Μεταξύ μας

    Γεροχρόνε, τι μου κρύβεις; Τι όμορφες και άσχημες στιγμές μου φυλάς; Θα βαδίσω αυτόν το δρόμο μοναχός; Θα βρω τον ένα άνθρωπο που...

Επειδή μας ξέρω, δεν ανησυχώ. Θα μιλάμε για τους θανάτους των συνανθρώπων μας και την ίδια ώρα θα αναθεματίζουμε τα μαγαζιά που είναι κλειστά και...

Είδα το χρόνο να ρίχνει του φόβου τα πέπλα στα βλέμματα και η αγωνία να οργώνει αυλακιές στων ανθρώπων τη μορφή. Οι μέρες να περνούν...

Η ξύλινη σκάλα.  Κάθε σκαλί μία μνήμη, κάθε ήχος ένα τρίξιμο σαν ουρλιαχτό φυλακισμένης στο χρόνο επιθυμίας.  Παλιά καθίσματα, ξύλινα τραπεζάκια, να διατηρούν ένα λίγο...

I: Ποτέ δε μου άρεσαν τα Χριστούγεννα. Δεν έβρισκα νόημα σε όλη αυτή τη γιορτινή ατμόσφαιρα, τα λαμπιόνια και τις γιρλάντες, από τη στιγμή που...

Άσε με… Έλα να φτιάξουμε ένα δικό μας κόσμο που δεν υπακούει σε νόρμες και δεδομένα, μια δίκη μας συνθήκη αναρχική, που δε θα θυμίζει...

Είναι κάποιοι άνθρωποι πολύ πεινασμένοι. Λιμοκτονούν, τους θερίζει η πείνα, είναι ασυγκράτητοι! Μπροστά στη θέα της λείας τους γίνονται άγρια θηρία, αδίστακτα αγρίμια. Μα δεν...

Το 2020 δεν ήταν καλή χρονιά. Μετρήσαμε περισσότερα δάκρυα απ’ ότι γέλια, περισσότερες λύπες απ’ ότι χαρές, περισσότερα «όχι» απ’ ότι «θέλω». Μετρήσαμε το τέλος...

Ο Μάριος είναι ένας εργένης σαράντα πέντε ετών, ευγενικός και ξεκάθαρος. Δε δίνει ποτέ υποσχέσεις που γνωρίζει εκ των πρότερων ότι δε θα τις τηρήσει....

Τι είναι ρομαντισμός τελικά; Υπάρχει στις μέρες μας; Μιλάω για εκείνο το βαθύ ρομαντισμό. Όχι για εκείνον που τα κοριτσάκια ονειρεύονται να ντυθούν στα άσπρα...

Ήταν παράξενη η πόλη. Μία ανηφόρα γκρι. Μία απάτητη ανηφόρα, μοκέτα έδειχνε σαν να γεννιόταν εκείνη τη στιγμή, κάθε φορά. Ούτε ένα χνάρι δεν έμενε...

Πολύ μικρός αυτός ο κόσμος  για τις αγάπες τις μεγάλες…    Δεν τις χωρά.  Δεν τις αντέχει.    Άλλες,   στο άπειρο κατάμαυρο κενό του τις...

Τις τελευταίες μέρες του χρόνου είθισται να γίνεται ο απολογισμός της χρονιάς. Η χρονιά αυτή, φτάνει σε λίγες μέρες στο τέλος της. Ένα έτος κομβικό...

Και όσο εμείς ξορκίζουμε το κακό, τόσο εκείνο βρίσκει τρόπο και τρυπώνει στην ψυχή μας. Τότε λοιπόν ή καθόμαστε και το κοιτάμε ή καταστρώνουμε νέα...

Χορεύουμε απόψε κάτω από το φως της ημισελήνου; Είναι το κάλεσμά της λάγνο. Εμάς τους δυο προσκαλεί.   Είναι μια αφορμή τα σώματά μας να...

Γεμάτη η ζωή μας με γρήγορους ρυθμούς, μηχανικές καθημερινές κινήσεις, πληθώρα σκέψεων καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Περιμένουμε με ανυπομονησία να έρθει μια γιορτή...

Βρίσκεσαι συχνά και χωρίς κανένα προφανή λόγο αντιμέτωπη με αγενείς ανθρώπους. Επηρεάζεσαι και κατακλύζεσαι από συναισθήματα αποστροφής και απογοήτευσης. Έχεις πιέσει τον εαυτό σου να...

Ένα δίλημμα στο οποίο πέφτουν πολλοί άνθρωποι που προσπαθούν να σώσουν μια σχέση, είτε αυτή είναι διαπροσωπική είτε ερωτική, είναι το «αν θα πρέπει να...

Να φεύγεις από πρόσωπα και καταστάσεις που σε γεμίζουν δάκρυα. Να φεύγεις από μέρη που σε εγκλωβίζουν. Να φεύγεις από δεσμούς που σε πνίγουν. Να...

Πριν καιρό έφυγε από τη ζωή συγγενικό πρόσωπο αγαπημένης φίλης. Δεν το γνώριζα, ωστόσο με κατέβαλε συγκίνηση και θλίψη. Είναι λυπηρό όταν χάνεται ένας άνθρωπος,...

Και όσο εσύ αναλώνεσαι στη σχέση τύπου: ράβε – ξήλωνε, περνά ο καιρός και αναρωτιέσαι γιατί κάθε μέρα νιώθεις κουρασμένη και δε βλέπεις τίποτα καλό...

Ακροβάτης σε τεντωμένο σχοινί η ζωή μου, σαν να φλερτάρω κάθε μέρα με τον ψυχικό και συναισθηματικό θάνατο.   Μια χαμένη παράσταση το πέρασμά μας...

Δάχτυλα βαμμένα, σε χρώμα μπορντό. Χρώμα των παθών της. Χρώμα κόκκινο. Να σπάει το γκρι του χειμώνα.  Να μη μιζεριάζει πια. Μόνο να θυμάται πως...

Ι: Τη θυμάμαι από τον καιρό που ήμουνα μικρό παιδί. Στη γειτονιά συνήθιζαν να την αποκαλούν κλέφτρα. Αργότερα, όταν μεγάλωσα, κατάλαβα ότι δεν ήταν κλέφτρα...

Μια κραυγή ησυχίας σου έταξα για να σπάσω σε μεγαλύτερες δόσεις ευτυχίας κι εσύ φοβήθηκες τις ρωγμές κι άφησες το φως απ’ έξω να περιμένει....