Φυγή από τον ρεαλισμό
Μεγαλώσαμε και αλλάξαμε πολύ. Η ζωή μας πίκρανε και αυτό που κατάλαβα με το πέρασμα του χρόνου είναι η θέληση μας για φυγή. Να...
Μεγαλώσαμε και αλλάξαμε πολύ. Η ζωή μας πίκρανε και αυτό που κατάλαβα με το πέρασμα του χρόνου είναι η θέληση μας για φυγή. Να...
Δες! Νύχτωσε έξω. Όταν τα φώτα σβήσουν πια και η ησυχία απλωθεί απ’ άκρη σ’ άκρη, θα βρεθώ πάλι να παλεύω με τους δαίμονες της...
Ένα απόγευμα γεμάτο από άρωμα ginger και όνειρα φεγγαρόστρωτα κάτω από έναν ουρανό γυαλί. Εκεί σε αντάμωσα. Στη στροφή του χρόνου. Στην αλήθεια ενός βλέμματος. ...
Σε ευχαριστώ Θεέ μου, που επέτρεψες την καταστροφή μου. Με βοήθησες μετά από το χάος μου να βρω τον εαυτό μου. Σε ευχαριστώ Θεέ μου...
Μη γίνεις ήλιος. Με τυφλώνει το φως. Με παραλύει η ζέστη. Αστέρι να γίνεις. Να με καθοδηγείς. Να με προσμένεις. Σε παρακαλώ, μη γίνεις ποταμός....
Οι άνθρωποι είχε διαβάσει πως είναι όλοι εν δυνάμει δολοφόνοι, υπάρχει λέει για όλους μια λεπτή κλωστή που αν κοπεί μπορεί να οδηγήσει στο φόνο....
Κρύβεσαι πάλι όπως τότε που ήμασταν παιδιά. Μόνο που τώρα το παιγνίδι έχει γίνει πιο πολύπλοκο. Δεν μπορώ να σε βρω πίσω από τις πόρτες...
Ένα ποτάμι δάκρυα τρέχει, τρέχει προσπαθώντας να πάρει μαζί του ό,τι σε βαραίνει, ό,τι σε καίει προσπαθεί να ελαφρύνει την καρδιά σου να εξαγνίσει τα...
Βαλτώσαμε μωρό μου. Και έφτασε η ώρα να παραδεχτώ πως όλα ήταν μια συνήθεια. Κι έτσι σε αρχειοθέτησα στο πίσω μέρος του μυαλού μου, κι...
Γράφει η Ζωή Παπατζίκου κι η Εύη Μαυρογιάννη. Εύη: Ένας σπόρος αγάπης. Άλλοτε, σπόρος ευτυχίας. Ένας σπόρος που “φυτεύθηκε” σε ανύποπτο χρόνο. Ένα σποράκι που...
Αθόρυβα, σιωπηλά προχώρα. Μην κοιτάς τι αφήνεις πίσω σου. Η ζακέτα που ξέχασες δεν σου χρειάζεται. Τώρα μόνο καλοκαίρι θα υπάρχει για σένα. Τέρμα οι...
Είναι όλα αυτά που γράφονται για αγάπες έρωτες και πάθη. Όλα αυτά είναι η ευτυχία κι όμως κρύβουν τόσο πόνο . Πόνο που δε μπορείς...
Δυο φωνές μέσα μου χρόνια τώρα παλεύουν, σε μια μάχη που φαίνεται πως βγάζει πάντα τη μία νικήτρια. Όσο κι αν προσπαθούν όμως αντίπαλες να...
Σκέφτηκε όλες τις φορές εκείνες που έκανε ένα λάθος και έπεσαν όλοι να την φάνε σαν όρνια. Δε ζήτησε ποτέ βοήθεια από κανέναν, μα ήλπιζε...
Μαγκιά είναι να κάνεις θεαματική έξοδο ισορροπώντας σε ένα τεντωμένο σχοινί για να περάσεις στην απέναντι όχθη σαν άνεμος. Να απορρίπτεις ό,τι σε χαλάει με...
«Μάλλον πρέπει να απομακρυνθούμε! Είναι επικίνδυνα!» Μου ψιθύρισε το μυαλό. Εγώ δεν απάντησα, έμεινα εκεί να κοιτάζω το χάος κατάματα. «Σε παρακαλώ, πάμε να φύγουμε,...
Δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσα πράγματα μπορεί να σκεφτεί κάποιος σε μια στιγμή απόλυτης απομόνωσης. Κάρφωσα το βλέμμα στο κενό και ένιωσα να έρχεται ένα κύμα...
Έχω την ανάγκη να μιλήσω κι εσύ δεν είσαι πουθενά. Μικρές αφορμές που μου δίνονται καθημερινά και ο χρόνος που πλησιάζει πια στο σημείο μηδέν...
Μετέτρεψα τον έρωτα μου για σένα, σε γραπτές σκέψεις. Όλα αυτά που σου είχα κρατημένα, πήραν μορφή σε λίγες γραμμές. Σε ερωτεύομαι ξανά, μέσα...
Ειδυλλιακή η νύχτα απόψε. Ξάστερη, νήνεμη, άβολη. Η ημικρανία μου ταράζει τις σκέψεις. Η ζαλάδα με παρεκτρέπει. Ο δρόμος μου ατέλειωτος, μακρύς και σκοτεινός. Μια...
Άραγε στα πόσα λάθη θα μάθω; Πόσες φορές θα χρειαστεί να αναλωθώ για να καταλάβω την αξία μου; Με κοιτάω στον καθρέφτη, τα μάτια μου έχασαν...
Ανακάτεψε τα μαλλιά μου όπως κάνεις στην ψυχή μου. Γύρισε τα σβούρα και τράβηξε με μαζί σου με δύναμη. Κλείσε με στην αγκαλιά σου σφιχτά...
Όχι, δε θα αλλάξω επειδή οι άλλοι είναι σκληροί. Έτσι γεννήθηκα, να πιστεύω και να δίνομαι. Να πέφτω κάτω και μετά να σηκώνομαι πιο αποφασισμένη...
Ξημέρωσε. Μια απόκοσμη λιακάδα κυριαρχεί. Μια γλυκιά θέρμη αγκαλιάζει τρυφερά το κορμί μου μα μέσα μου μια καταιγίδα μαίνεται. Έξω, κελαηδά ένα αηδόνι. Ένας λυπητερός...
Άφησα στα χείλη μου να κρέμεται ένα τσιγάρο και σε κοίταξα μαγεμένη. Με τύφλωσες και έχεις μουδιάσει τις επιθυμίες μου. Χορεύεις και στάζεις μέλι. Θέλω...