Ψυχογραφήματα

30 Ιανουαρίου 2019

Δεν επιτρέπεται να χτυπάς τον ένοχο

Δεν μπορώ να τους καταλάβω καθόλου τους ανθρώπους… Οι πράξεις τους με αφήνουν άφωνη. Όταν κάποιος σε εκμεταλλευτεί, σε πληγώσει, σε προδώσει, σε πονέσει τι...

30 Ιανουαρίου 2019

Σε αφήνω μόνη σου στη φυλακή που έχτισες

Και κάπως έτσι, απόψε παραιτούμαι. Εγκαταλείπω και την τελευταία μου προσπάθεια να σε πείσω για έναν κόσμο που από την αρχή είχες απορρίψει. Να ψάχνω...

20 Ιανουαρίου 2019

Εκείνοι που έχουν το συναίσθημα πυξίδα και τον πόνο για οδηγό

Από τα τόσα στερεότυπα που ανακυκλώνονται σε συζητήσεις μέσα από δογματικά διαγγέλματα· από τις εξυπνάδες αυτές που αναπαράγονται σωρηδόν γεμίζοντας στήθη με έπαρση κι αλαζονεία·...

15 Ιανουαρίου 2019

“Αντίο”: Η αρχή του τέλους

“Αντίο”: Μια λέξη ζωτικής σημασίας. Πέντε απλά – πλην όμως καθοριστικά γράμματα, τα οποία μπορούν να βάλουν τέλος σε όλα όσα σε κρατούν πίσω και...

8 Ιανουαρίου 2019

Πολλές φορές η επιτυχία είναι ένας δρόμος μοναχικός

Αν υπάρχει κάτι που δεν πρέπει να κάνεις ποτέ στον εαυτό σου, είναι το να αναρωτηθείς αν τελικά έκανες όσα περνούσαν από το χέρι σου...

7 Ιανουαρίου 2019

Μια βόλτα έξω απ’ τις πύλες του Παραδείσου

«Κάπου κάπου με πιάνουν κάτι τάσεις αυτοκαταστροφής. Δεν ξέρω γιατί. Ίσως φταίει που αυτές είναι η έμπνευση μου. Ή ίσως φταίει που κάτι νύχτες σαν...

6 Ιανουαρίου 2019

Νεκρός έρωτας

Σε γραμμές ελεύθερες, άτακτες, μοναχικές γράψαμε για έρωτες. Έρωτες που κράτησαν είτε πολύ είτε λίγο.  Ή που δεν ολοκληρώθηκαν. Μιλήσαμε για σχέσεις, για ανθρώπους, για...

31 Δεκεμβρίου 2018

Ατενίζοντας τον δικό σου oρίζοντα

Στο κατώφλι της Νέας Χρονιάς, έχοντας πια κάνει τον απολογισμό σου, αντικρύζεις τώρα τον Ορίζοντα με καρδιά γεμάτη. Οι δυσκολίες που πέρασες πολλές κι αυτές...

30 Δεκεμβρίου 2018

Νέε χρόνε, φρόντισε το πληγωμένο παιδί στις παγωμένες καρδιές των ανθρώπων

Ξημέρωσε παραμονή πρωτοχρονιάς και η πόλη σφύζει από ζωή. Οι δρόμοι γέμισαν από μικρά παιδιά, τα σπίτια από καλούδια, οι ετοιμασίες για το βράδυ κορυφώνονται...