Ψυχογραφήματα

Είναι και αυτός ο ήλιος που’ χει βαλθεί να μου σπάσει τα νεύρα. Η Άνοιξη οργιάζει έξω και εγώ δεν μπορώ να την χαρώ. Εγώ...

Εγκλεισμός σε 4 τοίχους. Ένα αίσθημα αποπνικτικό η εκούσια φυλάκιση. Μια βραχνάδα οι σχέσεις που χάνονται σε καλώδια τηλεφώνων. Ο φόβος διάχυτος, ο πανικός δεδομένος....

Πάει, τελείωσε. Αυτό ήταν. Η αρχή του τέλους αυτού του κόσμου. Δοκιμάζονται αντοχές, συνειδήσεις. Μα κυρίως δοκιμάζεται σκληρά το μέσα μας. Συνθλίβεται. Χαμήλωσε η φωνή...

Αλήθεια τώρα, βαρέθηκα και στο λέω με το χέρι στην καρδιά, φτάνει. Αντιλαμβάνομαι πως η κατάσταση που ζούμε είναι πολύ δύσκολη, μένουμε στα σπίτια μας...

Ο Κορωνοϊός μας χτύπησε την πόρτα. Ένας αόρατος εχθρός. Μία απειλή σοβαρότατη για τον πληθυσμό μας. Η παρουσία του δυστυχώς πέρα από τα άλλα απειλεί...

Κόντρα στις αντιθέσεις και στα παράλογα γιατί έτσι γουστάρω. Όχι γιατί θέλω να κάνω επανάσταση. Απρόβλεπτη γίνομαι επειδή κάποιες φορές με τρελαίνουν τα πρέπει. Θυμώνω...

Ώρες ώρες οι στιγμές με μπερδεύουν αφάνταστα. Με βάζουν σε διαδικασίες που αναίτια θέλω να σκεφτώ το μέλλον μου. Μα πάλι μέσα μου ηχεί εκείνη...

Μέσα μου κοιμάται μια θλίψη για όλα αυτά που κατά καιρούς  σου φώναζα κι εσύ αρνιόσουν πεισματικά να ακούσεις. Μέσα μου κοιμάται μια θλίψη για...

Ένα κορίτσι στέκεται πίσω από ένα παράθυρο. Φορώντας λευκό μακρύ φόρεμα, σκορπά το βλέμμα της στον ορίζοντα. Περιμένει. Ίσως κάποιον, ίσως κάτι, ίσως τίποτα. Στέκει...

  Τα παιδικά μου χέρια αγκιστρώνονταν στο συρματόπλεγμα, θαρρείς κι αυτό θα πέταγε και θα με παρέσερνε μαζί του! Κοίταγα με λαχτάρα τα μεγαλύτερα παιδιά, που φορτωμένα...

Έχεις περπατήσει πλάι στην αγάπη ποτέ, ή μήπως σε έχει καταπιεί αυτή η ζούγκλα των ανθρώπινων θηρίων. Έχουν αντικρίσει ποτέ τα μάτια σου πράγματα όμορφα...

Να τους πείτε πως δε με αφορούν. Αδιάφορα τα βλέμματά των. Πρόσωπα ολόιδια του πλήθους. Φωνές, βουητό στο νου μου. Αν δεν είναι εκείνος, πείτε...

Για μερικούς ήμουν αρκετά καλή. Για κάποιους άλλους πάλι ήμουν πολύ κακή, ίσως και αρκετά αντιπαθητική. Μέση κατάσταση δεν υπήρχε με τους ανθρώπους. Ή που...

Τα λόγια βγαίνουν βεβιασμένα και τα μάτια δεν αντέχουν στο αντίκρισμα του βλέμματος και χαμηλώνουν. Μοιάζει ανυπόφορο το παρατεταμένο κοίταγμα, δε γίνεται απλά. Η λαχτάρα...

Χρειάζεσαι γνώριμα χέρια που ξέρουν πώς να σε ηρεμούν, που θα μπορείς να χάνεσαι μέσα τους και θα αισθάνεσαι γαλήνη. Μόνο τότε μπορείς να προχωράς...

Μάτια υγρά, χείλη σφιγμένα, ανάσα καυτή. Στέρεψε το οξυγόνο μου. Η απελπισία συσσωρεύτηκε σαν κόμπος στο λαιμό μου και η απογοήτευση ηχεί στα στήθη μου...

Άρχισα να μεταλλάσσομαι. Καιρό τώρα ξεκινούσε μέσα μου μια αλλαγή που από κανέναν δεν ήταν ορατή, πέρα από εμένα. Μόνον εγώ την καταλάβαινα. Άρχιζα να...

Ανοίγεις τα μάτια σου και αναζητάς ό,τι γνωρίζεις στον περιβάλλοντα χώρο. Αισθάνεσαι ανακούφιση που βρίσκεσαι εδώ. Το βλέμμα κατευθύνεται έξω δεξιά στα κόκκινα φώτα από...

    «Ν’ απομείνεις μόνος και ν’ αρχίσεις να πλάθεις εσύ, με μοναχά τη δύναμή σου, έναν κόσμο που να μην ντροπιάζει την καρδιά σου.»...

Φοβάμαι. Φοβάμαι πολύ. Ξαφνικά νιώθω οι μέρες να φεύγουν γρήγορα. Πότε ξημέρωσε και ποτέ βρέθηκα άλλο ένα βράδυ να κάθομαι στο σκοτάδι και να φοβάμαι;...

Σε μια καθημερινότητα γεμάτη άγχος, υποχρεώσεις και απελπισία, δυο ψυχές ανταμώθηκαν. Δεν είχαν σώμα, δεν είχαν μορφή και όμως ερωτεύτηκαν. Πόσες φορές προσευχήθηκαν αυτός ο...

Η ζωή είναι δύσκολη παππού…   Έχει μια γεύση, στυφή και πικρή μαζί. Καμιά φορά γλυκίζει, αλλά είναι για τόσο λίγο, που δεν προλαβαίνεις να...

Και πάλι απόψε στο όνειρο μου, ήταν εκεί. Σχέσεις που δεν πέτυχαν, φίλοι που δεν είναι σήμερα κοντά μου, ευκαιρίες που έχασα και τα όνειρα...

Συννέφιασε, συννέφιασε και ρίξαμε ένα κλάμα. Το παιδικό, το χρόνια κρατημένο.   Βροχή δεν είδανε απόψε οι αγγέλοι, μόνο πρόσωπα δίχως τις μάσκες.   Κλαίγανε...

Έχω μια καρδιά να χαρίσω. Μα δεν θα την αφήσω σε τρύπιες αγκαλιές κι ετοιμόρροπες αγάπες. Είχε από αυτές, φτάνει. Πληγώθηκε, λερώθηκε, βούλιαξε. Έγειανε ευτυχώς....