Ψυχογραφήματα

15 Οκτωβρίου 2019

Τέλος χρόνου = τέλος δρόμου

Θύμωσα μαζί σου, μια μικρή παρεξήγηση που σαν αλυσιδωτή αντίδραση πυροδότησε μια σειρά από γεγονότα που τρέφονταν από τον εγωισμό μας. Μανιωδώς καταδιώξαμε τις χαρούμενες...

10 Οκτωβρίου 2019

Τόσα στόματα αφίλητα, τόσα κορμιά αχάιδευτα, τόση αγάπη αξόδευτη!

Περπατώ στους δρόμους της πόλης. Μόνη ανάμεσα σε εκατοντάδες μόνους. Βιαστική, ανάμεσα σε τόσους βιαστικούς, ομόρροπους, αντιθέτως ερχόμενους, καθήμενους, αλλά βιαστικούς. Βιαστικά βλέμματα, σκοτεινά βλέμματα...

4 Οκτωβρίου 2019

Η μοναξιά μου είναι επιλογή ζωής, δεν είναι ιός για να τον γιατρέψεις

Μην έρχεσαι απότομα κοντά μου για να με αλλάξεις, δε θέλω.   Φοβάμαι την αγάπη όπως ο αλλεργικός τη σκόνη.    Τρέμω στην ιδέα ότι...

4 Οκτωβρίου 2019

Παιδικέ εαυτέ μου, έχω την ανάγκη να σου εξηγήσω!

Μια φωτογραφία σε έναν πίνακα ανακοινώσεων στην κουζίνα μου ήταν η αιτία για να σου εξηγήσω και να απολογηθώ σε εσένα. Αυτή που με δείχνει...

27 Σεπτεμβρίου 2019

Ξένοι γίνονται οι άνθρωποι όταν παίρνουν αυτό που θέλουν

Τόσα χρόνια έκανες την πίκρα θυμό. Την απογοήτευση δύναμη.  Έκανες τα όνειρα σου σεντόνια, να απλώνεις πάνω τους τις απελπισίες που σου τρύπησαν το στήθος. ...

23 Σεπτεμβρίου 2019

Ο χρόνος σταμάτησε σ’ ένα βράδυ του Αυγούστου

Μη με ρωτήσεις τι είναι αυτό που με τραβάει έτσι αβίαστα κοντά σου κάθε φορά που βρισκόμαστε. Είναι εκείνο το έντονο βλέμμα σου που με...

23 Σεπτεμβρίου 2019

Δώδεκα μήνες, δώδεκα μικρά κομμάτια, μια ολόκληρη ζωή!

Στο άδειο κομμάτι της καρδιάς μου, στο μοναδικό κομμάτι που μ’απέμεινε, έκρυβα κάθε ξημέρωμα το φιλμ από τις αναμνήσεις μιας ζωής. Της ζωής μου μαζί...

23 Σεπτεμβρίου 2019

Ο θαυμαστός κόσμος των ευαίσθητα κυνικών

Θα έρθει εκείνη η περίεργη μέρα που θα ανακατευτούν οι ακραία αντίθετοι σε αυτόν τον κόσμο. Θα συγκρουστούν ανελέητα, εκείνες οι κατηγορίες των ανθρώπων που...

19 Σεπτεμβρίου 2019

Άνοιξαν τα σχολεία, μα εγώ δεν είμαι πια παιδί

  Πριν λίγες μέρες ανοίξανε τα σχολεία. Πλημμύρισαν οι δρόμοι με μικρά και μεγάλα παιδιά, φορτωμένα τις βαριές τσάντες τους, να πηγαίνουν και να έρχονται...