Στοχαστικό

Γελάς με υποχθόνια υπεροχή μπρος στην αίσθηση της απόλυτης κυριαρχίας σου σ’ εμένα. Σε κοιτάζω με βλέμμα σταθερό μέσα στη λύπη της ξεκάθαρης αυτογνωσίας μου....

Βρόντηξες την πόρτα πίσω σου και ξεχύθηκες στους δρόμους αναζητώντας οξυγόνο. Είναι στιγμές που μόνο η φύση μπορεί να αφουγκραστεί την έντασή σου. Νεύρα, θυμός,...

Έκλεισα την πόρτα πίσω μου και με βήμα σταθερό προχώρησα προς την έξοδο. Ένας κύκλος χρονών, μόλις είχε φτάσει στο τέλος του. Τώρα ήμουν πλέον...

Το σύμπαν έχει μια μανία να αποκαθιστά αργά ή γρήγορα τις ισορροπίες. Αν υποθέσουμε ότι οι ζωές μας είναι μικρά σύμπαντα, είναι αδύνατον να μην...

Ξεκίνησες με την έξαψη του μαθητευομένου ταξιδευτή για να ανακαλύψεις τον κόσμο και τον εαυτό σου. Σε ενδιέφερε ο πλατύς ορίζοντας που ανοιγόταν μπροστά σου...

Ι: Είχα προσκολληθεί στη ρουτίνα μου. Έκλεισα τα παράθυρα και τις πόρτες του μυαλού μου και τις σφάλισα. Κράτησα μόνο την καθημερινότητα μαζί με τις...

Έτσι γίνονται οι εκρήξεις. Σαν διάττοντες αστέρες περνούν στον ουρανό. Όσο πιο δυνατός ο κρότος, τόσο εκκωφαντικότερη η σιωπή που έπεται. Όσο πιο φωτεινή η...

Η ανάγκη σκοτώνει. Μπαίνει στην καρδιά σου και την πυροβολεί χωρίς να ακουστεί τίποτα. Με σιγαστήρα σκοτώνει, αγάπη μου. Πέφτεις καταγής, αιμόφυρτος, ανήμπορος στα χέρια...

Το ταξίδι για τον ανώτερο εαυτό μας, για την κάλυψη του κενού, του ακαλλιέργητου χωραφιού μας, από άνθη μοσχοβολιστά αληθινής αγάπης, από δέντρα που θα...

Ι: Είχα πάρει την απόφαση να μην το αποχωριστώ ποτέ ξανά. Θα το κουβαλούσα πάντοτε μαζί μου. Στην τσέπη του παντελονιού μου ή σε μια...

Και όμως επέλεξες τελικά! Εσύ, όχι κάποιος άλλος για λογαριασμό σου. Είπες μια καληνύχτα μη θέλοντας να δώσεις εξηγήσεις για εκείνο το περίεργο συναίσθημα που...

Καθώς διάβαζα την Πανούκλα του Αλμπέρ Καμύ και χανόμουν στις επιβλητικές σελίδες με τις ολοζώντανες περιγραφές, ξαφνικά συνάντησα την εξής φράση: «Κανένας δε θα είναι...

Είχες εσφαλμένα επιλέξει αυτήν την κατεύθυνση χωρίς να έχεις υπολογίσει καθόλου τον εαυτό σου και τις συνέπειες. Τη στιγμή που κατάλαβες το λάθος, ένιωσες σαν...

Αν οι άνθρωποι άνοιγαν λίγο περισσότερο το μυαλό και την καρδιά τους… αν πίσω απ’ τη φωνή σου και το βλέμμα σου προσπαθούσαν να διαβάσουν...

Μεταξύ αστείου και σοβαρού λέγονται οι πιο μεγάλες αλήθειες.   «Σου έλειψα;» με ρώτησες χαριτολογώντας. «Ναι»! σου απάντησα: «Πολύ».   Μεταξύ αστείου και σοβαρού σου...

Μάτια που κοιτούν. Τι ψάχνουν να βρουν; Χέρια που χωρούν. Τι άραγε να καρτερούν; Έσπασε –στη διαστολή της- η προσμονή, κοιτώντας κατάματα τον ήλιο. Ράγισε...

Μπλοκαρισμένη σε μια καθημερινότητα που δε μου ταιριάζει. Και αν κάτι με κρατάει ακόμα, είναι ότι δεν άλλαξε ο τρόπος που με κοιτάει στα μάτια....

Χιονονιφάδες στόλισαν το έδαφος, όσο η βαρυχειμωνιά αγκάλιαζε τη φύση. Μια ψυχρή προσμονή και μια παγωμένη ελπίδα σχηματίστηκε στα σύννεφα. Το παραθύρι μου με χωρίζει...

Ζεις τόσο κοντά στη θάλασσα που σε μερικά λεπτά αν το θελήσεις βρίσκεσαι δίπλα της. Εκεί νιώθεις σαν να σε περιμένει μια αγκαλιά που θα...

Αγάπα τον εαυτό σου. Αποδέξου και αγκάλιασε όλα εκείνα τα μικρά και μεγάλα στοιχεία που συνθέτουν την προσωπικότητα και τη μοναδικότητά σου. Εξερεύνησε και εκτίμησε...

Εγώ παίρνω τη ζωή όπως έρχεται. Χωρίς μέτρα, χωρίς δεδομένα, χωρίς σταθμά, χωρίς αύριο και προχωράω. Απλές μαθηματικές πράξεις είναι όλα. Κι εγώ θέλω να...

Ι: Τώρα που μπήκε η νέα χρονιά, αποφασίσαμε με τον Λουκά να πάρουμε επιτέλους τα ποδήλατα. Αυτή τη βόλτα τη σχεδιάζαμε καιρό. Λίγο οι δουλειές...

Έτσι ήταν πάντα οι γιορτές των Χριστουγέννων. Αναμμένα λαμπιόνια, φωτισμένοι δρόμοι, μουσική να σκορπίζει παιδικότητα και ανεμελιά. Φωνές παιδιών να μπερδεύονται με τον εύθυμο μεταλλικό...

Καλωσορίζεις τη νέα χρονιά, αλλά σε μια άκρη του μυαλού σου παραμένουν στοιβαγμένες σκέψεις από το παρελθόν που περιμένουν να διερευνηθούν. Το ερώτημα που επιμένει...

Να φεύγεις από πρόσωπα και καταστάσεις που σε γεμίζουν δάκρυα. Να φεύγεις από μέρη που σε εγκλωβίζουν. Να φεύγεις από δεσμούς που σε πνίγουν. Να...