Μεταξύ μας

Ζύμωσα τη θλίψη μου κάπως άτσαλα.                                                                           ...

Μέσα μου κοιμάται μια θλίψη για όλα αυτά που κατά καιρούς  σου φώναζα κι εσύ αρνιόσουν πεισματικά να ακούσεις. Μέσα μου κοιμάται μια θλίψη για...

Το μεγάλο πνεύμα, θα σε βγάλει απ’ τον βούρκο. Ούτε τη σιωπή σου δε θα ακούς. Θα είσαι ένα με το πνεύμα, δίχως αντιπερισπασμούς. Το...

Σιώπησε και κοίταξε. Η άνοιξη, μας ήρθε λαβωμένη. Σώπα κι αφουγκράσου. Διάχυτη η οσμή της φθοράς, ρίχνεται σε πάλη αδυσώπητη στου καιρού τη λυσσαλέα μάχη....

Ένα κορίτσι στέκεται πίσω από ένα παράθυρο. Φορώντας λευκό μακρύ φόρεμα, σκορπά το βλέμμα της στον ορίζοντα. Περιμένει. Ίσως κάποιον, ίσως κάτι, ίσως τίποτα. Στέκει...

Πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει από κάποιους τη φράση: «Α, εγώ τα λέω έξω από τα δόντια» ή ακόμα πόσες φορές δεν έχουμε...

Ήταν κάποτε ένας πιανίστας που του είχαν κολλήσει το παρατσούκλι «μουσικάντης». Στα χέρια του οι νότες αποκτούσαν χαρακτήρα, τις έντυνε με λέξεις που ήταν φορτισμένες...

Κοιτάζω το πρόσωπό μου στον καθρέφτη. Ο χρόνος έχει ήδη αρχίσει ν’ αφήνει πάνω του τα σημάδια του. Ρυτίδες στο μέτωπο, άλλες μικρές, άλλες πιο...

Κι’ αν με ρωτήσουν τώρα; Χμ! απάντηση καμία δεν έχω να δώσω. Για όσους δε με χώνεψαν ποτέ μια ευχαρίστηση θα είναι και το ξέρω....

Δε μου αρκεί να με ερωτεύεσαι επειδή σου γελάω κι επειδή περνάμε καλά. Ούτε επειδή είμαι η πρώτη που θα σκεφτείς να πάρεις τηλέφωνο, όταν...

Δυο βιολιά που κλαίν’ καημούς, σε μια νύχτα φορτωμένη  ερημιά και χαλασμό.   Νότες παλιές αλλοτινές,  που αγκομαχάνε να σωθούν,  σ’ ένα ραδιόφωνο  φθαρμένο και...

Θαύματα δεν είδα ποτέ να γίνονται γύρω μου. Από εκείνα τα θαύματα που γεμίζουν πόθο τις καρδιές των ανθρώπων για αλλαγή και πρόοδο. Θαύματα σου...

Θέλω πολύ να πάψω να θυμάμαι εκείνη την ημέρα. Γυρίσαμε με τον Άνθιμο από το σχολείο και μόλις περάσαμε το κατώφλι του σπιτιού μας αντικρίσαμε...

Μάλλον θα αναρωτιέσαι κι εσύ τώρα και δικαιολογημένα, για ποια Μαρία μιλάω και γιατί να πρέπει να σε νοιάζει κι εσένα για τη συγκεκριμένη Μαρία....

Σφράγισες την πόρτα μα αναζητάς την έξοδο κινδύνου λύση μαγική στα άλλοθί σου. Ζητάς τη φυγή σου. Τα όρια που χάραξες δεν σε χωράνε, δεν...

Πέρασαν τόσα βράδια χωρίς εσένα, μάτια μου. Βασανιστικά κυλούσαν οι ώρες και οι μέρες προσπαθώντας να σε ξεχάσω. Να σε βγάλω από το μυαλό μου,...

Ρίζωσες μέσα μου την άνοιξη. Τα φύλλα πάνω στο έδαφος. Θόρυβος στο μυαλό μου, σιωπή και χάος. Κοιτώ μια φωτογραφία σου, τη βάζω στο στήθος...

Εξακολουθείς να κάνεις τα ίδια λάθη, παραμελώντας τα δικά σου θέλω. Υποτίμησες τις αντοχές της ψυχής σου και καθημερινά τη συνθλίβεις. Όσο κι αν προσπαθείς...

  Τα παιδικά μου χέρια αγκιστρώνονταν στο συρματόπλεγμα, θαρρείς κι αυτό θα πέταγε και θα με παρέσερνε μαζί του! Κοίταγα με λαχτάρα τα μεγαλύτερα παιδιά, που φορτωμένα...

«Σκαρφάλωσα τα βουνά της μοναξιάς, περπάτησα τα μονοπάτια του εγωισμού και τρυπήθηκα από τα αγκάθια της θλίψης!» Φώναξε ο νεαρός στον γέροντα και έκανε μια...

Ήθελα να φύγω. Δε με ένοιαζε για πού. Απλά μωρέ να φτιάξω μια βαλίτσα. Να ρίξω μέσα τα απαραίτητα. Όχι πολλά, τα απαραίτητα. Δύσκολο να...

Έχεις περπατήσει πλάι στην αγάπη ποτέ, ή μήπως σε έχει καταπιεί αυτή η ζούγκλα των ανθρώπινων θηρίων. Έχουν αντικρίσει ποτέ τα μάτια σου πράγματα όμορφα...

Μεγαλώνοντας διαβάζεις τα πράγματα διαφορετικά, κρίνεις και κρίνεσαι, αντιλαμβάνεσαι και κατανοείς, μπερδεύεσαι και συμπεραίνεις. Έχεις αποκτήσει εμπειρίες, οι οποίες σε κάνουν να βλέπεις το καθετί...

Καλησπέρα. Εάν όλα έχουν πάει καλά, είναι Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 1998 απογευματάκι και ξαπλωμένος στο κρεβάτι της οδού Σκοπέλου 28 στην Κυψέλη με το τσιγάρο...