Έρωτας

Σε φιλώ στη σιωπή, έρωτας στη στιγμή. Κάθε δάκρυ δικό μου σου ανήκει, να ξέρεις. Θα στο πω μέχρι να το μάθεις, με πονά που...

Παράστημα επιβλητικό, βλέμμα γοητευτικό, μαγνητίζει κάθε φορά, στο πέρασμά του. Συναισθήματα σε συναγερμό, σε συναντήσεις μας με κοινές παρέες, κάθε ποτήρι αντανακλούσε το πρόσωπό σου...

Όλα γύρω μου μιλάνε για σένα. Τίποτα γύρω μου δεν είναι πια όπως πρώτα. Κοιμάμαι και ξυπνάω με ένα όνομα, το δικό σου. Όλα αρχίζουν...

Την αγάπησε άραγε ποτέ αληθινά, ή απλά υπήρξε η γέφυρα για το δικό του απέναντι; Πολλές φορές έπιανε τον εαυτό της να μονολογεί και εκατοντάδες...

Ήταν μέθη το άρωμά σου. Έπεσα κάτω απ’τ α σκεπάσματα και με φίλησες. Με φίλησες δυνατά και ένιωσα καθώς με τραβούσες, μονομιάς τα αισθήματά σου...

Νόμιζα πως αν γνώριζα ποια κομμάτια λείπουν από τους ανθρώπους, η ζωή θα ήταν εύκολη. Θα ήξερα πώς να βοηθήσω. Θα βοηθούσα τους ανθρώπους να...

Γραφουν η Εύα Κοτσίκου και η Ελένη Καρβουνάρη Ελένη: Τέσσερις και κάτι κι εγώ δεν μπορώ να κλείσω μάτι. Παίρνω το στυλό και μια κόλλα...

Μεγαλώνω και σε κουβαλώ ακόμη στην καρδιά μου. Όσο μεγαλώνω δυναμώνεις πιο πολύ σαν σκέψη. Ακόμη, κι ας μην υπάρξαμε ως ζευγάρι, ήσουν η σπίθα...

Είπες πως με αγάπησες όσο καμιά άλλη στη ζωή σου. Το είδα και το κατάλαβα… Μονό που τα μπέρδεψες λιγάκι. Αυτό δεν είναι αγάπη, μα...

Έλα να παίξουμε μια παρτίδα σκάκι. Έλα να καταρρίψουμε τα ασπρόμαυρα τετράγωνα, να τα βάψουμε όλα κόκκινα. Να μπλέξουμε τα πούλια μας, να μη στέκονται απέναντι...

Και τώρα που ξάπλωσες δίπλα της· τώρα που έγειρες στο προσκεφάλι της και μεθάς από τη μυρωδιά της, τώρα που σου ζεσταίνει το στήθος και...

Αφού δεν ζητάω αυτό από την μοίρα μου Ήρθε πάλι αυτή, της άνοιξα την πόρτα, μα υπήρχε ένα χαμόγελο φτιαχτό που έκρυβε την απογοήτευση μου....

Γύρισα σπίτι, έκλεισα την πόρτα πίσω μου και πέταξα τα κλειδιά με το μπρελόκ μας στο τραπεζάκι του σαλονιού. Βράδυ Σαββάτου, κουρασμένη από τη δουλειά,...

Η χώρα των θαυμάτων; Και βέβαια υπάρχει! Τόσο κοντά και τόσο μακριά από τους ανθρώπους. Μια ανάσα απ’ την ανάσα τους και έτη φωτός απ’...

Να έχουμε ξανά κοινό κρεβάτι Ζόρικα και απόψε… σηκώθηκα και άνοιξα πάλι μια μπύρα, κλάιν, σκέφτηκα, το καλό είναι ότι δεν καπνίζω. Μα και έτσι...

Συμπαίκτη μου, καλώς βρεθήκαμε. Πάρε τη θέση σου κι εγώ τη δική μου. Αυτό το παιχνίδι θα είναι μόνο για εμάς τους δύο. Μέτρα τις...

Δε γράφω συχνά για τέτοια θέματα. Η γραφή μου δεν είναι στρατευμένη και ούτε επιθυμώ να επηρεάσω τους αναγνώστες μου. Όμως το γεγονός που συνέβη...

Τώρα φοβάμαι το χρόνο… φοβάμαι μήπως τα λεπτά που περνούν, φανούν ικανά να με ξεχάσεις! Μήπως δε γίνω ανάγκη σου, μήπως δεν αποζητάς την αίσθησή...

Ξέρεις γιατί τριγυρνάς πάντα έτσι, σαν να είσαι μισός; Γιατί ανέχεσαι την άσχημη μεριά της αγάπης και αντί να κοιμάσαι στα πούπουλα ξημερώνεσαι στα πατώματα;...

Μου αρέσουν οι διαβάσεις, του νου οι παραβάσεις, ταχύτητες στην εθνική οδό με προορισμό τον έρωτα.   Μου αρέσουν τα καμώματα, του νου τα παραπτώματα,...

Παλεύουμε τώρα με άνισες πιθανότητες να τα καταφέρουμε Εμένα, γιατί κοριτσάρα μου δεν μου είπες απ’ την αρχή για τα σύνορα που είχες στην καρδιά...

Αέρας στα μαλλιά, δυο χάδια τρυφερά. Το αλάτι απ’ το δάκρυ πόνο ή έρωτα φορά;   Μακριά από εσένα πια, τα βήματα μου στιβαρά. Κι...

Σήμερα έριξα ένα δάκρυ για σένα. Για το πώς γκρεμίστηκε η εικόνα σου στα μάτια μου. Ανίκανος να σταματήσεις τις ανασφάλειές σου απ’ το να...

Θα έρθεις ένα πρωί να με πάρεις με τ’αμάξι. Θα σου γελάσω πλαγιαστά και θα κάτσω στη θέση του συνοδηγού. Θα κλείσω δυνατά την πόρτα...

Λίγο πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς η Γαβριέλα είχε φτάσει στη Χάλκη. Ένα μικρό νησάκι στο σύμπλεγμα των Δωδεκανήσων, με περίπου πεντακόσιους κατοίκους. Η...