Ανυπόστατο
Σαν αερικό η παρουσία σου κι η σκέψη σου, ένα δίκοπο μαχαίρι. Μια σπίθα, από του παρελθόντος τη φωτιά. Σε κοιτάζω στου ανυπόστατου σύμπαντος τη...
Σαν αερικό η παρουσία σου κι η σκέψη σου, ένα δίκοπο μαχαίρι. Μια σπίθα, από του παρελθόντος τη φωτιά. Σε κοιτάζω στου ανυπόστατου σύμπαντος τη...
Εγώ που λες δεν είμαι για τα πολλά. Είμαι για τα λίγα και τα καλά, για τα απλά και τα κομψά. Χωρίς να έχουν πάνω...
Τις αυταπάτες μου στριμώχνω στοργικά, μέσα σε μια βαλίτσα μου απ’ τον καιρό φθαρμένη. Και σαλπάρω στ’ ανοιχτά… Σε πελάγη άγνωρα, σ’ ωκεανούς που...
Είναι και εκείνοι οι άνθρωποι που πορεύονται με ένα παράπονο και με βαθιά αξιοπρέπεια. Άνθρωποι κουρασμένοι, απογοητευμένοι από τα χαστούκια της ζωής. Από συμπεριφορές τόσο...
Έχετε δει κάτι άντρες ασυμβίβαστους που σου δηλώνουν τι ψάχνουν από τη ζωή χωρίς να τους ρωτήσεις, γιατί δε θέλουν να μπουν στο τρυπάκι των...
Σούρουπο, με τα γλυκά χρώματα του φθινοπώρου. Περνώντας έξω από το παλιό πέτρινο σπίτι, ένας δροσερός αέρας ανακάτεψε τρυφερά τα μαλλιά μου, έσπειρε μελαγχολικούς ήχους...
Ετοιμάζεται το γεύμα, Κυριακή το μεσημέρι. Μοσχοβολάει το σπίτι από το ψητό, τα γέλια, τις αγκαλιές και τη διάσπαρτη αγάπη στο χώρο. Από το ράδιο...
Δε ξέρω αν συμβαίνει άθελα ή ηθελημένα, γνωρίζω όμως πως στη πορεία της ζωής οι άνθρωποι αυτοτιμωρούνται. Συμπεριφέρονται λες και δε νοιάζονται, μια πλήρη αδιαφορία,...
Σου είπε θέλω χρόνο και θέλω να μείνω μόνος μου. Σου είπε δεν κάνεις για μένα είσαι πολύ καλύτερη μου. Σου είπε ότι σου αξίζει...
Λίγο πιο ανάλαφρα πρέπει να μάθουμε να ζούμε, λίγο πιο αέρινα. Με τον καιρό πρέπει να πάρουμε την απόφαση να απελευθερωθούμε. Ναι, μιλάω σε όλους...
Είναι ένα τραγούδι στο άκουσμα του οποίου δεν μπορώ με τίποτα να αντισταθώ. Σημασία δεν έχει αν έχω καταναλώσει αλκοόλ ή όχι. Σημασία έχει πως...
Όχι, δεν είμαι «Η θεία από το Σικάγο», ούτε πρωταγωνιστώ σε ταινία του Α. Σακελάριου, το 1957! Όμως, μου μπήκαν «ψύλλοι στα αυτιά», με αυτά...
Και τώρα τι; Φύγανε όλοι. Ακόμη βουίζουν τ’ αυτιά μου από τα λόγια συγγενών και φίλων. “Ήταν πολύ καλός.” “Σε αγαπούσε πολύ.” “Ζήσατε πολύ όμορφα...
Δε θέλω να σου πω, να μείνεις πια εδώ. Αφού θα μ’αρνηθείς στις 06.00 το πρωί. Δε θέλω να ‘μαι εγώ το δανεικό αυτό, που...
Το μαγαζί πλημμυρίζει από ένα ταξίμι σε ρε μινόρε. Εκείνη, καθισμένη σε ένα τραπέζι στη γωνία, καταπίνει σε κάθε γουλιά απ’ το κρασί της τις...
Το τρένο μόλις έφυγε απ’ το σταθμό του. Μένεις εκεί να το κοιτάζεις να το αποχαιρετάς, Κουνώντας από μακριά το μαύρο σου μαντήλι για να...
Έρχονται άνθρωποι και άνθρωποι, διαβάτες της ζωής τους ονομάζω εγώ. Διαφορετικοί και αλλόκοτοι, που σε αναγκάζουν να αλλάξεις στάση ζωής. Να αντιμετωπίσεις τις καταστάσεις διαφορετικά....
Εκείνη τη γυναίκα που δεν ξεχνάει η καρδιά της, να την αφήσεις μόνη της γιατί είναι το μόνο πράγμα που θα σου ζητήσει. Μην έρθεις...
Ένα ταξίδι θέλω. Ένα ταξίδι. Χωρίς αιτία, δίχως συγκεκριμένο προορισμό. Απλώς να φύγω. Δυο τρία πράγματα στο σάκο, ένα χαμόγελο για «πανωφόρι», τα κλειδιά...
Τώρα ο χρόνος μετρά ένα καλοκαίρι λιγότερο… Κι ένα φθινόπωρο που πενθεί, ντυμένο τη θλίψη του ως τις ρίζες των πεύκων, μοιρολογώντας τα φύλλα...
Όταν ένας άντρας κάνει πίσω, συνήθως είναι επειδή δεν τον αφήνει η πρώην του… Δεν μπορεί να απογαλακτιστεί, τον στοιχειώνει, κι εκείνος στοιχειώνει με τη...
“Πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά; Έτσι κ αλλιώς, τα ξέρουν όλα.” Έτσι δε λέει ο τίτλος ενός τραγουδιού; Ε, λοιπόν, ναι! Πόσο αληθινός στίχος…...
Είχα χτες ανάγκη να σε δω. Ένιωσα τόσα μαζί σου. Ο άνθρωπός μου είπα, δεν μπορεί να μη νιώθει πως πονάω. Πως πονάω ακόμα για...
Όταν η Σοφία με κάλεσε στην πρόβα για την καινούργια της παράσταση «Ανδρικά», ήταν σαν να βρισκόμουν -ήδη- εκεί. Εννοείται πως δέχτηκα με χαρά. Και...
Είμαι αποτέλεσμα μιας γενιάς, που βίωσε τον περιορισμό, τις “στενές ιδέες”, τα ταμπού. Κάπου στη γενιά που γεννήθηκα εγώ, φάνηκε να απελευθερώνεται, να χαίρεται, να...