Μεταξύ μας

Ήμασταν – δεν ήμασταν 16, θυμάσαι; Τρέχαμε στη χιονισμένη πλαγιά και βυθίζονταν τα πόδια μας μέχρι το γόνατο στο χιόνι. Παίζαμε χιονοπόλεμο και μ’ άφηνες...

Βαρέθηκα τούτο τον κόσμο, της βιτρίνας, της μιζέριας, των λάθος προτύπων. Τώρα τελευταία στον δρόμο μου εμφανίζονται αυτόφωτοι σωτήρες με μια πικρίλα στα πρόσωπά τους....

Μισώ το χρόνο τον αμείλικτο!  Αυτόν που κάπως κάπου κάποτε, σε μια καταποντισμένη πια του μηδενός ρωγμή, δίχως φρένα ξεκίνησε  μια τρελή,  προς την αιωνιότητα,...

Το ότι ψάχνεις λόγους για να φύγεις, σημαίνει πως ποτέ δεν ήσουν εκεί. Ποτέ δεν έδωσες βάση στον άνθρωπο που είχες δίπλα σου. Το πιο...

Όλα, στρέφονται γύρω από αριθμούς. Τι ώρα ξυπνήσαμε, τι ώρα φάγαμε, τι μισθό παίρνουμε. Πόσες σχέσεις κρατήσαμε, πόσες όχι! Πόσους φίλους έχουμε στο διαδίκτυο, πόσους...

Η κυρία Ερμιόνη είχε μία πανέμορφη βιτρίνα – αντίκα από ξύλο καρυδιάς στο χωλ της. Έπιπλο βαρύ και δεσποτικό! Εκεί μέσα φύλαγε τα «προικιά» της....

Κάποιες φορές ακόμη και οι δαίμονες μέσα στο σκοτάδι τρομάζουν από το ουρλιαχτό της ψυχής. Αναρωτιέμαι πόση δύναμη πια μπορεί να έχει ο άνθρωπος και...

Και αν κάποτε σε ξανά δω, θα είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα. Ένα απωθημένο που δεν πρόλαβε να ανθίσει. Ένα συναίσθημα που δεν...

Όλοι οι άνθρωποι έχουμε την ανάγκη της ασφάλειας του οικείου και του σύνηθες προς εμάς. Κάτι απόλυτα φυσιολογικό και κατανοητό. Όλοι όμως, πιστεύω, έχουμε και...

Και ύστερα από χιλιάδες όρκους πως δε θα ξανά ερωτευτείς, από διαφωνίες με την κολλητή σου ότι εσύ δε θα ασχοληθείς με κανέναν άντρα, αλλά...

Μην απορήσεις σαν τους δεις. Δεν ξέρω πώς μπήκαν, ούτε πώς στο καλό χωράνε εκεί μέσα. Κύκλους κάνουν, δες! Με ζεματιστό νερό και αρώματα λεβάντας....

Μόνο να σε κοιτώ. Να στέκομαι παράμερα και διακριτικά να σε κοιτάζω. Να κρύβω τη λαχτάρα σε φευγαλέες ματιές. Να φιλώ τα μάτια σου σε...

Άραγε περνώ ποτέ σαν σκέψη απ’το μυαλό σου; Πλημμυρίζει ο νους σου με το μενεξεδί του ουρανού που δύει και της ανατολής το φωτεινό γαλάζιο...

Στην αγορά ενός χωριού, φωνάξανε τον χάρο, κι ο δύσμοιρος ερώτησε: «Απόψε ποιον θα πάρω;» Και φώναξαν οι χωριανοί: «Πάρε τον Κωσταντή. γιατί χτυπούσε μάνα,...

Προχτές ήταν Πρωτοχρονιά.  Άλλος ένας χρόνος έφυγε κι έδωσε τη θέση του σε έναν καινούριο. Άλλος ένας χρόνος πρόσθεσε ρυτίδες στο δέρμα μου, κύρτωσε περισσότερο...

Απ’ όλα τα ταξίδια του νου, εμείς αναζητήσαμε το χάρτη της αιωνιότητας. Μα ξέμειναν τα όνειρά μας από ελπίδα. Απ’ όλα τα σοκάκια της ευτυχίας,...

Περιμένω στη στάση το λεωφορείο, όταν νιώθω ένα σκούντημα. Μια ηλικιωμένη, που κάθεται στο παγκάκι πίσω μου, μου δείχνει την κενή θέση δίπλα της. Αρνούμαι...

Ανοίγω τα μάτια, φως, το παράθυρο είναι γεμάτο ηλιαχτίδες. Δεύτερη ημέρα αυτού του χρόνου, περασμένες έντεκα το πρωί κι εγώ δεν θέλω να σηκωθώ από...

Ίσως αν αφιερώναμε περισσότερο χρόνο στις δικές μας ανάγκες, τα πράγματα να ήταν πιο όμορφα ξέρεις. Είναι άσχημο στην “απογραφή” του έτους που φεύγει, να...

Από το μυαλό μου δε μπορώ να σε βγάλω. Μου προκαλείς συναισθήματα ιδιαίτερα όμορφα. Μια γλυκιά νοσταλγία. Σαν μια ανάμνηση ενός γλυκού φιλιού. Σαν μια...

  Ποτέ δεν κατάλαβα αυτούς τους χαρακτήρες που εισβάλλουν στις ζωές των άλλων με τόση μαεστρία και χωρίς ίχνος ντροπής. Χάνουν τόσο πολύτιμο χρόνο από...

Λατρεύω τα χαμογελαστά πρόσωπα. Πες το αν θες ότι τα μάτια μου θέλουν να τα βλέπουν όλα όμορφα. Εμένα μου αρέσει να πιστεύω στην καλοσύνη...

Πέρα από τις καθιερωμένες ευχές, υπάρχει κι άλλη μία, αυτή:    Όχι άλλοι περιστασιακοί άνθρωποι στη ζωή μας.   Μόνο αυτοί που θα μένουν, όταν...

Φοβάσαι το «αύριο», τα «αν» σε τρομοκρατούν και τα «γιατί» δεν βρίσκουν απαντήσεις. Υπάρχουν μέρες που τα σκεπάσματα είναι πολύ βαριά. Άραγε ζύγιζαν τόσο πολύ...