Μεταξύ μας

Χαίρετε. Την ώρα που γράφω αυτό το άρθρο, ρίχνω μια ματιά στο παράθυρο που το λούζει το φως του ζωοδότη ήλιου. Είναι ζεστό αυτό το...

Έρχεται η στιγμή που βρίσκεις τον απαραίτητο χρόνο, ανοίγεις τον υπολογιστή και αποφασίζεις να γράψεις. Στο μυαλό σου αναβοσβήνει μία ταμπέλα: «καραντίνα», ξανά και ξανά....

Δεν είμαι άγγελος, για την ακρίβεια δε θα γίνω ποτέ. Ίσως κάπου πίσω στην άκρη του μυαλού μου κάνω και σκέψεις διαβολικές. Ούτε και ήταν...

Ι: H κολλητή μου η Ελπινίκη, μου ζητάει σαν χάρη να κρατήσω λίγο τον Φαίδωνα. Δεν μπορώ να αρνηθώ επειδή έχω αδυναμία στο Φαίδωνα αφενός,...

Είναι ωραίος ο ήχος που παράγει η λέξη «σ’αγαπώ».. δονείσαι ολόκληρος στις συλλαβές του. Γεννιέσαι χιλιάδες φορές μέσα στα φωνήεντα και στις αποκοπές των φθόγγων...

Εσύ, δε θες να μου μιλάς. Τις αποστάσεις σου κρατάς. Πού να’ σαι τέτοια ώρα, ποια αγκαλιά ζητάς;   Στείλε μου ένα μήνυμα, έστω και...

Η Ελευθερία και ο Κώστας γνώριζαν τα κοινά τους σημεία αλλά και εκείνα στα οποία διέφεραν. Αποφάσισαν και παντρεύτηκαν με την πρόθεση να παραχωρήσουν μέρος...

Πεπρωμένο, γραφτό, κισμέτ ή μοίρα; Πώς αποκαλούμε αυτά που, ενώ προσπαθούμε να αποφύγουμε, μας συμβαίνουν, είτε είναι πρόσωπα που συναντάμε, ή καταστάσεις που ζούμε; Πράγματα...

Ένας φίλος, κάποιος φίλος, κάποτε γνώρισα έναν φίλο. Φιλαράκο μου, εγώ θα είμαι πάντα για σένα εδώ. Εγώ σε έχω συγχωρέσει και θέλω να μπορώ...

Ανοίγει την τηλεόραση κάθε μέρα την ίδια ώρα, εκεί, γύρω στις πεντέμιση το απόγευμα. Έχει τελειώσει το πρόγραμμα της μέρας του. Μη φανταστείς, την πρωινή...

Δεν είναι εύκολο τελικά να βρεθούμε στη διαδρομή που εμείς λαχταρούμε. Άλλωστε, αν ήταν θα το είχαμε πράξει εδώ και καιρό. Άλλο το τι επιθυμεί...

Πυροβολούν αλύπητα, με γυμνό μάτι, στο κέντρο της καρδιάς. Ορέγονται σώματα, χωρίς ίχνος τύψεων. Αγάπες ικανές να φουντώσουν συναισθήματα και να ξεσκίσουν σάρκες. Αγάπες ανίκανες...

Βλέμμα σιγουριάς, χαμόγελο πλαγιαστό, ύφος αυτοπεποίθησης. Διόρθωνε το ρολόι του στο δεξί του χέρι ελέγχοντας την ώρα. Με το αριστερό την κράταγε, την έκλεινε στην...

Από το πρωί εμφανίστηκαν στο μπαλκόνι μου. Έφτιαξα καφέ και κάθισα στη ροζ καρέκλα μου. Η γιαγιά επέμενε πως πρέπει επιτέλους να πάρω ένα κανονικό...

Έρημοι άνθρωποι. Άνθρωποι μονάχοι! Ζουν ανάμεσα μας… πολλοί τους προσπερνάνε. Λίγοι τους αντικρίζουν κατάματα. Υπάρχουν παντού και ολοένα πληθαίνουν. Τους συναντάς συνήθως με σκυμμένο κεφάλι...

Εσωτερική πάλη με το σκοτάδι Κατάλαβα το σκοτάδι, όταν γέμισα μέσα μου μαυρίλα. Αντίκρισα εσωτερικές αλήθειες από αυτές που δε χρειάζονται κατανόηση, αλλά θάρρος για...

Στην ακροθαλασσιά, τα κύματα μ’ αγκάλιασαν, με έπνιξαν και είχα στο στόμα μια γεύση από αλάτι.   Λίγο πριν το τελευταίο τέλος, μια αύρα θεϊκή,...

Κράταγα αγκαλιά όλα τα όμορφα λόγια σου, το βράδυ τα σκέπαζα και κοιμόμουν μαζί τους. Χρωμάτιζαν τα όνειρά μου με τα δικά σου χρώματα. Άλλαζαν,...

Νέο κλείσιμο των πάντων αλλά πώς ξεχνάς το προηγούμενο; Το μυαλό θυμάται λεπτό προς λεπτό κάθε ημέρα, συναίσθημα και αποτέλεσμα. Όμως αυτή τη φορά, τα...

Ανήκει σε αυτούς που εργάζονται στο κομμάτι της εκπαίδευσης και εξαιτίας των μέτρων δουλεύει από το σπίτι. Προσπαθεί να κάνει όσο το δυνατόν καλύτερη δουλειά,...

Έχω ξαπλώσει και προσπαθώ να χαλαρώσω μπας και με πάρει ο ύπνος. Ξέρεις, αυτή εδώ είναι η πιο επικίνδυνη ώρα της ημέρας, γιατί ξεπηδούν από...

Σκοτείνιασαν τα μέσα μου. Βράδιασε στην ψυχή μου, σαν μέρα που έχασε το φως της και νύχτωσε – δύοντας ο ήλιος της. Το σκοτάδι άπλωσε...

Είναι Τετάρτη βράδυ, τα αστέρια και το φεγγάρι καθρεφτίζονται στη θάλασσα, ενώ φωτίζουν μέχρι και τις πιο απόμερες γωνιές του πλανήτη. Σε μια τέτοια γωνία,...

Είναι και κάτι άντρες φίλη… χειρότεροι και από την πουτάνα στην ψυχή που τραγούδησε κάποτε ο Νικολάκης. Αν έχεις βίωμα, περαστικά σου και συμπάσχω στο...

Που λες, δε βρίσκεις εύκολα πια να “ακουμπήσεις” την ψυχή σου, φίλε. Δεν ξέρω τι γίνεται στον κόσμο αυτό. Κουράστηκαν οι άνθρωποι. Έγιναν καχύποπτοι, σκληροί,...