Μεταξύ μας

Συγχώρα με, Θεέ μου, που δεν αφέθηκα να γίνω βορράς για τα θηρία που ολημερίς τριγύρναγαν ζητώντας ακόρεστα να χορτάσουν την πείνα τους με μένα....

Πονάνε πολύ όλα αυτά που κρύβεις μέσα σου. Αυτά που δεν είχες το θάρρος να πεις κατάμουτρα. Αυτά που δείλιασες να υποστηρίξεις. Αυτά που σε...

Γλυκέ μου, Οδυσσέα, σου γράφω από τη μακρινή χώρα που επέλεξα να ζήσω. Μακριά από όλους αυτούς που σκοτώνονταν στο όνομά μου. Αυτός ο πόλεμος...

Άλλαξα, ίσως να σκλήρυνα πολύ. Ίσως οι γωνίες μου να έγιναν αιχμηρές και να τραυματίζουν όσους πλησιάζουν πολύ κοντά μου. Έπαψα να κρύβομαι και να...

Μεγαλώνουμε! Μεγαλώνουμε κι είναι κρίμα πλέον, να κόβουμε τον εαυτό μας σε κομμάτια. Να τον πετάμε στο δρόμο, βορά των περαστικών. Να αφήνουμε τις ελπίδες...

Είναι γνωστή η αξία, ο προορισμός του θ ε μ έ λ ι ο υ   λ ί θ ο υ, όπου επάνω του στηρίζεται ένα ολόκληρο...

Πάντα, σαν περνά ο καιρός και βλέπεις τα πράγματα από απόσταση, σου φαίνονται όλα κάπως διαφορετικά. Αλλιώς τα μετράς, αλλιώς τα ζυγίζεις, αλλιώς τα αναταξινομείς...

Βρίσκομαι μόνη στο σπίτι μαζί με τα σκυλιά μου. Χαζεύω από το μπαλκόνι μου τη βροχή. Ο Όλιβερ κάθεται ήσυχος δίπλα μου ενώ η Λιλή...

Θέλεις να ερωτευτούμε;  Να λικνίζεται η νύχτα στην κίνηση; Να κοιταζόμαστε στα μάτια  και να μη σταματάμε να μεθάμε από έρωτα; Θέλεις να γίνεις η...

Υψώστε στον αέρα τα ποτήρια. Κάντε πρόποση στο ιερό και άπιαστο όνομά της. Αφήστε να κυλήσει το αλκοόλ μέσα στο αίμα, να ζαλίσει, να παρασύρει,...

Μέχρι τότε ήξερες τον εαυτό σου μέσα από τον τρόπο που σου συμπεριφέρονταν οι άνθρωποι στο περιβάλλον σου. Εκείνοι που ανούσια επαναλάμβαναν τις γνωστές άδειες...

Με προσκάλεσε η αστροφεγγιά σε συνεστίαση. Η Πούλια, ο Αυγερινός, η Μεγάλη Άρκτος με την κόρη της, ήταν όλοι εκεί. Θύμισες τσιμπολογούσαμε και τις κούπες...

Πλησίαζαν μεσάνυχτα! Οι αναμνήσεις τον έπνιγαν. Αδιαφόρησε για τις εσωτερικές συγκρούσεις, ενστικτωδώς  οδηγήθηκε στον υπολογιστή του. “Η δικιά μου” έγραφε η σελίδα με το καταχωρημένο...

Μυρικασμοί ατέλειωτοι. Αναμασημένες σκέψεις. Φεύγουν, ξανάρχονται, επεξεργάζονται, αναλύονται τόσο ώστε να μένουν στεγνές. Μένει η πρώτη ύλη. Συντροφικότητα. Είναι άραγε τόσο μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή...

Πώς να ήταν άραγε μια ζωή δίχως εσένα; Πώς να ήταν μια μέρα που θα ξυπνούσα και δε θα έβρισκα μήνυμά σου στο κινητό μου...

Γύρισε βαριεστημένα τα κλειδιά στην πόρτα, έβγαλε τις άβολες γόβες και μαζί όλο το dress code της δουλειάς και αφήνοντας απ’ έξω τον πολυφορεμένο ρόλο...

Πάντα θαύμαζα τους ελεύθερους ανθρώπους. Μην μπερδεύεστε, ελεύθερους δεν εννοώ απαραίτητα τους μη δεσμευμένους. Εννοώ, το ακριβώς αντίθετο. Όλους αυτούς που επέλεξαν συνειδητά να δεσμευθούν...

Μιας και οι ψυχές αφέθηκαν ελεύθερες στη γη Και όμορφα, σοφά κορμιά τις συνόδευσαν εκεί Όλες οι εμπειρίες φαντάζουν σαν μαγεία Όλες οι αναμνήσεις γίνονται...

Να φεύγεις. Κάθε φορά που ο κλοιός στενεύει και τα περιθώρια εξαντλούνται να φεύγεις. Κάθε φορά που ξεμένεις από επιλογές· που τα κίνητρα εκλείπουν και...

Ευτυχώς που υπάρχουμε και εμείς που το νοιάξιμό μας είναι τόσο αληθινό, όσο και ότι αύριο θα ξημερώσει.. Που το φωνάζει η αγωνία στα μάτια...

“Θα πάρει… Δεν μπορεί, κάποια στιγμή θα πάρει!” Η ίδια σκέψη κάθε μέρα. Η ίδια ψυχοφθόρα προσμονή. Το ίδιο βλέμμα, φορτωμένο κενό και αγωνία, κάθε...

Σκηνές επαναλαμβανόμενες. Εικόνες βγαλμένες από το κοντινό ή και το μακρινό παρελθόν. Όλα ίδια, τετριμμένα χωρίς καμιά ουσιαστική διαφορά από τον προηγούμενο ή τον επόμενο....

Η ζωή χαράσσει λόγους και πορείες στο δύσβατο της μονοπάτι της και εμείς ακολουθούμε. Και όλα στη ζωή συμβαίνουν για κάποιο ανεξήγητο λόγο στην αρχή,...

Σήμερα γιορτάζουν οι μάσκες που ζουν αιώνες τώρα. Παίρνουν ζωή σε κάθε τους ενσάρκωση. Διηγούνται γλυκές ιστορίες και πικρές αλήθειες. Σήμερα γιορτάζουν οι μάσκες. Όχι...

Ψυχικά ασταθείς και ολίγον (δια)ταραγμένοι οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα γύρω μου. Ολοένα και αυξάνεται με ανησυχητικούς ρυθμούς η κατηγορία αυτή. Βρίσκονται συνεχώς σε μια μόνιμη...