Βιωματικό

Χθες ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου. Μια μέρα σημαδιακή για μένα αλλά και για την οικογένειά μου και τους φίλους μου. Στα...

Τους πάτησα κάτω με όλες μου τις δυνάμεις. Πήρα μια βαθιά ανάσα και γέμισα το μέσα μου με οξυγόνο και φύσηξα δυνατά – τους έδιωξα...

…από παιδί περπάτησα σε δρόμους και μονοπάτια που ήταν γεμάτα με ολάνθιστα λουλούδια, χιλιάδες χρώματα ανακατεμένα και σπάνιες μυρωδιές… …λίγο αργότερα, οι ίδιοι δρόμοι και...

Στα 53 μου… Δεν ψάχνω πια να αποδείξω τίποτα  – ούτε στους άλλους, ούτε στον εαυτό μου. Κάποτε ήμουν γεμάτη ανασφάλειες. Στην εφηβεία μου, εκείνα...

Είμαι σχεδόν 53. Από αρκετά μικρή έγραφα και πολύ γρήγορα κατάλαβα πως οι λέξεις ήταν ο μόνος τρόπος να αποφορτιστώ. Αναρωτιέμαι συχνά αν οι λέξεις...

Γιαγιά μου… Φέτος, συμπληρώνονται 24 χρόνια από τότε που έφυγες και ακόμα δεν κατάλαβα πώς πέρασαν τόσα χρόνια! Ήσουν η μάνα της μάνας μου και...

Το πρώτο μεγάλο ψέμα ήταν ότι κέρδισα το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό διηγήματος του περιοδικού “Ταχυδρόμος”. Ήξεραν γιατί με αποκαλούσαν “Βαρόνο Μινχάουζεν” στην οικογένειά μου....

Είδα τον παλιό μου εαυτό σε ένα καφέ, μέσα σε ένα απομονωμένο στενάκι. Ίσως να ήμουν 16 τότε, φορούσα σιδεράκια, είχα κοντά μαλλιά και γελούσα...

Όταν όλοι οι άλλοι φώναζαν «ΟΧΙ!» εγώ είπα το μεγάλο «ΝΑΙ!» κι έτσι έκανα την πρώτη επανάστασή μου! Οι γονείς μου χάρηκαν πολύ. Ειδικά η...

«Αυτό το κείμενο είναι αφιερωμένο σε  όλους όσους έζησαν στον κόσμο της ντροπής και ξέφυγαν, σε όλους όσους παλεύουν να ξεφύγουν από αυτόν και σε...

Έκλεισα την πόρτα πίσω μου και με βήμα σταθερό προχώρησα προς την έξοδο. Ένας κύκλος χρονών, μόλις είχε φτάσει στο τέλος του. Τώρα ήμουν πλέον...

Άφησε στην άκρη τη μαυρίλα που σε έντυσαν και κοίτα πίσω αυτά που πέρασαν και θυμήσου πόσο ξένοιαστα ήταν όλα κάποτε. Τότε που η αγνότητα...

Με τον εγκέφαλό μου ξανασυστηθήκαμε γύρω στα 35 μου με 40. Αναποδιάρης τύπος, πάντα με έκανε ό,τι ήθελε και κάποιες φορές με βασάνιζε. Ατίθασο παιδί,...

Όταν γίνεσαι μαμά στην κυριολεξία αλλάζουν τα πάντα, μέσα και έξω. Σαν να πεθαίνεις και να ξαναγεννιέσαι ένα πράγμα! Δεν είναι τυχαίο αυτό που λένε...

Ένα διαφορετικό συναίσθημα σε κάθε μου αναπνοή. Μου πήρε καιρό να σκέφτομαι. Ανησυχώντας αν θέλω να εξομολογηθώ για αυτό το στοιχειό που για χρόνια έγινε...

Έμαθα και άλλαξα. Δυσκολεύτηκα πολύ αλλά στο τέλος τα κατάφερα. Έμαθα να αντιστέκομαι στη μόδα που προστάζει τούτη εδώ η εποχή. Έμαθα με κόπο και...

Το κείμενό μου μπορεί να είναι κάπως θλιμμένο, όπως τα μάτια μου, που παρ’ όλο που χαμογελάω συνέχεια, πάντα έβγαζαν μια λύπη μια μελαγχολία. Μια...

Ποτέ μου δεν κατάφερα να φτάσω στην κορυφή που ήθελα. Πάντα ένα εμπόδιο υπήρχε στην ανοδική πορεία μου. Για την ακρίβεια, αυτός ο ασήμαντος μικρόκοσμός...

Μια τυχαία γνωριμία με μια σπουδαία γυναίκα που πραγματικά γρήγορα αποδείχτηκε πως στάλθηκε από το Θεό στο δρόμο μου.   Ένας άνθρωπος που μου απέδειξε...

Τα προηγούμενα χρόνια, θυμάμαι έντονα τον εαυτό μου να κάνει ένα πολύ μεγάλο λάθος. Κάθε φορά που συνέβαινε κάτι καλό, φρόντιζα να το τροφοδοτώ με...

Σήμερα κλείνεις τα πέντε. Σε κανονικές συνθήκες θα πήγαινες στα προνήπια, να παίξεις και να μοιραστείς τη χαρά σου με τις φίλες σου και τους...

Μάλλον θα αναρωτιέσαι κι εσύ τώρα και δικαιολογημένα, για ποια Μαρία μιλάω και γιατί να πρέπει να σε νοιάζει κι εσένα για τη συγκεκριμένη Μαρία....

Καλησπέρα. Εάν όλα έχουν πάει καλά, είναι Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 1998 απογευματάκι και ξαπλωμένος στο κρεβάτι της οδού Σκοπέλου 28 στην Κυψέλη με το τσιγάρο...

13 Φεβρουαρίου. Παγκόσμια ημέρα ραδιοφώνου σήμερα. Με θυμάμαι να ακούω ραδιόφωνο από τα γεννοφάσκια μου. Έρωτας μεγάλος και ατελείωτος. Οι πρώτες αναμνήσεις ξεκινούν από όταν...

Από μικρούλα με θυμάμαι να παίζω με τις λέξεις, να προσπαθώ να γράψω τραγούδια, στίχους και ποιήματα, να αποτυγχάνω παταγωδώς γελώντας με τις δημιουργίες μου...