Ερωτικό… μνημείο
Κομψοτέχνημα θανάτου ο έρωτας. Αγάλματα εκστατικά εκπορνεύονται για μια δόση νωχελικής αγάπης. Αεργία ψυχών μπροστά σε τούτο το ερωτικό μνημείο. Πόνος ψευδής και δάκρυα μωρού...
Αν δεν εκτιμήσεις η ίδια τον εαυτό σου, δε θα το κάνει κανείς
Ολόκληρη η ζωή σου ένα φθηνό αλισβερίσι. Ένα σκέτο πάρε – δώσε σε ένα ιδρωμένο σεντόνι που διαρκεί τόσο όσο το αναφιλητό που στοιχειώθηκε στα...
Ό,τι δεν σε σκοτώνει, δεν σε κάνει απαραίτητα πιο δυνατό
Έρχονται που λες, κάτι μέρες. Μέρες θολές, μέρες μουντές, χωρίς κανένα σχήμα και χωρίς κανένα χρώμα. Μέρες που θαρρείς, βλέπεις την εξέλιξή τους μέσα από...
Μια φορά κι έναν καιρό
Ήταν Σάββατο βράδυ. Έξω ο αέρας λυσσομανούσε και η καταιγίδα θέριευε. Ο ήχος της βροχής που έπεφτε με μανία πάνω στην ξύλινη στέγη του παραδοσιακού...
Μη γελιέσαι ότι αγάπησες, εάν δεν ένιωσες να χάνεσαι
Μη μου λες ότι αγάπησες τάχα μου. Εάν δε νιώσεις να λιώνουν τα κόκαλά σου από τον πόνο που σου προκαλεί η απουσία του,...
Είμαστε περαστικοί, ας κάνουμε το πέρασμά μας ενδιαφέρον
Πριν καιρό έφυγε από τη ζωή συγγενικό πρόσωπο αγαπημένης φίλης. Δεν το γνώριζα, ωστόσο με κατέβαλε συγκίνηση, θλίψη. Είναι λυπηρό όταν χάνεται ένας άνθρωπος, πόσο...
Της θύμισε την γυναίκα που έκρυβε μέσα της
Το σώμα είναι σαν την γη, χρειάζεται φροντίδα για να ανθίσει. Θέλει φως και νερό για να λάμψει, χωρίς να ξεχνάτε πως καθοριστικό είναι να...
Μάθημα Χοροθεραπείας
Όπως αφήνω τα παπούτσια μου σε μια γωνία Χώνω εκεί κοντά και τις σκέψεις μου Περπατάω με τα πόδια γυμνά στο παρκέ. Αφήνομαι σε μια...
Σ’ ένα παράθυρο αδιάφορο
Ξέρεις, είναι παράξενο. Πέρασε αρκετός καιρός, με όλη τη σχετικότητα που συνεπάγονται ετούτες οι δυο λέξεις. Βλέπεις, είναι φορές που αισθάνομαι πως τ’ άφησα όλα...
Υ.Γ: Άνθρωπε, αγάπα – και δείχνε το!
Κι όμως, ναι. Πόσες φορές δεν είπες: “εγώ και δυνατή είμαι και ψύχραιμη – και κυρίως, το τελευταίο. Σκατούλες ψύχραιμη, είσαι κυρία μου. Σου κάθεται...
Όταν το όνειρο γίνεται πραγματικότητα
Μόλις άνοιξε την πόρτα της, έμεινε με ανοιχτό το στόμα. Ένας διάδρομος σχηματισμένος από τριαντάφυλλα, συνοδευόμενος από κεριά που σιγοέκαιγαν επάνω στα έπιπλα. Στο τέλος...
Σήκω καρδιά μου
Σήκω καρδιά μου, πιάσε το χέρι μου. Δεν είναι τα πατώματα για σένα. Ξέρω, είναι δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο. Θα μου πεις ότι σ΄ αγαπάει...
Σύγχρονοι Παραμυθάδες
Αποφάσισα να γίνω ψεύτρα, να δείχνω κάτι άλλο από αυτό που είμαι. Κάτι πολύ μακριά από την αλήθεια μου και καθόλου οικείο, όμως νομίζω πως...
Συνοικία το όνειρο
Στην Ελλάδα του 1961 και ενώ οι άρχοντες του τόπου αυτού προσπαθούσαν διακαώς να προβάλλουν την όμορφη πλευρά της χώρας, ο Αλέκος Αλεξανδράκης τόλμησε να...
Βαρέθηκα να αναζητώ αυθεντικούς ανθρώπους
Είναι οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά και σε σπρώχνουν να ψάχνεις όλο και πιο βαθιά για να ανακαλύψεις τους ανθρώπους. Έχω νοσταλγήσει ανθρώπους ειλικρινείς,...
Δεν μου αρκούν λίγα λεπτά, θέλω μια μόνιμη ευτυχία.
Λίγα λεπτά ευτυχίας, απλό και πολύτιμο! Δεν μπορούν να εξαγοραστούν είναι όμως ανεκτίμητο. Τόσο ουτοπιστικό, τόσο σπάνιο καθώς δεν έρχεται εύκολα. Λίγα λεπτά ευτυχίας, για...
Αναμνήσεις
Λένε ότι μια εικόνα ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις, πόσο δίκαιο έχουν. Πόσο εύκολο θα ήταν να εκφράσω όσα αισθάνομαι αν απλά μπορούσα να σας τα...
Μεγαλώνεις όταν πάψεις να ελπίζεις
Γιατί ο άνθρωπος μάτια μου, δε μεγαλώνει όταν τα χρόνια του περάσουν. Κανένα χρονοδιάγραμμα και καμιά προεπιλεγμένη στιγμή δεν κατεβάζει αυτόματα το διακόπτη της παιδικότητας...
Είναι για τους γενναίους ο Παράδεισος αγάπη μου!
Θέλει γενναίους ο Παράδεισος, αγάπη μου.. Και σου φανερώνεται, όσο τολμάς κι αντέχεις να απλώνεις το βήμα σου. Κι ας μην σου εγγυάται κανείς...
Δεύτερη φορά: Υπόθαλψη ενός εγκληματία ή άγνοια κινδύνου;
Έρχεται πάλι δείχνοντας μετανιωμένος. Φοράει το αστραφτερό του χαμόγελο, το καλό του πουκάμισο και το ακριβό του άρωμα. Διαβασμένος πολύ καλά για να ξέρει που...
Καινούργια ζωή ναι, μα όχι με κενούς ανθρώπους
Λένε πως για να σηκωθείς ξανά μετά από μια άσχημη πτώση, θα πρέπει πρώτα να έχεις «πιάσει πάτο». Να βιώσεις τον πόνο και τη μοναξιά...
Η αναμονή που έχασε την υπομονή της
Η Κατερίνα είχε μάθει από μικρή πως τα μάτια της θα έπρεπε να τα είχε ανοιχτά μέχρι να παντρευτεί και μετά να τα κλείσει. Μια...
Ο φίλος. Η πολυχρωμία της πολυπλοκότητας.
Ο φίλος. Η πολυχρωμία της πολυπλοκότητας. Σε όλες της τις εκφάνσεις. Δύναμη στον ήχο της η λέξη. Και στην παραλίγουσα γίναμε φίλοι. “Επιστήθιοι” θα έλεγε...
Για τις πραγματικές ηρωίδες του αληθινού κόσμου
– Σήμερα ξύπνησα με τρομερούς πόνους στο κεφάλι μου. Δεν της είπα κάτι όμως. Την έχω στεναχωρήσει και ταλαιπωρήσει αρκετά. Προσπαθεί να με παρηγορήσει και...
Μονόλογος για δύο
Μη γελιέσαι αγάπη μου. Μπορεί να νόμιζες μέχρι σήμερα ότι ο χρόνος που κυλάει, είναι υπέρ σου. Και ότι θα έσπαγα κάποια στιγμή, όπως γινόταν...