Μεταξύ μας

Αγάπα τον εαυτό σου. Αποδέξου και αγκάλιασε όλα εκείνα τα μικρά και μεγάλα στοιχεία που συνθέτουν την προσωπικότητα και τη μοναδικότητά σου. Εξερεύνησε και εκτίμησε...

Το βλέμμα κενό και μια θολούρα ατελείωτη στο νου. Σκέψεις ανάκατες και συναισθήματα μπερδεμένα. Μια δόση χαράς με λίγες σταγόνες λύπης, δύο δόσεις θυμού, τρεις...

Εγώ παίρνω τη ζωή όπως έρχεται. Χωρίς μέτρα, χωρίς δεδομένα, χωρίς σταθμά, χωρίς αύριο και προχωράω. Απλές μαθηματικές πράξεις είναι όλα. Κι εγώ θέλω να...

Κοίτα να δεις,  που πάλι θέλω να σου γράψω.   Μαύρο στυλό ξανά θα πάρω  και πάνω σε λευκό χαρτί  μέσα από σύμβολα μικρά,  άτακτα...

Ι: Τώρα που μπήκε η νέα χρονιά, αποφασίσαμε με τον Λουκά να πάρουμε επιτέλους τα ποδήλατα. Αυτή τη βόλτα τη σχεδιάζαμε καιρό. Λίγο οι δουλειές...

  Κοίταξε μας, κάποτε αναπνέαμε ελεύθερα, τώρα η ζωή μας έχει γίνει μία τεράστια μάσκα. Κάποτε βγαίναμε όποτε θέλαμε, πηγαίναμε όπου θέλαμε, με όποιους και...

Το όνομά σου κάθε μέρα, προφέρω σαν ποινή, αχ, πόσο θα ‘θελα να είχαμε ζωή κοινή.   Μα όποιος κάτι θέλησε το είχε στη στιγμή,...

Έτσι ήταν πάντα οι γιορτές των Χριστουγέννων. Αναμμένα λαμπιόνια, φωτισμένοι δρόμοι, μουσική να σκορπίζει παιδικότητα και ανεμελιά. Φωνές παιδιών να μπερδεύονται με τον εύθυμο μεταλλικό...

Καλωσορίζεις τη νέα χρονιά, αλλά σε μια άκρη του μυαλού σου παραμένουν στοιβαγμένες σκέψεις από το παρελθόν που περιμένουν να διερευνηθούν. Το ερώτημα που επιμένει...

Έπιασε να σουρουπώνει. Άλλη μια μέρα ζυγώνει στο τέρμα της. Κοίταξα για λίγο έξω από το παράθυρο κι έπειτα τράβηξα την κουρτίνα. Δεν άναψα το...

Έφτασε η μέρα που αυτός ο δύσκολος χρόνος παραδίδει τα κλειδιά του στο νέο, εκείνον που περιμένουμε γεμάτοι λαχτάρα και ελπίδα. Δε θα μιλήσω για...

Δώσαμε, πήραμε, κλάψαμε, γελάσαμε, πέσαμε, σηκωθήκαμε, χτίσαμε, γκρεμίσαμε και η ζωή συνεχίζεται με τους ανθρώπους που παρέμειναν κοντά μας. Σημάδι μάλλον ότι άξιζαν. Άλλοι εξαφανίστηκαν...

Στο σήμερα πλέον, λατρεύω να παρατηρώ συμπεριφορές, να τις μελετάω και να τις αφουγκράζομαι. Γιατί; Επειδή στο κάποτε δεν το έπραξα και μου κόστισε, και...

Η ανάγκη!  Αυτή η παλιοανάγκη, που εξαπατά μυαλά, δελεάζει ψυχές, υποτάσσει και κυριεύει μυαλό και σώμα. Αυτή η πόρνη, που σε καθιστά δέσμιο του άλλου...

    Γεροχρόνε, τι μου κρύβεις; Τι όμορφες και άσχημες στιγμές μου φυλάς; Θα βαδίσω αυτόν το δρόμο μοναχός; Θα βρω τον ένα άνθρωπο που...

Επειδή μας ξέρω, δεν ανησυχώ. Θα μιλάμε για τους θανάτους των συνανθρώπων μας και την ίδια ώρα θα αναθεματίζουμε τα μαγαζιά που είναι κλειστά και...

Είδα το χρόνο να ρίχνει του φόβου τα πέπλα στα βλέμματα και η αγωνία να οργώνει αυλακιές στων ανθρώπων τη μορφή. Οι μέρες να περνούν...

Η ξύλινη σκάλα.  Κάθε σκαλί μία μνήμη, κάθε ήχος ένα τρίξιμο σαν ουρλιαχτό φυλακισμένης στο χρόνο επιθυμίας.  Παλιά καθίσματα, ξύλινα τραπεζάκια, να διατηρούν ένα λίγο...

I: Ποτέ δε μου άρεσαν τα Χριστούγεννα. Δεν έβρισκα νόημα σε όλη αυτή τη γιορτινή ατμόσφαιρα, τα λαμπιόνια και τις γιρλάντες, από τη στιγμή που...

Άσε με… Έλα να φτιάξουμε ένα δικό μας κόσμο που δεν υπακούει σε νόρμες και δεδομένα, μια δίκη μας συνθήκη αναρχική, που δε θα θυμίζει...

Είναι κάποιοι άνθρωποι πολύ πεινασμένοι. Λιμοκτονούν, τους θερίζει η πείνα, είναι ασυγκράτητοι! Μπροστά στη θέα της λείας τους γίνονται άγρια θηρία, αδίστακτα αγρίμια. Μα δεν...

Το 2020 δεν ήταν καλή χρονιά. Μετρήσαμε περισσότερα δάκρυα απ’ ότι γέλια, περισσότερες λύπες απ’ ότι χαρές, περισσότερα «όχι» απ’ ότι «θέλω». Μετρήσαμε το τέλος...

Ο Μάριος είναι ένας εργένης σαράντα πέντε ετών, ευγενικός και ξεκάθαρος. Δε δίνει ποτέ υποσχέσεις που γνωρίζει εκ των πρότερων ότι δε θα τις τηρήσει....

Τι είναι ρομαντισμός τελικά; Υπάρχει στις μέρες μας; Μιλάω για εκείνο το βαθύ ρομαντισμό. Όχι για εκείνον που τα κοριτσάκια ονειρεύονται να ντυθούν στα άσπρα...

Ήταν παράξενη η πόλη. Μία ανηφόρα γκρι. Μία απάτητη ανηφόρα, μοκέτα έδειχνε σαν να γεννιόταν εκείνη τη στιγμή, κάθε φορά. Ούτε ένα χνάρι δεν έμενε...