Μεταξύ μας

Της Λευκοθέας Μαρίας Γκολγκάκη Εδώ πάλι, σαν να είναι φτιαγμένος από άλλο υλικό, σαν να μην ισχύουν οι φυσικοί νόμοι για αυτόν, βρίσκεται κρεμασμένος πότε...

Κάποιοι άνθρωποι είναι σαν τους μαγνήτες. Έλκονται τρελά και αυτή τους την έλξη δεν είναι δυνατό να τη σταματήσει τίποτα και κανένας. Βλέπεις ανθρώπους που...

Η χώρα των θαυμάτων; Και βέβαια υπάρχει! Τόσο κοντά και τόσο μακριά από τους ανθρώπους. Μια ανάσα απ’ την ανάσα τους και έτη φωτός απ’...

Άνθρωποι τόσο ίδιοι όμως και τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους. Άνθρωποι όχι του δήθεν, μα αυθεντικοί, με την αλήθεια ζωγραφισμένη στο πρόσωπο και στο βλέμμα τους....

Να έχουμε ξανά κοινό κρεβάτι Ζόρικα και απόψε… σηκώθηκα και άνοιξα πάλι μια μπύρα, κλάιν, σκέφτηκα, το καλό είναι ότι δεν καπνίζω. Μα και έτσι...

Ι: Η Δρόσω δεν κληρονόμησε το ταλέντο της γιαγιάς στη ραπτική. Όχι. Της Δρόσως δεν έπιαναν τα χέρια της. Περνούσε ώρες ατελείωτες και μέρες ακόμη...

Έρημοι άνθρωποι! Άνθρωποι μονάχοι! Ζουν ανάμεσά μας… Πολλοί τους προσπερνάνε. Λίγοι τους αντικρίζουν κατάματα. Υπάρχουν παντού και ολοένα πληθαίνουν. Τους συναντάς συνήθως με σκυμμένο κεφάλι,...

Όλοι γνωρίζουμε το  κλασικό -πλέον-  επιτραπέζιο παιχνίδι, τη jenga. Πρόκειται για το παιχνίδι που αποτελείται από ξύλινα τουβλάκια,  που οι παίκτες προσπαθούν να τοποθετήσουν το...

Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι επικίνδυνοι. Ακόμα και αυτοί που φαινομενικά έχουν τους χειρότερους και τους πιο θανατηφόρους συνδυασμούς. Ακόμα και εκείνοι κρατούν κάτι κάλο...

Έγιναν οι σχέσεις φορεσιές. Λογιών υφάσματα, αμέτρητα κοψίματα, πάμπολλα ραψίματα και πολλαπλά δοκιμασμένα πατρόν. Όλα ξεκινούν από ένα όνειρο που γίνεται σκέψη, δημιουργεί την επιθυμία και ζωγραφίζεται...

Συμπαίκτη μου, καλώς βρεθήκαμε. Πάρε τη θέση σου κι εγώ τη δική μου. Αυτό το παιχνίδι θα είναι μόνο για εμάς τους δύο. Μέτρα τις...

Γνωρίστηκαν όταν ο Φαίδωνας ήταν είκοσι έξι ετών και η Μάρθα δεκαεννέα. Οδηγήθηκαν στο γάμο σε λίγο χρόνο από τη γνωριμία τους γιατί «τι θα...

Δε γράφω συχνά για τέτοια θέματα. Η γραφή μου δεν είναι στρατευμένη και ούτε επιθυμώ να επηρεάσω τους αναγνώστες μου. Όμως το γεγονός που συνέβη...

Τώρα φοβάμαι το χρόνο… φοβάμαι μήπως τα λεπτά που περνούν, φανούν ικανά να με ξεχάσεις! Μήπως δε γίνω ανάγκη σου, μήπως δεν αποζητάς την αίσθησή...

Ξέρεις γιατί τριγυρνάς πάντα έτσι, σαν να είσαι μισός; Γιατί ανέχεσαι την άσχημη μεριά της αγάπης και αντί να κοιμάσαι στα πούπουλα ξημερώνεσαι στα πατώματα;...

Τι νομίζεις ότι απέμεινε από τις μαχαιριές τους; Κάτι αχνές πληγές, ίσα ίσα να μου θυμίζουν την ύπαρξη εκείνων που με πείραξαν. Με πλήγωσαν, ναι,...

Έμαθα μέσα από αδιαφορίες, επιφανειακές αγάπες, αγάπες με ημερομηνία λήξεως και φιλίες που στα δύσκολα έφυγαν και χάθηκαν. Έγινα πιο δυνατή. Έμαθα να κρατώ απόσταση...

Υπάρχουν δύο ειδών προσφωνήσεις για τις γυναίκες, η «κυρία» και η «δεσποινίς». Έτσι, «κυρία» ονομάζουμε την παντρεμένη και «δεσποινίδα» την ανύπαντρη. Μάλιστα, παροιμιώδεις είναι οι...

Έτσι γουστάρω να είμαι για να λέγομαι “άνθρωπος”. Να φωνάζω, να κλαίω, να αγαπάω να τα σπάω και στο καπάκι να φιλιώνω άμα μου κάνει...

Οι άνθρωποι που σε άφησαν να φύγεις αμαχητί, είναι στείροι, σκοτεινοί και στεγνοί. Η καρδιά τους, χωρίς αίμα και παλμό, δε χωρά συναισθήματα, παρά μόνο...

«Υπομονή. Κάνε υπομονή». Όλη η ζωή σου τυλιγμένη γύρω από αυτή την προτροπή. Συνυφασμένη με αυτή τη συμβουλή.   «Υπομονή, κάνε υπομονή, θα έρθουν καλύτερες...

Και θα ‘ρχεται η Άνοιξη, δίχως την ευωδιά σου να δίνει υπόσταση στα αρώματα της φύσης…   Το Καλοκαίρι θα ζυγώνει θλιβερό,  αφού το γέλιο...

I: Το κεφάλαιο «άντρες» το είχα κλείσει μέσα μου. Για σιγουριά, κρέμασα λουκέτο και πέταξα το κλειδί. Από το γάμο μου κράτησα μόνο τη Μελίνα....

Τελικά δεν ξέρω τι θέλει περισσότερη δύναμη, η «συγγνώμη» ή η «συγχώρεση»; Αλλά όπως και να ‘χει, και οι δύο επιλογές θέλουν πυγμή, θέλουν θάρρος!...

Βάλθηκα απόψε να τακτοποιήσω την ψυχή μου. Το βλέμμα μου όμως, προς στιγμήν πάγωσε και τα μάτια μου αντί για δάκρυα αίμα έσταζαν. Απόψε μάζεψα...