Είναι για τους γενναίους ο Παράδεισος αγάπη μου!
Θέλει γενναίους ο Παράδεισος, αγάπη μου.. Και σου φανερώνεται, όσο τολμάς κι αντέχεις να απλώνεις το βήμα σου. Κι ας μην σου εγγυάται κανείς...
Θέλει γενναίους ο Παράδεισος, αγάπη μου.. Και σου φανερώνεται, όσο τολμάς κι αντέχεις να απλώνεις το βήμα σου. Κι ας μην σου εγγυάται κανείς...
Έρχεται πάλι δείχνοντας μετανιωμένος. Φοράει το αστραφτερό του χαμόγελο, το καλό του πουκάμισο και το ακριβό του άρωμα. Διαβασμένος πολύ καλά για να ξέρει που...
Λένε πως για να σηκωθείς ξανά μετά από μια άσχημη πτώση, θα πρέπει πρώτα να έχεις «πιάσει πάτο». Να βιώσεις τον πόνο και τη μοναξιά...
Η Κατερίνα είχε μάθει από μικρή πως τα μάτια της θα έπρεπε να τα είχε ανοιχτά μέχρι να παντρευτεί και μετά να τα κλείσει. Μια...
Ο φίλος. Η πολυχρωμία της πολυπλοκότητας. Σε όλες της τις εκφάνσεις. Δύναμη στον ήχο της η λέξη. Και στην παραλίγουσα γίναμε φίλοι. “Επιστήθιοι” θα έλεγε...
– Σήμερα ξύπνησα με τρομερούς πόνους στο κεφάλι μου. Δεν της είπα κάτι όμως. Την έχω στεναχωρήσει και ταλαιπωρήσει αρκετά. Προσπαθεί να με παρηγορήσει και...
Μη γελιέσαι αγάπη μου. Μπορεί να νόμιζες μέχρι σήμερα ότι ο χρόνος που κυλάει, είναι υπέρ σου. Και ότι θα έσπαγα κάποια στιγμή, όπως γινόταν...
Ήθελα να ήσουν ο άνθρωπος που θα ξυπνώ και θα κοιτώ τα κρύα πρωινά, θα χουχουλιάζαμε κάτω από το πάπλωμα κάνοντας έρωτα ή ανήθικο σεξ. ...
Μεγάλη υπόθεση το αμοιβαίο. Τα κάνει όλα πιο απλά, πιο εύκολα. Δε χρειάζεται πολλά λόγια, γιατί δεν υπάρχει λόγος να εξηγείς. Δίνει νόημα στα ανείπωτα...
Και τώρα τι; Τώρα που έπεσαν οι μάσκες, πρέπει να φτιάξουμε καινούργιες, να διαλέξουμε νέα υπόθεση! Να ράψουμε καινούργια, εντυπωσιακά κοστούμια. Να ξεριζώσουμε ξεπερασμένες συνήθειες....
Η πρώτη σταγόνα μόλις κύλησε στο χέρι της καθώς περπατούσε. Ένα χαμόγελο απλώθηκε στο πρόσωπό της και κοιτώντας τα σύννεφα σκέφτηκε, “άραγε θα μου την...
Αναζητείται “κάπελας” να μοιραστούμε τα σκοτάδια μου. Να βλέπει πίσω από το χαμόγελό μου την απελπισία μου. Να κρατάει το στόμα του κλειστό και τα...
Δυο κόσμοι πολιορκημένοι απ’ τα παλιά Δύο ψυχές μαραζωμένες πια Δύο καρδιές μισοσπασμένες, τελικά. Κι είπα να πάρω τα κομμάτια να κολλήσω Μα τα...
Ποιος είσαι; Αυτά τα μάτια κάποιον μου θυμίζουν… Μήπως κάπου έχουμε γνωριστεί; Κοιτάζω μέσα τους με απορία! Το σκούρο χρώμα τους, θυμίζει στάχτες, στο βάθος...
Μην έρχεσαι απότομα κοντά μου για να με αλλάξεις δεν θέλω. Φοβάμαι την αγάπη όπως ο αλλεργικός την σκόνη. Τρέμω στην ιδέα ότι μπορεί...
Αναπάντεχα κι απρόσμενα ήρθες και στάθηκες πλάι μου. Ταράχτηκα όταν έπιασες το χέρι μου, κλείνοντάς το στο δικό σου. Αφέθηκα στη θέρμη του. Κούμπωνε άλλωστε...
Όταν γυρνάω στο σπίτι τα βράδια, ξέρω πως δεν θα έρθεις Βάζω στο πικάπ το δίσκο της σιωπής να παίζει Στρώνω πάντα το τραπέζι για...
Κράταγε το σφουγγάρι στα χέρια της μέσα στις σαπουνάδες στην καθιερωμένη τελετουργία του πλυσίματος των πιάτων. Πριν λίγο είχε βάλει τα παιδιά για ύπνο και...
Πάθος σε νόμιζα να πιστέψω και να αλλάξω την μοναξιά μου τα βραδιά. Ψέμα είσαι.Προτιμάς μια ζωή σίγουρη που μυρίζει α άρωμα και ακριβή δαντέλα....
Δεν θέλω το λίγο σου, ρε.. Όλα τα θέλω! Όλα ! Μαζί σου θέλω να περπατήσω στη βροχή. Μαζί σου να παίξω ανέμελα...
Σε τούτη δω, λοιπόν, τη συντροφιά, που «μεταξύ μας» καταπιανόμαστε με το μελάνι, για την ακρίβεια με το πληκτρολόγιο, έχω αφιερωθεί κι αφιερώσει τόνους μελάνης...
Πριν αποφασίσεις αν θες να με γνωρίσεις χρειάζεται να ενημερώσω τα εξής. Είμαι εντελώς χαμένος χρόνος. Κομματιασμένη χωρίς την παραμικρή επιθυμία επιδιόρθωσης. Εντελώς και μη...
Κάποτε περπατούσες μόνη σε μια παραλία. Απολάμβανες το τοπίο, την ηρεμία, μόνη. Έκανα την κίνηση να σε πλησιάσω, κι εσύ με μια κίνηση του χεριού σου...
Εξουθενωμένος από τα της ημέρας, ψάχνεις τη γνωστή γωνίτσα σου για να ηρεμήσεις και να ξεκουράσεις το μυαλό σου…Κλείνεις τα μάτια, παίρνεις μια ανάσα…Κι ύστερα,...
Αντί να κατεβάζεις το κεφάλι και να κλαίγεσαι. Αντί να μακαρίζεις την κακή σου τύχη. Σήκω πάνω και κάνε πράγματα που δεν έχεις ξανά κάνει....