Μεταξύ μας

Φταις. Φταις που κι εγώ προσπαθώ μα δεν μπορώ με τίποτα να θυμηθώ πώς ένιωθα τότε. Φταις που αδυνατώ να νιώσω έστω και στο ελάχιστο...

Δεν μπορώ να ακούω ανοησίες. Ναι οι Πανελλήνιες είναι σημαντικές, πολύ σημαντικές, σου καθορίζουν τη μετέπειτα πορεία. Αν πετύχεις έχεις ένα μπούσουλα, ένα στόχο, ένα μαξιλαράκι...

Αγαπητό μου σώμα, συγγνώμη που δε σε αγάπησα από την αρχή όσο σου άξιζε. Συγγνώμη που σε μείωνα, που δε σε αγαπούσα όσο σου άξιζε,...

Κλείσε τα μάτια σου «Για αυτά τα μάτια σου πεθαίνω ξεψυχώ Για αυτά τα μάτια σου θα αναστηθώ.» Πως μπορώ αλλιώς να στο εκφράσω, τι...

  Είναι κάποια συναισθήματα που δε χωράνε σε καλούπια. Είναι εκείνα τα ανιδιοτελή, τα ανεξήγητα δυνατά, που γεννήθηκαν από το πουθενά και που μεγαλώνουν μέρα...

Μεγαλώσαμε λέει! Άντε τώρα να κάθεσαι να μετράς τα καλοκαίρια σου και να έχει και καύσωνα! Και να σκέφτεσαι πως μπορεί να έχεις μεν ζήσει...

Γεμίζουν οι σκέψεις μου από τις εικόνες σου. Από τα μάτια σου. Τα χείλη σου. Τα χάδια σου. Το σπινθηροβόλο βλέμμα σου. Κάθομαι και χαζεύω...

Απ’ αρχής κόσμου, σε μια καθ’ όλα ανδροκρατούμενη κοινωνία, η γυναίκα πάντα θεωρείτο υποβιβασμένη, υποτιμημένη, υποχείριο, υπόδουλη, ένα καταδικασμένο υποζύγιο χωρίς ενεργό ρόλο, ισχυρή ύπαρξη,...

Έθεσα τη ζωή μου σε αναμονή. Ανέβαλα τους στόχους μου. Σχεδόν εγκατέλειψα τα όνειρα μου. Περίμενα, μα ποιος να ξέρει τι; Τι ήταν αυτό που...

Πόσα λόγια κρύβονται σε μια σιωπή. Πόσες σκέψεις σε μια παύση. Πόσα συναισθήματα εγκλωβισμένα, άφησαν την τελευταία τους πνοή όταν ελευθερώθηκαν μα καταπονημένα πια έσβησαν...

Πίνω τον καφέ μου και μου αφήνει μια έντονη πικρίλα στον ουρανίσκο. «Πω ρε φίλε, γιατί δεν βάζω λίγη ζάχαρη;», μονολογώ και ξεκινώ να γράφω...

Η Φρίντα Κάλο, ήταν Μεξικάνα ζωγράφος. Γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1907 και πέθανε, τον ίδιο μήνα, το 1954.   Το 1913, αρρωσταίνει από πολιομυελίτιδα, με...

Μην μου ξαναπείς να προσέχω. Δεν θέλω να προσέχω. Θέλω να είμαι απρόσεκτη, επιπόλαια, αφελής. Να μην κοιτάω την διασταύρωση των αυτοκινήτων, να μην βλέπω...

Είμαι στην προβλήτα και περιμένω τον Λουκά. Χαίρομαι που η πρώτη μας συνάντηση θα γίνει σε καράβι επάνω. Που από το κατάστρωμα θα μπορούμε να...

Πράγματα και ζητήματα προς την ζήση υπάρχουν πολλά. Άλλα αγγίζουν τον εκάστοτε ξεχωριστά μα κάποια εισβάλλουν και στην κοινωνία. Εκεί υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά και...

Κλείνεις τα μάτια σου και νιώθεις τον εαυτό σου να αφήνεται στο κενό, σαν ένα άψυχο σώμα που αιωρείται χωρίς να έχει συγκεκριμένο προορισμό. Απλά...

Κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη. Ο αέρας να φυσήξει, παραμύθι (;) να αρχινίσει. “Έχω κάποια πράγματα να σου πω. Θα ήθελα να με άφηνες...

Συλλογιέμαι τα καλοκαίρια των παιδικών μου χρόνων, τα παιδικά παιχνίδια, μήλα, στρατιωτάκια ακούνητα αμίλητα και αγέλαστα, κλέφτες κι αστυνόμους κι ένα περίεργο που για κάποιο...

Πολλές φορές συγχέουμε δύο τελείως διαφορετικές έννοιες. Την μόρφωση με την παιδεία. Λανθασμένα θεωρούμε κάθε άνθρωπο που έχει λάβει βραβεία ή επαίνους, πτυχία ή διακρίσεις...

Παίζω με την φωτιά, μα δεν με νοιάζει να καώ. Το απολαμβάνω. Κάθε μου κύτταρο λιώνει, σε ένα χάος ηδονής. Στο σκοτάδι, αναδύομαι ερεθιστικά. Δεν...

Μια γλυκιά, καλοκαιρινή νύχτα. Τίποτα δε μαρτυρά τη μελαγχολία που υπάρχει στον αέρα. Κοιτάζω την ανοιγμένη μου μπαλκονόπορτα. Ένα ελαφρύ αεράκι, ίσα να μου υπενθυμίζει ότι το...

Όμορφη εποχή το καλοκαίρι, ζωντανεύουν όλα τριγύρω μας μαζί και εμείς. Φεύγει το κουρασμένο του χειμώνα γεμίζοντας πάλι οξυγόνο τα πνευμόνια και μια επιθυμία για...

Χαίρετε. Μια μεγαλούπολη είναι εξαιρετικό χωράφι για να σπείρεις, να καλλιεργήσεις και εν τέλει να συλλέξεις εμμονές. Μια βασική εμμονή που διακατέχει τους περισσοτέρους εξ...

Η φιλία είναι η ανάγκη του ανθρώπου να ξεπεράσει τη μοναχικότητα του και να χτίσει μία σχέση αμοιβαίας αγάπης με άλλους ανθρώπους. Ορίζεται ως πλατωνική...

Μη ζητάς να καταλάβεις. Η καρδιά δεν ξέρει από λέξεις. Μη με ρωτάς να απαντήσω σ’ αυτά που δεν μπορώ.   Θες να σου πω...