Αγαπημένε μου!
Κλείνοντας η πόρτα ερμητικά το μόνο που κατάφερα να κάνω ήταν να σύρω τα πόδια μου ως τον καναπέ να ξαπλώσω. Δεν ξέρω πως κατάφερα...
Κλείνοντας η πόρτα ερμητικά το μόνο που κατάφερα να κάνω ήταν να σύρω τα πόδια μου ως τον καναπέ να ξαπλώσω. Δεν ξέρω πως κατάφερα...
Ημερολόγιο,καταχώρηση: 35879, Ημερομηνία: 28-02-2019 Άλλη μια μέρα που έφτασε στο τέλος της. Ο ήλιος αποτραβιέται και χάνεται λίγο-λίγο πίσω από τα βουνά. Το...
Παγκόσμια ημέρα κατά του σχολικού εκφοβισμού σήμερα. Κατά του bullying όπως έχει επικρατήσει, τα τελευταία χρόνια, να λέμε. Bullying. Σχολικός εκφοβισμός. Όπως και να το...
Κυλάει αργά, κυλάει σταθερά. Ο ήχος των γραμμών σταθερός, μονότονος θα έλεγε κάνεις και το βουητό του συρμού σε αποκομίζει. Σε ένα βαγόνι του μετρό,...
Κάποια συναισθήματα, τα ζεις απόλυτα, στο μέγιστο βαθμό τους, ανεξάρτητα από την κατάληξη. Γιατί απλά δεν ελέγχονται, δε δαμάζονται, ούτε κι εξηγούνται. Κι ο...
Με πυρομπογές θα κατασκευάσω ένα ξύλινο ομοίωμα απ’ τα χρώματα της λήθης να σε νοσταλγώ κι εκεί να καίω τις πειραγμένες μου διαθέσεις. Θ’ ανάψω...
Εσύ που με το αετίσιο μάτι σου ζυγίζεις τους ανθρώπους. Συγκεκριμένα, τις γυναίκες! Μετράς και αναμετριέσαι προχωρώντας κατά πως γέρνει η ζυγαριά σου. Ασχολείσαι μόνο...
Κομψοτέχνημα θανάτου ο έρωτας. Αγάλματα εκστατικά εκπορνεύονται για μια δόση νωχελικής αγάπης. Αεργία ψυχών μπροστά σε τούτο το ερωτικό μνημείο. Πόνος ψευδής και δάκρυα μωρού...
Ολόκληρη η ζωή σου ένα φθηνό αλισβερίσι. Ένα σκέτο πάρε – δώσε σε ένα ιδρωμένο σεντόνι που διαρκεί τόσο όσο το αναφιλητό που στοιχειώθηκε στα...
Έρχονται που λες, κάτι μέρες. Μέρες θολές, μέρες μουντές, χωρίς κανένα σχήμα και χωρίς κανένα χρώμα. Μέρες που θαρρείς, βλέπεις την εξέλιξή τους μέσα από...
Ήταν Σάββατο βράδυ. Έξω ο αέρας λυσσομανούσε και η καταιγίδα θέριευε. Ο ήχος της βροχής που έπεφτε με μανία πάνω στην ξύλινη στέγη του παραδοσιακού...
Μη μου λες ότι αγάπησες τάχα μου. Εάν δε νιώσεις να λιώνουν τα κόκαλά σου από τον πόνο που σου προκαλεί η απουσία του,...
Πριν καιρό έφυγε από τη ζωή συγγενικό πρόσωπο αγαπημένης φίλης. Δεν το γνώριζα, ωστόσο με κατέβαλε συγκίνηση, θλίψη. Είναι λυπηρό όταν χάνεται ένας άνθρωπος, πόσο...
Το σώμα είναι σαν την γη, χρειάζεται φροντίδα για να ανθίσει. Θέλει φως και νερό για να λάμψει, χωρίς να ξεχνάτε πως καθοριστικό είναι να...
Όπως αφήνω τα παπούτσια μου σε μια γωνία Χώνω εκεί κοντά και τις σκέψεις μου Περπατάω με τα πόδια γυμνά στο παρκέ. Αφήνομαι σε μια...
Ξέρεις, είναι παράξενο. Πέρασε αρκετός καιρός, με όλη τη σχετικότητα που συνεπάγονται ετούτες οι δυο λέξεις. Βλέπεις, είναι φορές που αισθάνομαι πως τ’ άφησα όλα...
Κι όμως, ναι. Πόσες φορές δεν είπες: “εγώ και δυνατή είμαι και ψύχραιμη – και κυρίως, το τελευταίο. Σκατούλες ψύχραιμη, είσαι κυρία μου. Σου κάθεται...
Μόλις άνοιξε την πόρτα της, έμεινε με ανοιχτό το στόμα. Ένας διάδρομος σχηματισμένος από τριαντάφυλλα, συνοδευόμενος από κεριά που σιγοέκαιγαν επάνω στα έπιπλα. Στο τέλος...
Σήκω καρδιά μου, πιάσε το χέρι μου. Δεν είναι τα πατώματα για σένα. Ξέρω, είναι δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο. Θα μου πεις ότι σ΄ αγαπάει...
Αποφάσισα να γίνω ψεύτρα, να δείχνω κάτι άλλο από αυτό που είμαι. Κάτι πολύ μακριά από την αλήθεια μου και καθόλου οικείο, όμως νομίζω πως...
Στην Ελλάδα του 1961 και ενώ οι άρχοντες του τόπου αυτού προσπαθούσαν διακαώς να προβάλλουν την όμορφη πλευρά της χώρας, ο Αλέκος Αλεξανδράκης τόλμησε να...
Είναι οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά και σε σπρώχνουν να ψάχνεις όλο και πιο βαθιά για να ανακαλύψεις τους ανθρώπους. Έχω νοσταλγήσει ανθρώπους ειλικρινείς,...
Λίγα λεπτά ευτυχίας, απλό και πολύτιμο! Δεν μπορούν να εξαγοραστούν είναι όμως ανεκτίμητο. Τόσο ουτοπιστικό, τόσο σπάνιο καθώς δεν έρχεται εύκολα. Λίγα λεπτά ευτυχίας, για...
Λένε ότι μια εικόνα ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις, πόσο δίκαιο έχουν. Πόσο εύκολο θα ήταν να εκφράσω όσα αισθάνομαι αν απλά μπορούσα να σας τα...
Γιατί ο άνθρωπος μάτια μου, δε μεγαλώνει όταν τα χρόνια του περάσουν. Κανένα χρονοδιάγραμμα και καμιά προεπιλεγμένη στιγμή δεν κατεβάζει αυτόματα το διακόπτη της παιδικότητας...