Εκείνοι οι άνθρωποι, οι μονίμως “άκου εμένα εγώ ξέρω”
Έλα ρε φίλε μου εσύ που όλα τα ξέρεις και τα πάντα γνωρίζεις, να μου πεις πως έχουν τα πράγματα! Έρχεσαι ε; Βρε καλώς τον!...
Έλα ρε φίλε μου εσύ που όλα τα ξέρεις και τα πάντα γνωρίζεις, να μου πεις πως έχουν τα πράγματα! Έρχεσαι ε; Βρε καλώς τον!...
Έρχονται που λες, κάτι μέρες. Μέρες θολές, μέρες μουντές, χωρίς κανένα σχήμα και χωρίς κανένα χρώμα. Μέρες που θαρρείς, βλέπεις την εξέλιξή τους μέσα από...
Ξέρεις, είναι παράξενο. Πέρασε αρκετός καιρός, με όλη τη σχετικότητα που συνεπάγονται ετούτες οι δυο λέξεις. Βλέπεις, είναι φορές που αισθάνομαι πως τ’ άφησα όλα...
Σήκω καρδιά μου, πιάσε το χέρι μου. Δεν είναι τα πατώματα για σένα. Ξέρω, είναι δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο. Θα μου πεις ότι σ΄ αγαπάει...
Γιατί ο άνθρωπος μάτια μου, δε μεγαλώνει όταν τα χρόνια του περάσουν. Κανένα χρονοδιάγραμμα και καμιά προεπιλεγμένη στιγμή δεν κατεβάζει αυτόματα το διακόπτη της παιδικότητας...
Λένε πως για να σηκωθείς ξανά μετά από μια άσχημη πτώση, θα πρέπει πρώτα να έχεις «πιάσει πάτο». Να βιώσεις τον πόνο και τη μοναξιά...
Ήθελα να ήσουν ο άνθρωπος που θα ξυπνώ και θα κοιτώ τα κρύα πρωινά, θα χουχουλιάζαμε κάτω από το πάπλωμα κάνοντας έρωτα ή ανήθικο σεξ. ...
Πριν αποφασίσεις αν θες να με γνωρίσεις χρειάζεται να ενημερώσω τα εξής. Είμαι εντελώς χαμένος χρόνος. Κομματιασμένη χωρίς την παραμικρή επιθυμία επιδιόρθωσης. Εντελώς και μη...
Εξουθενωμένος από τα της ημέρας, ψάχνεις τη γνωστή γωνίτσα σου για να ηρεμήσεις και να ξεκουράσεις το μυαλό σου…Κλείνεις τα μάτια, παίρνεις μια ανάσα…Κι ύστερα,...
Αντί να κατεβάζεις το κεφάλι και να κλαίγεσαι. Αντί να μακαρίζεις την κακή σου τύχη. Σήκω πάνω και κάνε πράγματα που δεν έχεις ξανά κάνει....
Από τη στιγμή που γεννιόμαστε και καθ΄όλη την μετέπειτα πορεία μας σε αυτό το πέρασμα που λέγεται ζωή συναναστρεφόμαστε με ανθρώπους. Προερχόμαστε από αυτούς, μεγαλώνουμε...
Σίγουρα το έχεις νιώσει και εσύ αυτό το συναίσθημα, ξεκινάει μια βαριά αβεβαιότητα για το αύριο, μια σκοτεινή φιγούρα σε κάποια ξεχασμένη γωνία του μυαλού...
Κοιτάς που γελώ και τη χαρά μου ζηλεύεις. Μα δεν ξέρεις.. Δεν ξέρεις ότι είμαι ένας παλιάτσος ακόμα. Ένας, ανάμεσα στους πολλούς, που...
Τόσες φορές έσπασες τα μούτρα σου ελπίζοντας πως οι άνθρωποι θα φανούν καλοσυνάτοι. Άλλες τόσες σκούπισες τα μάτια σου νιώθοντας το πόνο του γιατί ο...
Άνθρωποι και σιωπές. Έχει ήχο η σιωπή; Ποια μουσική φοράει για την βραδινή της έξοδο; Έχει ήχο η σιωπή! Εκκωφαντικό, Δυνατό, Σαρωτικό! Κρύβει όλα...
Πέρασαν χρόνια. Μιλάμε για πάρα πολλά χρόνια. Για την ακρίβεια 17. Και… ακόμη θυμάμαι εκείνη τη σχέση. “Ε, πώς να την ξεχάσω, ντε;” λέω συχνά...
Η μοναξιά ενίοτε επιβάλλεται για αυτοκάθαρση, στιγμές και ώρες ηρεμίας και μονολόγου που σε βοηθούν να βάλεις μια τάξη σε όλα. Μετράς τι έδωσες, τι...
Γιατί εκείνοι οι άνθρωποι ενσαρκώνουν κάθε έννοια αυταπάρνησης και ανιδιοτέλειας. Ψυχές που βλέποντας στα μάτια τους ταξιδεύεις στην καρδιά τους. Πρόσωπα αστραφτερά, που με το...
Όλα στηρίζονται στην ίδια κεντρομόλο δύναμη. Σε μια κοινή κατεύθυνση προσδιορισμού. Σε μια επανάληψη αδιόρατη μα άκρως εξισορροπημένη. Πολλές φορές εσύ μες στο εγώ κι...
Το τραπέζι άδειο δίχως εσένα. Κάθομαι και τρώω μόνος. Ακούω τον ήχο του πιρουνιού στο πιάτο κι αυτός ο ήχος διασπάει τις σκέψεις μου. Τελείωσα...
Έχουμε πήξει στους ψευτοτέλειους και τους δήθεν γκόμενους. Άντρες που κρατούν σε απόσταση τις γυναίκες που τους ενδιαφέρουν, από ανασφάλεια, για να μην καταλάβουν τα...
Καθημερινά, ανταποκρίνεσαι στις υποχρεώσεις, τηρώντας με θρησκευτική ευλάβεια, κάθε κίνηση που σε χαρακτηρίζει. Κάθε μέρα, σχεδόν το ίδιο σκηνικό. Ιεραρχείς, όμως, τις προσωπικές σου...
Όταν ξαφνικά δεις άσπρες τρίχες στα μαλλιά, αναρωτήσου αν πρόλαβες να νιώσεις κάτι. Μα η ζωή αυτή που περνάει τόσο γρήγορα, χωρίς καν να την...
-Μαμά, θα μου πεις ένα παραμύθι να κοιμηθώ; -Ναι αγάπη μου, τι παραμύθι θες; Με πρίγκιπες και βασίλεια; – Όχι, τα βαρέθηκα αυτά. Θέλω κάτι...
Της έδειχνε το δρόμο του ονείρου και της εξόδου. Ένας δυνατός αναστεναγμός βγήκε από το στήθος της, την ώρα που τα μάτια της...