Μεταξύ μας

Μια πιλάντζα για το ζύγισμα κάτω στο πάτωμα. Χαρτοσακούλες σε ανοικτό καφέ χρώμα. Με τη σέσουλα  χώνω τις πρόκες από τα σακιά μέσα στα σακουλάκια. Ζυγίζω.  Προσπαθώ...

Πόσες φορές έχουμε μιλήσει με τον εαυτό μας ώρες ατελείωτες μέσα στη νύχτα; Πόσες οι βραδιές που έχουμε στήσει; Μονόλογο μακρύ με μόνη συντροφιά τη...

Σαν σήμερα..   Θεσσαλονίκη – 41 χρόνια πριν. Τρίτη 20 Ιουνίου 1978 Ώρα: 23:04  Σεισμός: 6,5 Ρίχτερ Επίκεντρο: Μεταξύ των λιμνών του Αγίου Βασιλείου και...

Έγινα ένα με τις μέλισσες. Ρουφούσα το νέκταρ με το στόμα μου, σε χέρια αγγέλων το έσταζα. Έρωτας αρχάγγελος πάνω σε αέρινα ροδοπέταλα το ταξίδευε...

Μου λείπω. Θέλω να τρέξω στις αλάνες. Θέλω πίσω το τρανταχτό μου γέλιο. Την αθωότητά μου σε βλέμμα, σώμα και ψυχή. Να ζω στα παραμύθια...

Πόσο συχνά αναπολώ εκείνα τα αγνά κι όμορφα παιδικά χρόνια, που κάθε τέλος της σχολικής χρονιάς και για ένα ολόκληρο καλοκαίρι, μεταμορφώναμε τη γειτονιά σε...

Καταδιώκω εχθρούς και παζαρεύω με ότι όπλα έχω να ανοίξω δρόμο στο μονοπάτι της ζωής. Τα όνειρα μου θέλω να χτίσω και με επιμονή να...

Είναι αυτές οι μέρες του χρόνου, που θυμίζουν εντονότερα την έλλειψη σου. Κάνω πως δεν με ενοχλεί, μα θέλω να ανοίξει η γη να με...

Δεν είμαι κοριτσάκι πια. Πάνε χρόνια από τότε που άφησα πίσω μου την ασφάλεια της μητρικής αγκαλιά κι άνοιξα πανιά για να χαράξω τη δική...

Πείραξα με το δάχτυλο μου το μικρό στρόγγυλο σημάδι στο ξύλινο τραπέζι, μετά κούνησα την καρέκλα μου λίγο πιο κοντά στο τραπέζι. Νευρικές κινήσεις από...

Τι λόγια να σου γράψω;   Απόψε,  που σα ζύγωσε η νυχτιά  και στα αχόρταγα σκοτάδια της με βούτηξε ξανά,  τι τάχα άλλο να σου...

Νιώθω πως θέλω να μιλήσω για σένα σήμερα. Να μπω στο μικρό μα τετραπέρατο μυαλουδάκι σου και να αφουγκραστώ την καρδιά σου. Και συγχώρεσέ με,...

Αυτή τη φορά θα φύγω! Δεν έχω χρόνο να σου μιλήσω, πρέπει να φύγω. Ναι σίγουρα πρέπει να φύγω, αυτό είχα πει. Πρέπει να φύγω....

  Το κρυφτό που παίζουν τα παιδιά, είναι παιχνίδι χαράς. Κρύβονται για να βρεθούν, θυμώνουν, χαίρονται, ζουν για τη στιγμή και θυμούνται. Το κρυφτό που...

Όταν ήμουνα μικρή, λάτρευα το «Θάρρος ή αλήθεια». Ένα αθώο παιχνίδι ήταν που μου έδινε τη δυνατότητα να ξεμπροστιάσω τους φίλους μου, να ανακαλύψω μύχια...

Η πρώτη Δημοτικού αποτελεί παρελθόν. Προαχθήκαμε στη δευτέρα. Ναι προαχθήκαμε. Πληθυντικός. Και ας λένε οι ψυχολόγοι στα άρθρα να μην τον χρησιμοποιούμε. Μάθαμε μαζί τόσα...

Έτσι είναι οι λέξεις, Ένας σωστός πειρασμός, Μια απάτη, Μια ύπουλη προδοσία, Ένα δίκοπο μαχαίρι. Αναζητούν την φυγή, Αυτήν την μαγεία της λύτρωσης, Για να...

Σήμερα τράβηξα το ξέφτι μιας πετσέτας. Έφυγε πέρα ως πέρα. Ξέφτισε κι αυτή όπως η ζωή μου, πάλιωσε σαν την ανάμνηση του τελευταίου φιλιού σου....

Έλα και παραμύθιασε με. Έχω βαρεθεί την λογική και τις μίζερες αλήθειες. Την πραγματικότητα που σερβίρεται ωμή και χωρίς ίχνος ντροπής. Έλα λοιπόν! Έχω αφήσει...

Γουστάρω τους ανθρώπους που θα πουν ένα πράγμα μα θα κάνουν πέντε, γιατί ο λόγος τους είναι παραπάνω από υπόσχεση. Τους ανθρώπους που σε κοιτάνε...

Πόθος μέσα στη ματιά. Να ψάχνω να σβήσω τη φωτιά στο ταίριασμα των σωμάτων. Ιδρώτας λύτρωσης και ένα όνομα στην ολοκλήρωση. Ένα όνομα άρρηκτα συνδεδεμένο...

Θυμάσαι όταν ήμασταν μικροί; Θυμάσαι που μαζεύομασταν παρέα στο προαύλιο του σχολειού; Μιλούσαμε… γελούσαμε… κάναμε και κανένα τσιγαράκι στα κρυφά… Θυμάσαι που λέγαμε τα όνειρά...

Σταματά κορίτσι μου. Μη πλησιάζεις άλλο. Άδικα προσπαθείς με δάκρυα να ποτίσεις την στείρα γη μου. Δεν είμαι αυτό που νομίζεις. Μάταια ψάχνεις για θησαυρούς...

“Σιωπή” Μια απλή λέξη ή ένα μεγάλο συναίσθημα; Ένα νόημα, σχεδόν ακαθόριστο, που πολλές φορές χάνεται μέσα σε  κλειστά στόματα. Πόσα ανείπωτα κρύφτηκαν πίσω της;...

Θέλω να σας ταξιδέψω και να σας βάλω να σκεφτείτε σοβαρά για πέντε μόνο λεπτά πριν κάνετε λάθη που θα γίνουν η αιτία να πληγωθούν...