Ο άγγελός μου
Άυλος, ασώματος, αόρατος, ουδέτερος σαν όλους τους αγγέλους. Δε φαίνεται, δεν ακούγεται, δεν πιάνεται, δεν τον καταλαβαίνω. Κλαίω, απελπίζομαι, στενεύομαι στο ίδιο μου...
Άυλος, ασώματος, αόρατος, ουδέτερος σαν όλους τους αγγέλους. Δε φαίνεται, δεν ακούγεται, δεν πιάνεται, δεν τον καταλαβαίνω. Κλαίω, απελπίζομαι, στενεύομαι στο ίδιο μου...
Μη μιλάτε. Επιτέλους, λίγη σιωπή ως ένδειξη σεβασμού έστω και στην ύστατη στιγμή της αλήθειας. Στάζει δηλητήριο το στόμα και η ματιά σας. Επιτέλους, για...
Η χρονιά έφτανε στο τέλος και μαζί και η φοιτητική ζωή. Το αποχαιρετιστήριο πάρτι είχε τεράστια επιτυχία, απόψε ήταν όλοι εκεί. Η φαρμακευτική με τόσα...
Αταξίδευτες αγάπες με κυκλώνουνε. Ο πιο τρικυμιώδης μονόλογος της σκοτεινής μου φαντασίας με καταδιώκει. Φυλαχτό μου τα χρώματα. Ουρλιαχτό μου οι αναμνήσεις. Κι η νύχτα...
Κάποιες φορές πληγώνουμε τους ανθρώπους γύρω μας όταν οι κουβέντες μας είναι ναι μεν βαριές, αλλά αληθινές. Και αυτό όχι γιατί κάναμε λάθος εκτίμηση για...
Άσχημο πράγμα η ψευδαίσθηση. Πιο πολύ, για τη σκάρτη ελπίδα. Το να ελπίζεις και μέσα σ’αυτή να πλάθεσαι, να αλλάζεις σχήματα, ν’ανάβεις και να σβήνεις. ...
Έχω ξενερώσει, με τους αδίσταχτους κριτές και αλάνθαστους δήθεν, που είναι πάντα έτοιμοι να σε λιθοβολήσουν και να εξάγουν ανυπόστατες βλακείες. Έχω ξενερώσει με την...
Ο Άλκης δολοφονείται γιατί είναι… ΑΡΗΣ. Ο πρόσφυγας μαθητής Λυκείου πέφτει θύμα ξυλοδαρμού λίγο πριν τις γιορτές, γιατί είναι… πρόσφυγας. Παιδιά θύματα από παιδιά θύτες!...
Η μάσκα; Ω ναι! Τη φοράω καθημερινά και ας μην είμαι ηθοποιός. Πάνε δύο χρόνια τώρα. Τη φοράω παντού. Τη βλέπω παντού. Όλοι φοράμε μάσκες...
Η αγάπη είναι το ομορφότερο συναίσθημα Έτσι μου είπαν κάποτε. Να αγαπάς και να αγαπιέσαι είναι το θαύμα της ζωής. Το φάρμακο της ψυχής. ...
Να πιστεύεις στους ανθρώπους. Να κρύβεις μέσα στο γέλιο, τη θλίψη για τη διπροσωπία τους. Να ξεχνάς μέσα στη χαρά, τη στενοχώρια για την υποκρισία...
Της Λευκοθέας Μαρίας Γκολγκάκη Οι άνθρωποι έχουμε συχνά την τάση να αναπολούμε με ζέση το παρελθόν, σε μία προσπάθεια να αναβιώσουμε στιγμές, γεγονότα, ανθρώπους που...
Ένας άνθρωπος που έχει αλλάξει είναι μια νέα ιστορία, μια νέα προσπάθεια. Συμβαίνει συχνά να συλλογίζεσαι όταν βλέπεις αυτόν τον διαφορετικό άνθρωπο, εάν τελικά είσαι...
Βιαζόμαστε να προλάβουμε το χρόνο και τα συναισθήματά μας. Βιαζόμαστε να προλάβουμε τα λεωφορεία, τα τρένα, μα οι σταθμοί πάντα θα’ ναι εκεί και θα...
Είναι και αυτή η ήττα που νιώθω ακόμα σαν σε φέρνω στη σκέψη μου. Μια απογοήτευση και ένα γαμημένο γιατί. Φαντάσου μια ψυχή παιδική, μια ψυχή...
Ονειρεύομαι απλά, καθημερινά πράγματα. Μόνο απλά. Κι όσο μεγαλώνω, τόσο απλότερα τα θέλω. Μια ζωή απλή. Ένα σπίτι, γεμάτο αγκαλιές, που να λέμε κάθε μέρα:...
Γιαγιά, η δεύτερή μου μάνα. Με μεγάλωσες. Ηρωίδα και μαχήτρια της ζωής. Έζησες την προσφυγιά, ξεσπιτώθηκες, έχασες τον άντρα σου και ζούσες με την απορία...
Έγινε κρύσταλλο η παρηγοριά. Για να την ακουμπάω και να κόβομαι σε αναρίθμητα κομμάτια. Έτσι το θέλησε η νύχτα. Να με κλείνει μέσα της και...
Μια ιδιωτική σιωπή σε ένα κρεβάτι επάνω. Μυστικά πολλά και κρατημένα για μια άλλη ζωή. Κάποτε μαζί ίσως υπάρξουμε και κάθε σύμβαση ταράξουμε. ...
Ως τώρα με φόβιζαν οι επιστροφές… ένιωθα πως μέσα τους θα βρίσκει καταφύγιο για πάντα η αμφιβολία, πως είναι φαύλοι κύκλοι, γόρδιοι δεσμοί, αδιέξοδα και...
Ε, φίλε! Έχω κάτι να σου πω. Μην αποσιωπάς τα όνειρά σου κάθε βράδυ. Μην τα πνίγεις με το μαξιλάρι σου λίγο πριν κοιμηθείς. Μην...
Σου κρατάω το χέρι σφιχτά, όχι για να μη μου φύγεις, αλλά για να παίρνεις δύναμη. Όταν βλέπω στο πρόσωπό σου μια νυχτωμένη ευτυχία, λαχταρώ...
Έστω ότι οι μαθηματικοί’ κάναν λάθος. Έστω ότι ένα και ένα μας έκανε ένα… Έστω ότι και όλοι οι φυσικοί κάναν λάθος. Έστω...
Νιώθω σαν σπασμένη πορσελάνινη κούκλα. Όμορφη, μα σαν κάτι να της λείπει. Ένα χαμόγελο ξεθωριασμένο, μεγάλα μάτια υποτονικά που κοιτούν το χώμα. Νιώθω σαν...
Κι όμως, πέρασαν πέντε Χρόνια! Κι όμως, είμαστε ακόμα εδώ, κόντρα σε προβλέψεις δυσοίωνες και δεδομένα που σε άλλη περίπτωση θα καθιστούσαν τέτοιου είδους εγχειρήματα...