Ψυχογραφήματα

Καλοκαίρι είναι… Το αεράκι που φυσάει τα μαλλιά σου κι εγώ μπερδεύομαι να καταλάβω αν η γεύση σου έχει άρωμα από θάλασσα ή ουρανό. Το...

Εγώ είμαι η Χιονάτη. Μα όχι αυτή που ξέρετε από τα παραμύθια τα παιδικά. Άλλαξα πια. Το αθώο μου χαμόγελο πάγωσε και στη θέση του...

  Δύσκολη και αυτή η ημέρα στο ξεκίνημά της. Με ψυχή βαριά σαν άγκυρα καθηλωμένη στο βυθό μου. Η ίδια αίσθηση και σήμερα, κάθεται σαν...

Έγινα ένα με τις μέλισσες. Ρουφούσα το νέκταρ με το στόμα μου, σε χέρια αγγέλων το έσταζα. Έρωτας αρχάγγελος πάνω σε αέρινα ροδοπέταλα το ταξίδευε...

Μου λείπω. Θέλω να τρέξω στις αλάνες. Θέλω πίσω το τρανταχτό μου γέλιο. Την αθωότητά μου σε βλέμμα, σώμα και ψυχή. Να ζω στα παραμύθια...

Καταδιώκω εχθρούς και παζαρεύω με ότι όπλα έχω να ανοίξω δρόμο στο μονοπάτι της ζωής. Τα όνειρα μου θέλω να χτίσω και με επιμονή να...

Τι λόγια να σου γράψω;   Απόψε,  που σα ζύγωσε η νυχτιά  και στα αχόρταγα σκοτάδια της με βούτηξε ξανά,  τι τάχα άλλο να σου...

Νιώθω πως θέλω να μιλήσω για σένα σήμερα. Να μπω στο μικρό μα τετραπέρατο μυαλουδάκι σου και να αφουγκραστώ την καρδιά σου. Και συγχώρεσέ με,...

Αυτή τη φορά θα φύγω! Δεν έχω χρόνο να σου μιλήσω, πρέπει να φύγω. Ναι σίγουρα πρέπει να φύγω, αυτό είχα πει. Πρέπει να φύγω....

Σήμερα τράβηξα το ξέφτι μιας πετσέτας. Έφυγε πέρα ως πέρα. Ξέφτισε κι αυτή όπως η ζωή μου, πάλιωσε σαν την ανάμνηση του τελευταίου φιλιού σου....

Σταματά κορίτσι μου. Μη πλησιάζεις άλλο. Άδικα προσπαθείς με δάκρυα να ποτίσεις την στείρα γη μου. Δεν είμαι αυτό που νομίζεις. Μάταια ψάχνεις για θησαυρούς...

“Σιωπή” Μια απλή λέξη ή ένα μεγάλο συναίσθημα; Ένα νόημα, σχεδόν ακαθόριστο, που πολλές φορές χάνεται μέσα σε  κλειστά στόματα. Πόσα ανείπωτα κρύφτηκαν πίσω της;...

Και κάπως έτσι, άλλο ένα σούρουπο με βρήκε ξεχασμένο πάνω από τη φωτογραφία σου. Να την ψηλαφίζω, να της μιλώ και τελικά να ξημερώνομαι μαζί...

Πονάω όσο πονούσα και εχθές, όμως σήμερα άνοιξα τις γρίλιες για να μπει λίγο φως. Το ασπρόμαυρο δωμάτιο πήρε πάλι χρώμα, μου θύμισε στιγμές που...

Και τι να γράψω στο χαρτί τώρα που οι λέξεις έπαψαν να φορούν το άρωμά τους; Τώρα που τα χρώματα δεν έχουν γεύση ουρανού; Τώρα...

Τι συμβαίνει μ’ εκείνους τους ανθρώπους που πατούν με πυρωμένα πόδια πάνω σε παγωμένο δρόμο; Που όσο αγγίζουν την πληρότητα, το κενό τους μοιάζει απύθμενο;...

Οι ανθρώπινες σχέσεις βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στη συνήθεια και στο βόλεμα. Όσο πιο συχνά είναι «κοντά» δύο άνθρωποι, τόσο συνηθίζει ο ένας τον άλλο...

“Απομόνωση, συνήθειες και αισθήσεις πολεμάω. Νικάω χάνοντας σιγά, αργά, μα έμεινες εκεί, εχθρός και φίλος μου στερνός, αντίπαλος αγαπημένος.” Πόσες φορές δεν έχουμε σκεφτεί δεν...

Όλα τελούν υπό καθεστώς  κατάλυσης… Για ποια δημοκρατία των αισθήσεων μιλάμε; Για ποιο πολίτευμα συναισθήματος να διαξιφιστούν οι καρδιές μας; Για ποια αισθηματική πεποίθηση να...

Τελικά είμαστε αχάριστοι, λίγοι είναι αυτοί που νιώθουν ευγνώμονες για ό,τι έχουν. Κοιτάω γύρω μου και τι να δω. Ανθρώπους, χαμένους μέσα στο χάος, όχι όμως...

Δεν θέλει τελικά πολύ, φτάνει μια μικρή λεπτομέρεια για να κάνει το μυαλό να ταξιδέψει χρόνια πίσω. Να λάβει ένα τόσο δα ερέθισμα που θα...

Αν… Αν εσύ που στέκεσαι απέναντί μου με δικάζεις, είναι που κάποτε στεκόσουν εδώ που είμαι εγώ τώρα. Και ενώ τότε και σένα σε δίκασαν,...

Ανάμεσα στις επιλογές εκείνες με τις οποίες έρχεσαι αντιμέτωπος καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής σου, αναστρέψιμες και μη, είναι και οι επιλογές εκείνες που...

Προχώρα, τι περιμένεις; Ξέρω τι περιμένεις, άδικα όμως. Δεν θα στείλει. Αν δεν είναι δίπλα σου τώρα, πότε θα είναι; Αναμονή, πολύ δελεαστική και ύπουλη....

Λατρεύω να ξενυχτάω τα βράδια. Όχι σε μπαρ, σε συναθροίσεις και ανούσιες συναντήσεις. Μ’ αρέσει να μένω ξύπνια μέχρι αργά συντροφιά με το φεγγάρι. Εκείνη...