Μεταξύ μας

Φλούδες η σελήνη στην αγκαλιά μου. Θαρρείς πως λούστηκε το φως με ροδοπέταλα από αναπνοές κεντημένες ουρλιαχτά. Κι όσο γκρίζο χώρεσε σε μια παλάμη ζωής...

“Απομόνωση, συνήθειες και αισθήσεις πολεμάω. Νικάω χάνοντας σιγά, αργά, μα έμεινες εκεί, εχθρός και φίλος μου στερνός, αντίπαλος αγαπημένος.” Πόσες φορές δεν έχουμε σκεφτεί δεν...

Έτρεχα να προλάβω το λεωφορείο. Τσιμισκή με Δημητρίου Γούναρη πέφτω πάνω σου ξανά. Σου μίλησα τυπικά. Είχα να προλάβω το λεωφορείο. Ήθελα να σου μιλήσω...

Όλα τελούν υπό καθεστώς  κατάλυσης… Για ποια δημοκρατία των αισθήσεων μιλάμε; Για ποιο πολίτευμα συναισθήματος να διαξιφιστούν οι καρδιές μας; Για ποια αισθηματική πεποίθηση να...

Κι έρχεται μια στιγμή που όλα αλλάζουν… Τίποτα δεν είναι πια το ίδιο. Ούτε οι σκέψεις, ούτε οι λέξεις που σε συντρόφευαν τόσο καιρό δε...

Κάποτε  πριν πολύ πολύ καιρό ήταν ένας φοβισμένος άνθρωπος και ζούσε με τη μητέρα του σε ένα μικρό σπίτι κάπου σε ένα εξοχικό μέρος. Είχε...

Τελικά είμαστε αχάριστοι, λίγοι είναι αυτοί που νιώθουν ευγνώμονες για ό,τι έχουν. Κοιτάω γύρω μου και τι να δω. Ανθρώπους, χαμένους μέσα στο χάος, όχι όμως...

Καθισμένη στα σκαλάκια της προκυμαίας ατενίζω το πέλαγος. Κύματα σκάνε λίγο κάτω από τα πόδια μου. Το αεράκι που από ώρα παιχνιδίζει στα φυλλώματα των...

Καημό το είχε  η Θοδώρα να την  ψάξει μια φορά ο Περικλής. Να είναι  αυτός που θα επέλεγε το όνομα της από τη λίστα του κινητού και θα πατούσε...

Μ’ αρέσει πολύ η ώρα που ξημερώνει.. Δεν ξέρω γιατί, μα έχει θαρρείς μια γεύση από χρόνια παιδικά.. Αναδύει κάτι από λιβάνι σε εκκλησάκι ενός...

Δεν θέλει τελικά πολύ, φτάνει μια μικρή λεπτομέρεια για να κάνει το μυαλό να ταξιδέψει χρόνια πίσω. Να λάβει ένα τόσο δα ερέθισμα που θα...

Ακριβό το τίμημα. Δεν είναι και εύκολο να γαμάς την ψυχή σου για να μη στεναχωρείς τους άλλους.              Έμαθα...

Από την αρχή που κατάλαβα τον εαυτό μου άρχισα να σκέφτομαι και να βλέπω τα πράγματα βάσει της δικής μου λογικής.  Κοιτούσα τους ανθρώπους πιστεύοντας...

Αν… Αν εσύ που στέκεσαι απέναντί μου με δικάζεις, είναι που κάποτε στεκόσουν εδώ που είμαι εγώ τώρα. Και ενώ τότε και σένα σε δίκασαν,...

Πόσο συχνά και πόσο εύκολα βγαίνει από τα χείλη; Αυτό παρατηρείται όλο και συχνότερα στις σύγχρονες κοινωνίες. Δε είναι ο ρόλος της αυτός. Δε γεννήθηκε...

Ανάμεσα στις επιλογές εκείνες με τις οποίες έρχεσαι αντιμέτωπος καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής σου, αναστρέψιμες και μη, είναι και οι επιλογές εκείνες που...

  Χαίρετε. Φτάνει η Άνοιξη στο τέλος της και πλησιάζει το καλοκαίρι, ή ας υποθέσουμε ότι θα γίνει καθώς ο καιρός τα τελευταία χρόνια βγάζει...

Προχώρα, τι περιμένεις; Ξέρω τι περιμένεις, άδικα όμως. Δεν θα στείλει. Αν δεν είναι δίπλα σου τώρα, πότε θα είναι; Αναμονή, πολύ δελεαστική και ύπουλη....

19 Μαΐου 2019 σήμερα. Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων Δεν είμαι Πόντια. Έχω όμως κατά το ήμισυ αίμα Μικρασιάτικο κι αυτό λέει πολλά. Αφιερωμένο...

  Δεν σε αναγνωρίζω. Νομίζω πως θα έπρεπε να συστηθούμε ξανά. Όλα αυτά που με τόση ένταση επιχειρείς να μου περιγράψεις, δεν μου θυμίζουν τίποτα...

(Διαβάστε το προηγούμενο μέρος εδώ: http://metaximas.org/2019/05/13/%CE%B8%CF%85%CE%BC%CF%8C%CF%82/ )   Όλο το φταίξιμο δικό μου, αν είχα καλέσει τον γιατρό όταν αρρώστησες θα ήμασταν σήμερα μαζί. Αν είχα...

Έχουμε τον δικό μας νόμο μωρό μου  για να κάνουμε έρωτα. Τον νόμο των ματιών Με το πρώτο βλέμμα, με το δεύτερο, μέχρι το τελευταίο....

Λατρεύω να ξενυχτάω τα βράδια. Όχι σε μπαρ, σε συναθροίσεις και ανούσιες συναντήσεις. Μ’ αρέσει να μένω ξύπνια μέχρι αργά συντροφιά με το φεγγάρι. Εκείνη...

Στην εκπνοή των δευτερολέπτων πιστή Πηνελόπη η αφεντιά σου. Δε με ξεγέλασες με ψεύτικα καλέσματα και υποσχέσεις. Πάντα παρούσα στην αγωνία μου. Ξάγρυπνη στο πέρασμα...

Δεν θυμόμουν καν που το είχα κρύψει… Εκείνο το μεταλλικό κουτί από μπισκότα , που σημάδεψε τα παιδικά μου χρόνια. Θυμάμαι  τους ατέλειωτους καυγάδες με...