Ταξίδι στον ιδεατό κόσμο
Είναι στιγμές που θέλεις να χαλαρώσεις Υπάρχουν οι στιγμές που ηρεμείς, ταξιδεύοντας σε ένα όνειρο Μέρες κουραστικές, γεμάτες ένταση και χωρίς χρόνο, όταν φτάνουν στο...
Είναι στιγμές που θέλεις να χαλαρώσεις Υπάρχουν οι στιγμές που ηρεμείς, ταξιδεύοντας σε ένα όνειρο Μέρες κουραστικές, γεμάτες ένταση και χωρίς χρόνο, όταν φτάνουν στο...
Άφησες χρόνια να περάσουν και ανθρώπους να διαβούν το κατώφλι της ψυχής σου. Ανθρώπους που δεν προσπάθησαν ποτέ τους να την νιώσουν τελικά. Δέσμια...
Δώσ’ μου λίγο χώρο.. και τη στιγμή σου εγώ θα στέψω αιωνιότητα.. Δώσ’ μου λίγο φως.. κι όλο τον γαλαξία θα βάλω φωτιά, ν’...
Κι όμως πέρασε ένας χρόνος… Τι γρήγορα που περνά ο καιρός! Μεταξύ μας ξεκινήσαμε, και μεγαλώσαμε γρήγορα. Μεταξύ μας, ήμουν πολύ περήφανη που έχω γενέθλια...
Είναι λοιπόν σαν χτες που άνοιξε τις πόρτες του αυτό το σπίτι. Γιατί αυτό είναι, μέσα στο οποίο ανθρώπινες ψυχές συνυπάρχουν παρέα με τις λέξεις...
Ένας χρόνος Μεταξύ μας. Ταξίδι στις λέξεις και στη ζωή. Χαίρετε. Ένα χρόνο πριν γεννήθηκε το Μεταξύ μας. Λένε ότι οι αριθμοί είναι ο...
Από τα τόσα στερεότυπα που ανακυκλώνονται σε συζητήσεις μέσα από δογματικά διαγγέλματα· από τις εξυπνάδες αυτές που αναπαράγονται σωρηδόν γεμίζοντας στήθη με έπαρση κι αλαζονεία·...
Μα γιατί μου φαίνεται σα να ήταν μόλις χθες! Πέρασε λέει ένας χρόνος. Ένας χρόνος, που μόλις είχε ξεκινήσει βρίσκοντάς με χαμένη, να ψάχνω κάπου...
Ξεκινήσαμε μόνοι, δειλά δειλά αραδιάζοντας τις κουβέντες μας σε ένα χαρτί ή έναν υπολογιστή για να ικανοποιηθεί η συνείδησή μας και να γαληνέψει η ψυχή...
Γκρεμίστηκε όλη η ζωή σου.Το ξέρω. Σε νιώθω. Θαρρείς πως είναι εύκολο για ενα κορμί να ξαπλώνει πια στη πλευρά που κάποτε κοιμόταν η αγάπη...
Παρασκευή απόγευμα. Πίνω τον καφέ μου μπροστά από την Καπνικαρέα, στο Μοναστηράκι, στο γνωστό εκείνο πεζούλι που με έχει φιλοξενήσει άπειρες φορές στα ζόρια μου...
Φοβάμαι… Φοβάμαι πως μια μέρα δεν θα είσαι εκεί Θα ξυπνήσω, Θα κοιτάξω γύρω μου Και το μόνο που θα αντικρίσω Θα είναι η απουσία...
Αρθογραφώ σε ένα πι-σι (pc) που είναι έτοιμο να σπάσει… τώρα αν σπάσει γιατί γράφω γράφω και σταματημό δεν έχω ή θα το σπάσω εγώ...
Ήθελα βαθιά να σας ευχαριστήσω για κάθε φορά που με σώζατε από εκείνα που εσείς νομίζατε πως κινδυνεύω, όμως ήρθε η ώρα να χωρίσουμε τους...
Στης αμφιλύκης την αιώρα θα ξαπλώσω τα χάδια της ανάγκης σου. Εκείνα που ξοδεύονται σε υποσχέσεις κι ενθουσιασμούς τυχάρπαστους και συγκυριακούς. Είναι στιγμές που βουλιάζω...
Χρειάζομαι χώρο. Όχι απόσταση μην μπερδεύεσαι. Χρειάζομαι χώρο για να μπορώ να ανοίγω διάπλατα τα φτερά μου. Όσες φορές προσπάθησα να στριμωχτώ κατέληξα πληγωμένη. Χρειάζομαι...
Γράψε για τους φόβους σου, τα τοπία, τους γαλαξίες που βλέπεις μέσα στα μάτια μου. Γράψε για το χάδι που άφησες στην κρύα πλευρά του...
Τις τελευταίες ημέρες, γίνεται ένας πανζουρλισμός με τη νέα μόδα του #10yearschallenge. Δε λέω, διασκέδασα πολύ με την ιδέα, μάλιστα όλο αυτό έκρυβε και μια...
Έκαψες τα “φτερά” μου πριν καν αναπτυχθούν σωστά. Ήταν ακόμα μαζεμένα, τσαλακωμένα, δεν είχα προλάβει να τ’ανοίξω. Κι ήρθες εσύ, φως δυνατό και με τύφλωσες....
Δεν ξέρω αν οι νεράιδες ήταν όντως ξεπεσμένες θεότητες. Ο διαχωρισμός τους επίσης σε καλές και κακές θα έλεγα πως με χαλάει. Για μένα ο...
Φρεσκότατο και επί του πιεστηρίου το νέο διαδικτυακό σοσιαλμιντιακό παραλήρημα, που υποβάλλει τους χρήστες των κοινωνικών δικτύων στην «πρόκληση» να αναρτήσουν φωτογραφίες τους σύγχρονες ,...
Μερικά βιβλία γράφονται σε γλώσσα ωμή. Όχι πεζή. Ωμή σε σημείο αισχρότητας. Είναι εκείνα τα βιβλία που δεν τα αντέχουν όλοι. Κάποιους τους ενοχλούν. Λείπει...
Άνοιξε το βιβλίο της ζωής σου και διάβασε σελίδα, σελίδα αργά χωρίς να βιάζεσαι αυτά που έχεις γράψει έως σήμερα. Προσπάθησε να σκεφτείς τι αξίζει...
Μην το αναβάλλεις! Αλήτεψε, ταξίδεψε, γέλα δυνατά, χόρεψε στη μέση του δρόμου, γίνε μούσκεμα απ΄την βροχή, βγες βόλτα μία ηλιόλουστη μέρα, παίξε σαν παιδί. Πιάσε...
Περίεργη μέρα σήμερα, μουντή στα γκρίζα ντυμένη, άχαρη και σιωπηλή. Δεν θα της κάνω όμως το χατίρι, μονόλογο μπορεί να στήσω, ακόμη και χορό μα...