να είσαι ευτυχισμένος δε σημαίνει ότι είναι όλα τέλεια. Σημαίνει ότι αποφάσισες να δεις πέρα από τις ατέλειες (άγνωστου). Τι ορίζει την ευτυχία; Πόσο...

Είναι οι στιγμές που δε μου αρέσω. Είναι γιατί η ψυχή μου είναι μαυρισμένη. Σκοτεινιασμένη με πολλές καταιγίδες, έτοιμες να ξεσπάσουν και να σαρώσουν τα...

Σταύρωση! Σήμερα… Έστω σήμερα… Ας αποποιηθούμε όλοι το ρόλο του θύματος και ας μη μιλήσουμε για το βάρος του σταυρού μας. Ας μην κοροϊδευόμαστε άλλο...

Πώς δύο άνθρωποι, που στο παιχνίδι του έρωτα και της αγάπης, καταλήγουν και οι δύο ηττημένοι; Πώς αυτοί οι άνθρωποι δεν ανταμώνουν πια; Πώς κόβονται...

Ανάμεσα σε κάτι απροσδιόριστα διαστήματα – δεν ξέρω πια αν ήταν μέρα ή νύχτα – έσωσα της καρδιάς μου τα πολύτιμα.   Σε κάτι χειμωνιάτικες,...

Προχωρείς ανάμεσα στο πλήθος νιώθοντας έντονα την ανάγκη να είσαι αρεστός; Επιθυμείς την έγκριση για το σύνολο της προσωπικότητάς σου εξωτερικά και εσωτερικά; Αυτές οι...

Δυο πλευρές του ίδιου νομίσματος, ή δυο νομίσματα με την ίδια πλευρά; Ποιος ξέρει… Το μόνο σίγουρο ήταν πως κάποτε μοιράστηκαν τα πάντα τους και...

Όλα και όλοι έρχονται και φεύγουν. Το σημαντικότερο από όλα είναι να μην προδώσεις τον εαυτό σου. Ακόμα κι αν πονάς αθόρυβα, να θυμάσαι πάντα...

Μια φράση κλισέ, που την επαναλαμβάνουμε συνεχώς, κάθε μέρα, λες και είναι ψωμοτύρι. Σαν να είναι το πιο φυσιολογικό πράγμα του κόσμου. Που αν το...

Είναι φορές που, κακά τα ψέματα, η ζωή σε χτυπά ανελέητα. Είναι και άλλες που σου βάζει, τις πιο μεγάλες δοκιμασίες, που σου φαίνονται βουνό...

Όταν εξαφανιστεί και το τελευταίο ίχνος κακιάς από τις ψυχές  μας, τότε θα είμαστε σε θέση να καλωσορίσουμε την Ανάσταση. Όταν εξαλειφθεί και το έσχατο της...

Άνοιξα δυο μαύρες σακούλες και τα έριξα όλα μέσα. Τις κατέβασα κάτω και τώρα περιμένω το σκουπιδιάρικο να ‘ρθει να τις πάρει. Όχι, δεν τις...

Είναι δεδομένη η στιγμή εκείνη, που ενώ έχεις σηκώσει βουνά ολόκληρα στην πλάτη σου, σε ρίχνει κάτω ένα ελαφρύ φύσημα του αγέρα. Γι’ αυτό θα...

Έλα να σου πω ένα παραμύθι. Από εκείνα που τέτοιες μέρες ξεστομίζουν οι μεγάλοι. Καμιά φορά, τ’ ακούν με απορία και τα παιδιά, κοίτα γύρω...

Και απόψε μπλέχτηκαν και παίχτηκαν όλα τα παραμυθία μαζί. Κάτι το καμπανάκι μεσάνυχτα και Σταχτοπούτα σε πιο μοντέρνα βερσιόν, κάτι από τον κακό το λύκο...

Αλυσίδες προσμονών, αλυσοδέσμιοι ελπίδων, αντιασφυξιογόνες μάσκες ονείρων.   Προστατευτικές γυάλες που μέσα κλείστηκαν ζωές, ψυχές και σκέψεις.    Ανήλιαγα υπόγεια που μέσα τους κλαίει κουλουριασμένο...

Και ετοίμασα ένα στρατό για την ψυχή μου, μέσα από όλα  τα μισοτελειωμένα αποθέματα της. Μίλησα στο πεθαμένο θάρρος μου και το παρακάλεσα να ζωντανέψει και...

Την ερωτεύτηκα ακαριαία. Ναι ίσως αυτή να είναι η σωστή λέξη, ακαριαία.  Δεν υπήρχε κανένα περιθώριο, κανένας δρόμος διαφυγής. Προσπάθησα πολλές φορές να τραβήξω το...

Θα προσπαθώ να εγκλιματιστώ στην αγκαλιά σου και θα κάνω ένα έγκλημα: δε θα μπορώ ποτέ να  από τα μεγάλα σφάλματά μου.   Ναι, είσαι...

Τακτοποίησε όμορφα τις ασπρόμαυρες λύπες σου, παρατεταγμένες, τη μία δίπλα στην άλλη.   Σαν στρατιωτάκια στη σειρά τοποθέτησε, με τάξη, τις θλίψεις σου.   Διάλεξε...