Μεταξύ μας

Αν το λες αυτό αγάπη, ξέχασε το. Και ναι, επιλέγουμε να θάβουμε κάθε μέρα από ένα κομμάτι του εαυτού μας, και να πληγώνουμε τον άλλον,...

Εσύ ξέρω, το καταλαβαίνω, θα αναρωτιέσαι τώρα γιατί διάλεξα εσένα. Θα έπρεπε να το είχες καταλάβει από την αρχή, όταν ανταμώσαμε για πρώτη φορά. Είσαι...

Σε περιμένω στο ίδιο μέρος που είχαμε δώσει το πρώτο μας ραντεβού. Που δίναμε κάθε ραντεβού. Έχω αγωνία όπως την πρώτη φορά. Όπως κάθε φορά....

Γύρω μου σιωπές και μονοπάτια περίεργα ντυμένα στα χρώματα της νύχτας. Το φεγγάρι συντροφιά μου σε κάθε βήμα, δεν με τρομάζει η νύχτα πια μήτε...

Ο λόγος περί επιτυχίας στο κείμενο μου σήμερα. Ορίζεται στο λεξικό και την έχουμε στο μυαλό μας ως την πραγματοποίηση των στόχων μας. Βλέπουμε ανθρώπους...

Έφτανε πάντα ένα τζάμι, μια μουσική κι ένας δρόμος να χάνεται πίσω, για να δραπετεύω σε δικούς μου ονειροσμιλευμένους κόσμους.   Έφτανε και μόνο η...

Χαίρετε. Σε κάθε ελληνικό σπίτι υπάρχουν φράσεις τυποποιημένες με τις οποίες έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές. Μια τέτοια φράση είναι «τι θα πει ο κόσμος;»....

Φταις. Φταις που κι εγώ προσπαθώ μα δεν μπορώ με τίποτα να θυμηθώ πώς ένιωθα τότε. Φταις που αδυνατώ να νιώσω έστω και στο ελάχιστο...

Δεν μπορώ να ακούω ανοησίες. Ναι οι Πανελλήνιες είναι σημαντικές, πολύ σημαντικές, σου καθορίζουν τη μετέπειτα πορεία. Αν πετύχεις έχεις ένα μπούσουλα, ένα στόχο, ένα μαξιλαράκι...

Αγαπητό μου σώμα, συγγνώμη που δε σε αγάπησα από την αρχή όσο σου άξιζε. Συγγνώμη που σε μείωνα, που δε σε αγαπούσα όσο σου άξιζε,...

Κλείσε τα μάτια σου «Για αυτά τα μάτια σου πεθαίνω ξεψυχώ Για αυτά τα μάτια σου θα αναστηθώ.» Πως μπορώ αλλιώς να στο εκφράσω, τι...

  Είναι κάποια συναισθήματα που δε χωράνε σε καλούπια. Είναι εκείνα τα ανιδιοτελή, τα ανεξήγητα δυνατά, που γεννήθηκαν από το πουθενά και που μεγαλώνουν μέρα...

Μεγαλώσαμε λέει! Άντε τώρα να κάθεσαι να μετράς τα καλοκαίρια σου και να έχει και καύσωνα! Και να σκέφτεσαι πως μπορεί να έχεις μεν ζήσει...

Γεμίζουν οι σκέψεις μου από τις εικόνες σου. Από τα μάτια σου. Τα χείλη σου. Τα χάδια σου. Το σπινθηροβόλο βλέμμα σου. Κάθομαι και χαζεύω...

Απ’ αρχής κόσμου, σε μια καθ’ όλα ανδροκρατούμενη κοινωνία, η γυναίκα πάντα θεωρείτο υποβιβασμένη, υποτιμημένη, υποχείριο, υπόδουλη, ένα καταδικασμένο υποζύγιο χωρίς ενεργό ρόλο, ισχυρή ύπαρξη,...

Έθεσα τη ζωή μου σε αναμονή. Ανέβαλα τους στόχους μου. Σχεδόν εγκατέλειψα τα όνειρα μου. Περίμενα, μα ποιος να ξέρει τι; Τι ήταν αυτό που...

Πόσα λόγια κρύβονται σε μια σιωπή. Πόσες σκέψεις σε μια παύση. Πόσα συναισθήματα εγκλωβισμένα, άφησαν την τελευταία τους πνοή όταν ελευθερώθηκαν μα καταπονημένα πια έσβησαν...

Πίνω τον καφέ μου και μου αφήνει μια έντονη πικρίλα στον ουρανίσκο. «Πω ρε φίλε, γιατί δεν βάζω λίγη ζάχαρη;», μονολογώ και ξεκινώ να γράφω...

Η Φρίντα Κάλο, ήταν Μεξικάνα ζωγράφος. Γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1907 και πέθανε, τον ίδιο μήνα, το 1954.   Το 1913, αρρωσταίνει από πολιομυελίτιδα, με...

Μην μου ξαναπείς να προσέχω. Δεν θέλω να προσέχω. Θέλω να είμαι απρόσεκτη, επιπόλαια, αφελής. Να μην κοιτάω την διασταύρωση των αυτοκινήτων, να μην βλέπω...

Είμαι στην προβλήτα και περιμένω τον Λουκά. Χαίρομαι που η πρώτη μας συνάντηση θα γίνει σε καράβι επάνω. Που από το κατάστρωμα θα μπορούμε να...

Πράγματα και ζητήματα προς την ζήση υπάρχουν πολλά. Άλλα αγγίζουν τον εκάστοτε ξεχωριστά μα κάποια εισβάλλουν και στην κοινωνία. Εκεί υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά και...

Κλείνεις τα μάτια σου και νιώθεις τον εαυτό σου να αφήνεται στο κενό, σαν ένα άψυχο σώμα που αιωρείται χωρίς να έχει συγκεκριμένο προορισμό. Απλά...

Κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη. Ο αέρας να φυσήξει, παραμύθι (;) να αρχινίσει. “Έχω κάποια πράγματα να σου πω. Θα ήθελα να με άφηνες...

Συλλογιέμαι τα καλοκαίρια των παιδικών μου χρόνων, τα παιδικά παιχνίδια, μήλα, στρατιωτάκια ακούνητα αμίλητα και αγέλαστα, κλέφτες κι αστυνόμους κι ένα περίεργο που για κάποιο...