Στη χώρα του ποτέ
Στη χώρα του ποτέ, εγκατασταθήκαμε εγώ και οι επιθυμίες μου και η παρηγοριά με επισκέπτεται, μόνο για κάποια δευτερόλεπτα. Εκεί μένουν τώρα πια, τα καλοκαίρια...
Στη χώρα του ποτέ, εγκατασταθήκαμε εγώ και οι επιθυμίες μου και η παρηγοριά με επισκέπτεται, μόνο για κάποια δευτερόλεπτα. Εκεί μένουν τώρα πια, τα καλοκαίρια...
Προσπαθώ να ξεχαστώ. Να πάρω το μυαλό μου έστω και για ένα λεπτό από τη σκέψη σου. Αποφάσισα λοιπόν να γράψω για κάτι άλλο. Να...
Η ζωή ολόκληρη του καθενός μας αξίζει για αυτές τις δυο, το πολύ τρεις στιγμές. Καθένας μας θα τις θυμάται σαν ορόσημο στη ζωή του,...
Μέσα στα σημάδια του χρόνου, η συνταγή για να φαίνεσαι πάντα νέα είναι να έχεις ένα μόνιμο χαμόγελο χαραγμένο στα χείλη, διαρκείας, σαν εισιτήριο λεωφορείου...
Έχω κουραστεί είναι η αλήθεια, το παραδέχομαι. Έχω κουραστεί να παλεύω με θηρία, συνοδευόμενη από τόση μοναξιά. Έχω κουραστεί να περιμένω μια μέρα να λάμψει...
Κατεβάζω ρολά. Κλειδαμπαρώνω πόρτες. Πετάω κλειδιά και εύχομαι κανείς να μη βρει τρόπο να ανοίξει. Αυτή η ιδέα πραγματικά με αναπαύει. Και χάνομαι στον κόσμο...
Απόψε λέω να με διαλύσεις ολοκληρωτικά να με καταλύσεις. Αφού δεν είσαι εδώ ποιο μονοπάτι να διαβώ; Τη θεϊκή μου έκπτωση να ολοκληρώσεις. Μια...
Δεν ξέρω τι με πληγώνει περισσότερο… εσύ, ή το ρυτιδιασμένο πρόσωπο της νύχτας που μπλέκεται στα δάχτυλά μου… Δεν ξέρω τι με σκοτώνει περισσότερο… εσύ,...
Άνοστο πλησίασμα. Άβολες θέσεις. Χέρια να κρέμονται δίχως σκοπό. Βλέμματα στο κενό. Εσωτερικά ταξίδια με ανώμαλες προσγειώσεις στην πορεία και βέβαιο τέλος. Λόγια ανείπωτα. Στραγγαλισμένα...
Από καιρό τώρα άλλαξα νοοτροπίες και συνήθειες, διαφοροποιήθηκα εσωτερικά. Έβαλα ένα σακίδιο στην πλάτη με τα απαραίτητα, άνοιξα την πόρτα, την έκανα με ελαφρά πηδηματάκια...
«… O χρόνος είναι ο Δίκαιος Δικαστής της ζωής, σε αντίθεση με κάτι δήθεν Μεγαλοπρεπείς Δικαστές της ζωής.» Αυτοί λοιπόν, οι άνθρωποι τρέχουν σαν αλλοπαρμένοι,...
Πεθαίνω! Ίσως και να αυτοκτονώ σε δόσεις! Ευτυχία; Ουτοπία! Για μένα τουλάχιστον! Και όποιος λέει το αντίθετο, υποπτεύομαι πως ψεύδεται ασύστολα. Μου πήρε τη μισή...
Το να είσαι ευτυχισμένος δε σημαίνει ότι είναι όλα τέλεια. Σημαίνει ότι αποφάσισες να δεις πέρα από τις ατέλειες (άγνωστου). Τι ορίζει την ευτυχία; Πόσο...
Είναι οι στιγμές που δε μου αρέσω. Είναι γιατί η ψυχή μου είναι μαυρισμένη. Σκοτεινιασμένη με πολλές καταιγίδες, έτοιμες να ξεσπάσουν και να σαρώσουν τα...
Σταύρωση! Σήμερα… Έστω σήμερα… Ας αποποιηθούμε όλοι το ρόλο του θύματος και ας μη μιλήσουμε για το βάρος του σταυρού μας. Ας μην κοροϊδευόμαστε άλλο...
Πώς δύο άνθρωποι, που στο παιχνίδι του έρωτα και της αγάπης, καταλήγουν και οι δύο ηττημένοι; Πώς αυτοί οι άνθρωποι δεν ανταμώνουν πια; Πώς κόβονται...
Ανάμεσα σε κάτι απροσδιόριστα διαστήματα – δεν ξέρω πια αν ήταν μέρα ή νύχτα – έσωσα της καρδιάς μου τα πολύτιμα. Σε κάτι χειμωνιάτικες,...
Προχωρείς ανάμεσα στο πλήθος νιώθοντας έντονα την ανάγκη να είσαι αρεστός; Επιθυμείς την έγκριση για το σύνολο της προσωπικότητάς σου εξωτερικά και εσωτερικά; Αυτές οι...
Δυο πλευρές του ίδιου νομίσματος, ή δυο νομίσματα με την ίδια πλευρά; Ποιος ξέρει… Το μόνο σίγουρο ήταν πως κάποτε μοιράστηκαν τα πάντα τους και...
Όλα και όλοι έρχονται και φεύγουν. Το σημαντικότερο από όλα είναι να μην προδώσεις τον εαυτό σου. Ακόμα κι αν πονάς αθόρυβα, να θυμάσαι πάντα...
Μια φράση κλισέ, που την επαναλαμβάνουμε συνεχώς, κάθε μέρα, λες και είναι ψωμοτύρι. Σαν να είναι το πιο φυσιολογικό πράγμα του κόσμου. Που αν το...
Είναι φορές που, κακά τα ψέματα, η ζωή σε χτυπά ανελέητα. Είναι και άλλες που σου βάζει, τις πιο μεγάλες δοκιμασίες, που σου φαίνονται βουνό...
Όταν εξαφανιστεί και το τελευταίο ίχνος κακιάς από τις ψυχές μας, τότε θα είμαστε σε θέση να καλωσορίσουμε την Ανάσταση. Όταν εξαλειφθεί και το έσχατο της...
Άνοιξα δυο μαύρες σακούλες και τα έριξα όλα μέσα. Τις κατέβασα κάτω και τώρα περιμένω το σκουπιδιάρικο να ‘ρθει να τις πάρει. Όχι, δεν τις...
Είναι δεδομένη η στιγμή εκείνη, που ενώ έχεις σηκώσει βουνά ολόκληρα στην πλάτη σου, σε ρίχνει κάτω ένα ελαφρύ φύσημα του αγέρα. Γι’ αυτό θα...