Στοχαστικό

Να τες οι μάσκες, πέφτουν και σπάνε, και οι Θεοί γελάνε.   Μια ελαφρότητα, που έχει η απλότητα, να είσαι άνθρωπος δίχως τους ρόλους.  ...

Όλα μεγαλώνουν κι εμείς μικραίνουμε. Οι τηλεοράσεις, τα κινητά, οι καναπέδες. Τεράστια κουτιά φωτός μας κλέβουν τον ύπνο και κάποια όνειρα. Μας απομυζούν τη θετική...

Η αυτοφροντίδα δεν είναι κάτι περιττό αλλά μια μέγιστη ανάγκη. Ο εαυτός μας είναι ένα πρόσωπο εκλεκτό, ακριβό και το μόνο που έχουμε στην πραγματικότητα...

Χαίρετε. Είμαστε στα μέσα του Σεπτέμβρη. Πάντα τον θεωρούσα αχώνευτο μήνα. Ξαναμπές σε ρυθμό, κίνηση στους δρόμους, λογαριασμοί και δάνεια να τρέχουν, σχολεία ν’ ανοίγουν....

Είναι εντάξει να μη νιώθεις καλά, είναι εντάξει να κουράζεσαι, να φοβάσαι, να πέφτεις ψυχολογικά και ν’ απομονώνεσαι κάποιες φορές. Συχνά υπερεκτιμούμε τις δυνάμεις μας...

Τη χαρά δεν τη σερβίρουν σε ακριβά εστιατόρια. Για αυτό μη νομίζεις ότι θα την πληρώσεις σαν χαβιάρι για να την αποκτήσεις επειδή πληρώνεις. Ούτε...

Έμαθα και άλλαξα. Δυσκολεύτηκα πολύ αλλά στο τέλος τα κατάφερα. Έμαθα να αντιστέκομαι στη μόδα που προστάζει τούτη εδώ η εποχή. Έμαθα με κόπο και...

Χρόνε αμείλικτε, αδυσώπητε, ανελέητε. Προσκυνούν με δέος γονυπετείς εμπρός σου, πειράγματα σαρκός εφήμερα, τρέμουν αναρίθμητα επιφανειακά φτιασιδώματα, λυγίζουν άπειρα ανασταλτικά παράγωγα ενός ιλιγγιωδώς τρέχοντος καιρού....

Πάψε να μου λες για τα χαμένα σου όνειρα.  Αυτά που δεν άγγιξες. Αυτά που δε σε μέθυσαν ποτέ με τα πλάνα αρώματά τους. Αυτά...

Η ζωή λένε έχει τη γεύση και το χρώμα που της δίνουμε. Είναι μία ρήση που με βρίσκει απολύτως σύμφωνη. Αν για παράδειγμα έχουμε πειστεί...

Το “καθόλου” και το “πολύ” είναι λέξεις – συνθήκες με συγκεκριμένη υπόσταση και ξεκάθαρη αξία. Δε σε πλανεύουν, δε σε αποσυντονίζουν. Ξέρεις πού πατάς, έστω...

Θρηνητικά λογύδρια και εξομολογήσεις δίχως παραλήπτη. Βαρύγδουπες δηλώσεις και προκάτ αισθηματισμοί. Αρχαίο δράμα κάθε σου αναφορά στο άλλο σου μισό. Αττική τραγωδία κάθε ρομαντική κομεντί...

Τα μεγάλα τραπεζώματα. Αυτά τα μεγάλα στην έκταση της διάστασης και του χρόνου. Αυτά τα τραπέζια, στις πλακόστρωτες αυλές με κλίση. Αυτά που μαζεύονται πολλοί...

Της Ράνιας Σιαμορέλη   – Πού είσαι; – Έρχομαι. Σε πέντε λεπτά είμαι εκεί. Σταμάτησα για καφέ. Θέλεις να σου πάρω κάτι; – Όχι, ευχαριστώ....

Είναι καιρός τώρα. Πολύς. Είναι μια καθημερινότητα που με βρίσκει να γκρινιάζω. Να σιχτιρίζω από το πρωί που θα ανοίξω τα μάτια μου. Είναι αλήθεια...

Χαίρετε. Τελειώνει και ο Ιούλης του πιο αμήχανου καλοκαιριού που έχω ζήσει στα σαράντα χρόνια που είμαι σε αυτή τη γη. Ας μην γελιόμαστε. Ύστερα...

Σε ένα μικρό wine bar στην Μητροπόλεως, βρέθηκα με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί στο χέρι και καθώς άκουγα μια γνώριμη κι αγαπημένη μελωδία, όλα άρχισαν...

Σε τι περίεργο κόσμο ζούμε. Ούτε και ξέρουμε πως είναι η εσωτερική του δομή. Ακόμα ψάχνουμε απαντήσεις σε πολλά. Κάπου, κάπως χαθήκαμε και το χάσαμε....

Όλοι ψάχνουν το άλλο τους μισό. Γίνεται σκοπός ζωής η αναζήτησή του και προετοιμάζουν τη ζωή τους με τέτοιο τρόπο ώστε να βρουν επιτέλους το...

Σε έναν κόσμο τόσο άδειο, που ακόμα και ο χρόνος τον έχει εγκαταλείψει. Κάθε σήμερα, κάθε αύριο, σκηνές σε επανάληψη, που σαν ψηφιακός τίτλος, παίζει...

Μια νέα μέρα ξημέρωσε. Θαρρείς πως θα ‘ναι ίδια με την προηγούμενη. Μα δε θα ‘ναι…   Καμιά μέρα δεν είναι ίδια με την άλλη,...

Δεν μπορώ να στριμώχνω ό,τι περισσεύει μέσα στο μυαλό μου. “Ό,τι έζησες, ό,τι πέρασε, άσ’ το και προχώρα” ακούω συχνά μια φωνή να μου φωνάζει ...

Δεν μπορώ να σας καταλάβω εσάς που δεν ακροβατείτε. Εσάς που ζείτε μέσα σε ασφαλή όρια και νόρμες. Δεν μπορώ να σκεφτώ πώς είναι να...

Δεν είναι λίγες οι φορές που λέω στον κόσμο πως παράλληλα με την ιατρική θέλω να ασχοληθώ με τη μουσική, το θέατρο και τη λογοτεχνία,...

Θεωρείται, γενικά, πως όμορφος είναι ο άνθρωπος που τον προίκισε απλόχερα η φύση με ελκυστικά χαρακτηριστικά, αρμονικά ταιριασμένα στο αψεγάδιαστο πρόσωπό του, με ανάλογο μαλλί,...