Εγωισμός υπερέχει πάντων
Διατάζω το νου. Σωπαίνω την καρδιά. Φιμώνω τη θέληση. Κρύβω την επιθυμία. Ξεγελάω τη λαχτάρα. Διασκεδάζω τη θλίψη. Απομονώνω τη σκέψη. Διαλύω τη μορφή σου....
Διατάζω το νου. Σωπαίνω την καρδιά. Φιμώνω τη θέληση. Κρύβω την επιθυμία. Ξεγελάω τη λαχτάρα. Διασκεδάζω τη θλίψη. Απομονώνω τη σκέψη. Διαλύω τη μορφή σου....
Η θύμισή σου είναι φάρμακο. Άλλοτε πάλι φαρμάκι Να’ μαι… πάλι εδώ. Μόνος μου. Στο διαμέρισμα που ήρθα εξαιτίας σου, να αναρωτιέμαι γιατί δεν είσαι...
Είναι τόσα χρόνια πια, που εμείς γίνανε δυο ξένοι στην ίδια πόλη. Δύο άνθρωποι τόσο διαολεμένα ίδιοι, που για χρόνια μοιράστηκαν στιγμές, γέλια αληθινά και...
Μα τούτος δα ο χωρισμός που χει μια πίκρα τόση… Μα, τι θέλεις τέλος πάντων; Έτρεχα πίσω σου για να σου ξαναποδείξω το αυτονόητο, τον...
Τα αδιάφορά μου βράδια μου γεμίζουν με την σκέψη σου. Και ξέρεις, η μία σκέψη φέρνει την άλλη και καταλήγω να σε ερωτεύομαι. Όχι λέω...
Σταματημένο το αυτοκίνητο στο κόκκινο φανάρι της λεωφόρου. Ακούγεται μουσική στο ράδιο, αν και το μυαλό τρέχει σε χίλιες σκέψεις. Αιώνας τα λιγοστά λεπτά αναμονής...
Σε πλήγωσα. Το ξέρω. Το είδα στα μάτια σου όταν σου μίλησα. Βούρκωνες. Με άκουγες όμως, χωρίς να λες μια λέξη. Μόνο τα μάτια σου...
Κουραστικός κόσμος! Ενοχλητικές ειδοποιήσεις και εισερχόμενα που δε θέλω να ανοίξω. Ξεχειλίζουν προβλέψιμη τοξικότητα, μεταφέρουν το ανιαρό φορτίο της μίζερης παθογένειας. Πολλές πληροφορίες, μποτιλιάρισμα προβλημάτων,...
Λαχταρούσα ανέκαθεν να ζήσω το μοντέλο ζωής που έβλεπα μικρός. Να δω τους ανθρώπους να ζουν όπως βλέπαμε στις ταινίες. Αυτό το ρημάδι αμερικάνικο όνειρο...
Ο ήλιος που με ζεσταίνει μα και με μετατρέπει σε στάχτες. Ο άγγελος που με σώζει κι ο δαίμονας που με ξαγρυπνάει τις νύχτες. Της...
Εγώ προτιμώ τη λογική από την αγάπη. Εκείνη ξέρει πάντα να επιλέγει σωστά. Η κρίση της είναι καθαρή, μεστή και απόλυτη. Δε χωρούν συναισθηματισμοί μπροστά...
Νύχτες πληγιασμένες. Μοναξιά, σαν βρισιά, να τσακίζει αδίστακτα και ανελέητα. Ερημιά, σαν κατάρα, να γυμνώνει άδικα και αλύπητα. Κραυγή ανάγκης ηχεί μα η απομόνωση, γι’...
Θα’ θελα να’ σουν το παρελθόν μου. Να μπορούσα να σου χαρίσω όλες τις στιγμές που δεν έζησα μαζί σου. Να περνούσε ο χρόνος και...
Ακόμα προσπαθώ να μην σε αγαπώ Ιδιαίτερη μέρα σήμερα… Είσαι ακόμα κοντά, εγώ πάλι… μακριά. Κράτησες την παρέα σου, εγώ πάλι, τη μοναξιά μου. Μα...
Σε φιλώ στη σιωπή, έρωτας στη στιγμή. Κάθε δάκρυ δικό μου σου ανήκει, να ξέρεις. Θα στο πω μέχρι να το μάθεις, με πονά που...
Παράστημα επιβλητικό, βλέμμα γοητευτικό, μαγνητίζει κάθε φορά, στο πέρασμά του. Συναισθήματα σε συναγερμό, σε συναντήσεις μας με κοινές παρέες, κάθε ποτήρι αντανακλούσε το πρόσωπό σου...
Όλα γύρω μου μιλάνε για σένα. Τίποτα γύρω μου δεν είναι πια όπως πρώτα. Κοιμάμαι και ξυπνάω με ένα όνομα, το δικό σου. Όλα αρχίζουν...
Την αγάπησε άραγε ποτέ αληθινά, ή απλά υπήρξε η γέφυρα για το δικό του απέναντι; Πολλές φορές έπιανε τον εαυτό της να μονολογεί και εκατοντάδες...
Ήταν μέθη το άρωμά σου. Έπεσα κάτω απ’τ α σκεπάσματα και με φίλησες. Με φίλησες δυνατά και ένιωσα καθώς με τραβούσες, μονομιάς τα αισθήματά σου...
Νόμιζα πως αν γνώριζα ποια κομμάτια λείπουν από τους ανθρώπους, η ζωή θα ήταν εύκολη. Θα ήξερα πώς να βοηθήσω. Θα βοηθούσα τους ανθρώπους να...
Γραφουν η Εύα Κοτσίκου και η Ελένη Καρβουνάρη Ελένη: Τέσσερις και κάτι κι εγώ δεν μπορώ να κλείσω μάτι. Παίρνω το στυλό και μια κόλλα...
Μεγαλώνω και σε κουβαλώ ακόμη στην καρδιά μου. Όσο μεγαλώνω δυναμώνεις πιο πολύ σαν σκέψη. Ακόμη, κι ας μην υπάρξαμε ως ζευγάρι, ήσουν η σπίθα...
Είπες πως με αγάπησες όσο καμιά άλλη στη ζωή σου. Το είδα και το κατάλαβα… Μονό που τα μπέρδεψες λιγάκι. Αυτό δεν είναι αγάπη, μα...
Έλα να παίξουμε μια παρτίδα σκάκι. Έλα να καταρρίψουμε τα ασπρόμαυρα τετράγωνα, να τα βάψουμε όλα κόκκινα. Να μπλέξουμε τα πούλια μας, να μη στέκονται απέναντι...
Και τώρα που ξάπλωσες δίπλα της· τώρα που έγειρες στο προσκεφάλι της και μεθάς από τη μυρωδιά της, τώρα που σου ζεσταίνει το στήθος και...