Μεταξύ μας

Να είσαι ευχαριστημένος με ό,τι έχεις Η ζωή θα σου φέρει όλα όσα έχεις ανάγκη. Μην της ζητάς το… κάτι παραπάνω. Αυτή ξέρει, όλα σου...

Πάει καιρός τώρα που οι λέξεις έχουν γίνει θηλιές και με πνίγουν. Αν ήξερες πόσες αλήθειες έχω κρυμμένες και θέλω να σου πω, αλλά κάτι...

Μη σε τρομάζει η σκοτεινή και όμορφη γυναίκα, μέσα της είναι ζεστή και τρυφερή. Απόμακρη μοιάζει και παγωμένη από το φορτίο που κουβαλά η ψυχής...

Κοιμούνται άραγε οι επιθυμίες; Νομίζω πως ναι. Σ’ έναν ύπνο βαθύ -σχεδόν σε λήθαργο – οι πιο βαθιές επιθυμίες μετατρέπονται σε μυστικά, κρυμμένα σε αζήτητες...

Είμαι ανυπόμονος άνθρωπος. Η υπομονή δεν ήταν ποτέ η αρετή μου. Βιάζομαι να βρω τους ρυθμούς μου. Τρέχω να ανεξαρτητοποιηθώ, να πετύχω τους σκοπούς μου,...

Ύστερα από κάθε μου επιστροφή, από κάποιο ταξίδι συνηθίζω να μονολογώ το εξής: “Καλά τα ταξίδια αλλά σαν τις επιστροφές δεν έχει”. Είναι πια μότο...

Μην έρχεσαι απότομα κοντά μου για να με αλλάξεις, δε θέλω.   Φοβάμαι την αγάπη όπως ο αλλεργικός τη σκόνη.    Τρέμω στην ιδέα ότι...

Μια φωτογραφία σε έναν πίνακα ανακοινώσεων στην κουζίνα μου ήταν η αιτία για να σου εξηγήσω και να απολογηθώ σε εσένα. Αυτή που με δείχνει...

Υπάρχει μια λέξη  που ‘χει το χρώμα της νύχτας… Μιας νύχτας όμως αφέγγαρης και άναστρης. Και τι να ‘ναι άραγε μια νύχτα δίχως φεγγάρι και...

Δε σε χόρτασα. πάντα στα κλεφτά, στα γρήγορα, λαθραία σε γευόμουν. Όπως το γλυκό από το βάζο, όταν ήμαστε μικροί. Αυτό που δεν το φτάναμε...

Ζούμε σε μια κοινωνία με ξέφρενους ρυθμούς. Με γρήγορους έρωτες, γρήγορες συναντήσεις, γρήγορο φαγητό. Ποτέ δε μου άρεσε αυτό το “γρήγορο” σε όλα. Θεωρώ ότι...

Μην το κουνήσεις. Μην παραπονεθείς. Συνέχισε να κάνεις κύκλους στο καρουζέλ σου ξύλινο αλογάκι. Είσαι ασφαλές εδώ. Γύρω-γύρω, με μικρές ταχύτητες, με τη γνώριμη μουσικούλα...

Πολύ δύσκολο να βρεις μάτια που μιλούν χωρίς λέξεις και στόματα που να σιωπούν. Που η φωνή τους θα ζωγραφίζει μόνο ένα τους βλέμμα που...

Βαρέθηκα να είμαι κομπάρσα στην ίδια μου τη ζωή. Να κάθομαι στα παρασκήνια, διαβάζοντας τα λόγια σε πρωταγωνιστές, που εγώ επέτρεψα να είναι. Δεν κέρδισαν το...

Άλλο ένα πρωινό, ο ήλιος σκαρφάλωσε στην κορυφή του ουρανού και πήρε τη θέση του. Θα κάνει πάλι απόψε τη δουλειά του. Θα δώσει χρώμα...

Οι υπάλληλοι όλοι λιώνουν και τελειώνουν σαν στήλες δύο δύο μες στα γραφεία Κάθονται στις καρέκλες, μουτζουρώνουν αθώα λευκά χαρτιά, χωρίς αιτία   Όταν μου...

Με ρώτησες κι απόψε “Γιατί.” Σε νιώθω να βασανίζεσαι καιρό, να ψάχνεις απαντήσεις, ικανές να μπορέσουν να ηρεμήσουν την απογοήτευση που ξεχειλίζει από μέσα σου...

Σπούδασαν ηθική. Σου βροντοφωνάζουν τα λάθη σου, υψώνουν το ανύπαρκτο ανάστημά τους, σου παριστάνουν τους σπουδαίους και τους σημαντικούς και σε δείχνουν με το δάχτυλο,...

Δική μας η ζωή, δικό μας και το πάρτι! Καμία φορά κάνω τα στραβά μάτια. Άλλες φορές προσποιούμαι ότι δεν άκουσα. Έτυχε επίσης να κάνω...

Χορεύεις τις σκέψεις μου  και χάνεσαι μέσα τους  σαν άρωμα ακατέργαστο  που ισορροπεί τις αντιθέσεις των αισθήσεων. Κι όταν με ρωτάς  τι φαντάζει μακρινό και...

Τα χρωστούμενα είναι για τους δειλούς. Ό,τι έχεις να δώσεις, δώσε το από την πρώτη στιγμή. Παραδώσου, σαν το αύριο να μην υπάρχει στη χρονική...

Σε μια εποχή που οι αξίες έχουν αλλοιωθεί και το να γίνεις γονιός πολλές φορές απλά “τυχαίνει”, ήρθε η ώρα να ξεκαθαρίσουμε την αξία του...

Ντύνω τη γύμνια μου με ρούχα γεναμένα από σκέψεις δικές σου… Είναι σκισμένες, πολυκαιρισμένες όμως επιμένω να τις φοράω. Με διαπερνάει το κρύο τον χειμώνα,...

Για δες που οι ρόλοι αντιστράφηκαν και η πορσελάνινη κούκλα έσπασε την καλογυαλισμένη βιτρίνα της.   Για δες πόσο λαχταρά να ζωντανέψει, να ανοιγοκλείσει τα...